Headlines

අපේ කාලයේ වීරවරියක්: ඉරෝම් චනු ශර්මිලා

Posted by Sri Lanka Guardian | Friday, August 22, 2014 | Posted in , ,

| සුනන්ද දේශප්‍රිය

ඉරෝම් චනු ශර්මිලා සාමන්‍ය පවුලක ඉපදුනේ මෙයට හතලිස් දෙවසරකට පෙර ඉන්දියාවේ මනිපූර් ප්‍රාන්තයේ ග්‍රාමයක ය. සිය තරුණ වියෙහි දී ම මනිපූර්හි සිය ජනයාට  සාධාරණත්වය සහ යුක්තිය ඉල්ලා නිලලත් තුවක්කුකරුවන්ට එරෙහිව දියත් කළ සිය උපවාසය නිසා දහතුන් වසරක් සිරගතව සිටි ඇය (වෙනත් නඩු නැතොත්) නිදහස් කළ යුතු බවට පසුගිය 18වන දින අධිකරණය තීරණය කළා ය.  ඇයගේ සහෝදරයා කියන්නේ නිදහස් වූ වහාම ඇය යළි සිය උපවාස අරගලය  පටන් ගැනීමට ඉඩ ඇති බවයි.

මනිපූර් වනාහී ඉන්දීය හමුදාවන්ගේ අණසකට යටත් කරන ලද වාර්ගික සුළුතරයන් ජීවත් වන ප්‍රාන්තයකි.

සිරගතව සිටි කාලය පුරා එනම්  සති 500ක් ම ඇය  ආහාර සහ වතුර ප්‍රතික්ෂේප කළා ය.මේ අතරවාරයෙහි බන්ධනාගාර රොහල්හි තබා  ඇයට ආහාර සපයන ලද්දේ ඇයගේ නාසයෙන් ඇතුල් කළ බටයකින් බලහත්කාරයෙනි. 

එවැනි දිරිමත් ගැහැනියකගේ වේවා පිරිමියකුගේ වේවා කතාවක් අසන්නට ලැබීම වාසනාවකි. මන්ද යත් නිදහස සහ සමානාත්මතාවය සඳහා කැරෙන මානව වර්ගයාගේ අනවරත අරගලය පණ පෙවෙන්නේ එවැනි ගැහැණුන්ගේ සහ මිනිසුන්ගේ අදම්‍ය අධ්‍යාත්මික ශක්තියෙන් නිසා ය.

බලහත්කාරය මගින් බිද හෙළිය නොහැකි වූ ඉරෝම් චනු ශර්මිලා නම් මේ ගැහැණියගේ අධිශ්ධානය මනිපූර් ප්‍රාන්තයේ පමණක් නොව ඉන්දියාවෙහිම රැව් දුන්නේ ය.  මනිපූර් හි යකඩ ගැහැණිය ලෙස විරුදාවලි ලත් ඇය පසුගිය මාර්තු 08 දින යෙදුනු  ජගත් ස්ත්‍රී දිනය අවස්ථාවෙහි ඉන්දියාවෙහි ප්‍රමුඛතම ස්ත්‍රී ප්‍රතිරූපය ලෙස තේරී පත්වූවා ය.

තරුණ  ක්‍රියාකාරිනියක වූ ඇය 2000 වසරේ සැප්තැම්බර් මාසයෙහි දී මානව හිමිකම් පුහුණුවට සහභාගි වී ආපසු පැමිණ ගත වුයේ සතියකි. ඇයගේ ජීවිත ඉරණම වෙනස් කළ දරුණූ මානව හිමිකම් කෙළෙසීමක් ඇගේ ඇස් ඉදිරිපිට දී ම වාගේ සිදු විය.

ඒ ඉරනම් සහගත නොවැම්බර් 05 දා මනිපූර්හි මෙලොම් නම් සුලු නගරයෙහි බස් රථයක් බලාපොරොත්තුවෙන් සිටි වැසියන් දස දෙනෙකු 'ඇසෑම් රයිපල්කරුවෝ' නම් ඉන්දීය උප හමුදා බලකායක් විසින් එක තැන මරා දැමුණි. මෙම ඝාතනය සිදු වූයේ කිසිදු හේතුවක් නැතිව ය.

'' මළ සිරුරු දැක්කහම කම්පනයක් ඇති වුණා. සන්නද්ධ හමුදාවවලින්  කෙරෙන ප්‍රචන්ඩ ක්‍රියා වළක්වන්න ක්‍රමයක් තිබුණේ නැහැ. උපවාසය අධ්‍යාත්මික අරගලයක් නිසා එය තමයි තෝරා ගැනීමට තිබූ හොඳම මාවත. මගේ උපවාසය  මනිපූර් ජනයා වෙනුවෙන් කෙරෙන්නේ. මේ පුද්ගලික අරගලයක් නොවෙයි. මේත සංකේතයක්. එය සත්‍යයේ, ආදරයේ සහ සාමයේ සංකේතයක්'' ශර්මිලා කීවා ය.

ඝාතනය සිදු වූ දිනය බ්‍රහස්පතින්දාවක් ද විය. ශර්මිලා පුරුද්දක් වශයෙන් සෑම බ්‍රහස්පතින්දාවක්ම ගත කළේ  උපවාසයෙනි. මෙවැනි ඝාතන වැළැක්විය හැකි  පියවරක් වෙනුවෙන් 'මා අද සිට දිගට ම උපවාසයෙහි යෙදෙන්නමි' යැයි අදිටන් කර ගත් ඇය ස්වකීය විරෝධතාවය දියත් කළා ය. ඇය ඒ  වන විට විසි අට හැවිරිදි තරුණියකි.
 'ඇසෑම් රයිපල්කරුවෝ' වැනි උප හමුදාවන්ට හිතුමතයේ ඝාතනයේ යෙදීමට බලය පැවැරෙන සන්නද්ධ හමුදා ( වි‍ශේෂ බලතල) පණත ඉවත් කරනු යන්න ඇයගේ ඉල්ලීම බවට පත් විය.

ගතවූයේ  දින තුනකි. උපවාසය මගින් සිය දිවි නසා ගන්නට තැත් කරන්නේ ය යන චෝදනාව මත ඇය අත් අඩංඟුවට ගැනුණි.  ඉක්මනින් ම ඇගේ සෞඛ්‍ය තත්ත්වය නරක් විය. සිර ‍භාරයේ තබා ගනිමින් නාසය හරහා බලහත්කාරයෙන් ආහාර ලබා දීම ඇරඹුණි. 

ඉන්දීය අපරාධ නීතිය අනුව සියදිවි නසා ගැනීමට තැත් කිරීම වෙනුවෙන් ලබා දිය හැකි උපරිම දඩුවම එක් වසරකි. මේ නිසා සැම වසරකම ඇය නාමිකව නිදහස් කළ යුතු විය. ගත වූ වසර 13 පුරාම එළෙස නිදහස් කළ සෑම දිනයකට ම පසු දා  ඇය සිය උපවාසය යළි ආරම්භ කළා ය. ඇය යළි අත් අඩංඟුවට ගැනීමත් බලහත්කාර ආහාර පෙවීමත් එනයින් වාර්ශික සිදුවීමක් බවට පත් විය.  ඇයගේ දිරිය බිද හෙළනු වස් ඇය රඳවා තැබුණේ ද හුදකලා සිර මැදිරියක ය.

සය වසරක් අත් අඩංඟුවෙහි ගත කළ ඇය  වරද පිළි ගන්නේ නම් නිදහස් කළ හැකි  යැයි බලධාරිහු යෝජනාවක් ගෙන ආවෝ ය.  එය එක එල්ලේ ම ප්‍රතික්ෂේප කළ ඇය කියා සිටියේ පිළිගැනීමට තමන් වරදක් කර නැති බවත් සාමකාමී උපවාසය සිය අයිතියක් බවත් ය. 'නිදහසේ' ඇම ගිල අරගලය අක හැරීමට ඉරෝම් චනු ශර්මිලා එකඟ වූයේ නැත.

ඒ වන විටත් ඇය ඉන්දියාවෙහි ''මහජන විරුද්ධකම් පෑමේ ප්‍රතිරූපයක්'' බවට  පත්ව තිබුණි. 2006 ඔක්තෝබර් 02 දා ඇයට සුපුරුදු  'වාර්ශික නිදහස' ලැබුණි. ඒ අවසරයෙන් 'සිය අධ්‍යාත්මික නායකයා වන මහත්මා ගාන්ධි සමාධිය වෙත මල් පූජා කිරීම පිනිස' නව දිල්ලි අගනුවර  බලා ගිය ශර්මිලා යළි විරෝධතා ව්‍යාපාරයකින් පසු සිය උපවාසය එහි ඇරඹුවා ය.

තමා යළි සිර ගත කරනු ඇති බවටත් වේදනාකර නාසයෙන් ආහාර පෙවීම යළි විඳ ගැනීමට වනු ඇති බවත් ඇය  හොඳාකාරව ම දැන සිටියා ය. එසේ නමුත් සිය ජනයා වෙනුවෙන් සිය අරගලය නොනවත්වන බවට වූ ස්වයං ශපථ කිරීම එම වේදනාවන්ට වඩා බලවත් විය.

මේ තනි  ගැහැණියගේ අරගලය මේ වන විටත් කම්පන තරංග ඇති කරන්නට පටන් ගෙන තිබුණි.  ඉන්දියාවෙහි මෙන්ම  ද අනෙක් ආසියානු  රටවල සංවිධානය ඇයට වීරත්ව සම්මාන පුද කෙරුණි. රවීන්ද්‍රනාත් තාගෝර් සාම ත්‍යගය ද ඒ අතර වෙයි. ඇය මානව හිමිකම් ව්‍යාපාරයන්ට දිරියක් ද අභියෝගයක් ද බවට පත් වූවා ය‍.
'සන්නද්ධ හමුදා ( වි‍ශේෂ බලතල) පණත ඉවත් කරනු' යන ඇයගේ ඉල්ලීමට සහාය දීමට ඉන්දීය මාක්ස් ලෙනින්වාදී කොමියුනිස්ට් පක්ෂය ද තීරණය කළේ 'යකඩ ගැහැණිය'ට නැගී එන මහාජන සහාය උඩ ය. තවත් ප්‍රබල ප්‍රාදේශීය පක්ෂයක් වන සමස්ත ඉන්දීය තිනමූලර් කොන්ග්‍රසය හමුවෙහි ශර්මිලාගේ ඉල්ලීම අනුමත කළ යුතු බවට යෝජනා ඉදිරිපත් විය‍. දූෂන විරෝධී ආම් ආද්මි පක්ෂය ඇයට සිය පක්ෂයෙන් මැතිවරණයට තරඟ කරන සේ ආරධනා කළා ය. ' මං විරෝධතාකාරියක් මිසක් දේශපාලනඥයෙක් නොවෙයි, ඒ නිසා මැතිවරණ තරඟ කිරීමට මගේ කැමැත්තක් නෑ' යැයි ඇය ඒ ඇරයුම් ප්‍රතික්ෂේප කළා ය.  ඇයට තිස්නම විය සැපිරුණූ 2011 වර්ශයේ දී ඉරෝම් චනු ශර්මිලාට ගරු කරනු වස්  පූනා විශ්ව විද්‍යාලය ශිෂ්‍යාවන් 39 දෙනෙකුට ශිෂ්‍යත්ව  උපාධි පාඨමාලාවක් දියත් කළා ය.

ඉරෝම් චනු ශර්මිලා නම් මේ අයෝමය ගැහැණියගේ අරගලය සිනමාවට ද වේදිකාවට ද නැගී තිබේ. එහෙත් ඇය ඒ කිසිවකින් මෝහනයට පත් නොවන්නියකි. ' මා ගැන ස්ත්‍රෝත්‍ර ගායනා කරළ වැඩක් නැහැ. අවශ්‍ය දේ තමයි අරගලය ඉස්සරහට ගෙනි යන එක'' යැයි සිය නිදහස පිලිබඳ ආරංචිය ලද ඇය කීවා ය.

'' කොහොම උනත් නැවුම් වාතය උරා ගන්නට ලැබීම නම් සතුටක්" ඇය ඒ අතරවාරයේ ම කීවා ය.

සතුට අරගලයේ කොටසකි. අරගලය සතුටෙහි කොටසකි.  ජයග්‍රහණය දුර විය හැකි ය. අරගලය තුළම ලබන සතුට විසින් දුරුති ජය ජීවමාන කරයි.

අපේ කාලයේ වීරවරියක් වන ඉරෝම් චනු ශර්මිලා නම් ගැහැණියට ජය වේවා!

මහනාම හාමුදුරුවන්ට යක්ෂණි අභිමුඛවීම

Posted by Sri Lanka Guardian | Sunday, August 17, 2014 | Posted in , , ,

| ඉන්දික උඩුගම්පොල

යමක් ‘සත්‍යය’ ලෙස සංස්ථාගතවන සෑම මොහොතකම සිදූවන්නේ සත්‍යයම නොවන එහෙත් අසත්‍ය යැයි කිසිවෙකුත් නොසිතන දෙයක් ‘සත්‍යය’ ලෙස ස්ථාපිත වීමයි. ‘දෙන ලද තත්වයන්’ තුළ  ‘සත්‍යය’ ලෙස අභිශේක ගැන්වෙන වන මෙම නව ‘සත්‍යය’ (අසත්‍ය) පෙරලා අභියෝග කිරීමක් තෙක් සුරක්ෂිතයි. නව අභියෝග කිරීමක් හමුවේ අහෝසි වන මෙම ‘සත්‍යය’ එතැන් පටන් ගොතන ලද්දක්/ප්‍රබන්ධයක් බවට පෙරලෙයි. කිසියම් සමාජයක ඉතිහාසය ලෙස අතිශෝක්තිකව උත්කර්ශ ගැන්වී ඇත්තේත් අධිපති මතවාදය විසින් ‘දෙන ලද තත්වයන්’ තුළ ‘සත්‍යය’ ලෙස  තීන්දු කර අතීත සංසිද්ධින්ගෙන්  තෝරා ඛේරා පෙරා ගන්නා ලද තොරතුරු වල ඵෙක්‍යය මිස අන් කිසිවක් නොවේ. ඉතිහාසය යනු බලවත් ජාතීන්ගේ ප්‍රබන්ධය බවටත් දෛවය හා අධම මානවීයත්වය යනු දූබල ජාතින්ගේ ප්‍රබන්ධය බවටත් පත්වන්නේ මේ යථාර්ථය තුළයි.
නේත්‍ර - මම දන්න ඉතිහාසය ප්‍රබන්ධයක්. ප්‍රබන්ධ ඉතිහාසය ගොඩනගන්න කළින් ප්‍රබන්ධ කරපු වෙනත් කථා තිබුනා. ඒක වෙනත් ඉතිහාසයක්. ඒක ගොඩනැගුවෙ අපි. ඔව් අපි ඉන්න කාලේ පදනම් කරගෙන අපිම ගොඩනගපු ප්‍රබන්ධයක්.  - මගේ ආදරණීය යක්ෂණී - පිටුව 254

පශ්චාත් නන්දිකඩාල් යුගය යනු ශ්‍රී ලංකාව තුළ පෙර නොවූ විරූ ලෙස මෙම ප්‍රබන්ධිත ඉතිහාසය ප්‍රහර්ශ ගැන්වී පූජනීයත්වයක් දක්වා ඔසවා තැබෙන කාලයයි. දෙමළුන් පරාජය කර රට එක්සේසත් කළ නූතන දූටු ගැමුණු ලෙස මහින්ද රාජපක්ෂ වීරත්වයෙන් අභිෂේක වන මෙම යුගයදී  බුදූන්ටත් ඔහුගේ ඇති නෑකම් මතු වී ශුද්ධවරයටත් එසවෙනවා. රාජ්‍ය නායකයා වෙනුවට මහරජ කෙනෙක් සිංහාසනාරූඩ වී යුව රජවරු, කුමාරවරු බිහිවෙන අතර චිරාත් කාලයක් බලයේ හිද පියාගේ ඇවෑමෙන් රජකම කුමාරවරුන්ට හිමිවීමට මඟ ඇහිරු  නෛතික බාධාවන් අහෝසි වෙමින් රාජ්‍ය ව්‍යවස්ථාවට 18 වෙනි සංශෝධන එනවා.  විදේශීක සතුරු බලවේග හා කුමණ්ත්‍රණ වලින් සිංහලයාගේත් බෞද්ධයාගේත් උරුමයන් රැකීමට දේශහිතේෂින් මතුවන අතර මහා සිංහලයට ඇතැයි කියන වංශකථාවන් කරළියට එනවා.  සිංහල සිනමාවේ නොනැවතී ඉදිරියට ඇදෙන රජකතා/ඓතිහාසික කතා රැල්ලක් බිහිවෙන අතර ආගමික වතාවක් ලෙස බෞද්ධ චිත්‍රපට නැරඹු සුදු හැදගත් උපාසික උපාසිකාවන්ගේ සාධු නාදයෙන්  සිනමාශාලා ගිගුම් දෙනවා. මෙම නව සිංහල බෞද්ධ පුණරුදයට එරෙහිව මව්බිමට විනකටින පරයන් මඞින්න චීවරධාරීන් අබසරණ යන මදාවීන් බවටත් රාවණාගේ අවතාර බවටත් පත්වෙනවා.

මෙම පශ්චාත් නන්දිකඩාල් ශ්‍රි ලංකාව යනු කූට දේශපාලනික ව්‍යාපෘතියක දෘෂ්‍යමානය  මිස අන් කිසිවක් නොවේ. මෙහි න්‍යායික අරමුණ ‘ඉතිහාසය යන්න පරම සත්‍යය වේ’ යන පදනමේ සිට වර්ථමාන සංසිද්ධීන් ඉතිහාසය ඇසුරෙන් උත්කර්ශයට නැංවීමත් සාධාරණීකරණය කිරීමත් වේ. රාජ්‍ය අනුග්‍රහය ලබන මෙවැනි ව්‍යාපෘතීන් ඍජුව සේවය කරන්නේ වර්ථමාන විකෘතියට සුජාතභාවයක් ලබාදීමටයි. මංජුල වෙඩිවර්ධන ‘මගේ ආදරණීය යක්ෂණී’ ඔස්සේ ප්‍රශ්න කරන්නේ මෙම ඉතිහාසයෙ සුජාතභාවය හා වර්ථමානයේ විකෘතියයි.

මං තර්ක කරන්නෙ මේකයි නේත්‍රබිම්බා. කොච්චර ආපස්සට ඉතිහාසය පාද ගත්තත් වැඩක් නෑ, හැසිරෙන්නෙ ගෝත්‍රිකයෝ වගේ නම්. උදාහරණයක් විදිහට ගත්තොත් රාවණාව මතුකරන්නෙම ඉන්දියාවට ගේම ඉල්ලන්න.. මෙහෙම ගමු, රාවණාව පාවා දූන්නෙ විභීෂණ. එයා රාවණාගෙ සහෝදරය. අවම වශයෙන් සිද්ධියක් විදිහටවත් ඒ දේවල් මතුකරන්නෑ. ඒකෙන් වර්තමානෙ හෙල්ලෙයි කියලා. මං කියන්නෙ ඒකයි මේකෙ තියෙන්නේ අද්භූත සෙල්ලමක් - මගේ ආදරණීය යක්ෂණී- පිටුව 283

ඉතිහාසය යනු විද්‍යානුකූල ගවේශනයක් ඔස්සේ පාදා ගන්නා කරුණු තර්කානුකුල පදනමක් මත අර්ථගැන්වීම වුවත් ශ්‍රී ලාංකීය භූමියේදි මෙම අර්ථගැන්වීම කේන්ද්‍රගතවී ඇත්තේ ජාතියක ශුද්ධවරභාවය උත්කර්ශයට නැංවීමට වීම නිසා ඉතිහාසය ලෙස අපට මුණගැසෙන්නේ කල්පිතය ඔස්සේ ප්‍රහර්ශ ගැන්වු මිත්‍යාවක්. මෙවැනි මිත්‍යාවන් හැදැරිය යුත්තේ සාහිත්‍යය ඇසුරෙන්  වුවත් ලාංකීය භූමියේදි මේවා පරම සත්‍ය බවට පෙරලෙන්නේ ප්‍රශ්න නොකෙරෙන ආගමික විශ්වාසයන් ආකාරයෙනුයි.  සුප්පාදේවි සිංහයෙකුට දාව සිංහබාහු හා සිංහසීවලි බිහිකිරිම වැනි මිත්‍යාවන් ප්‍රශ්න නොකෙරී මග හැරෙන්නේ සිංහල ජාතිය යනු සිංහ ලේ ඇති ජාතියක් ලෙස ඔසවා තබන්නට ඇති උවමනාව පෙර කී යථාර්තය අතික්‍රමණය කරන බැවිනුයි. මගේ ආදරණීය යක්ෂණි උත්ප්‍රාසයෙන් ප්‍රශ්න කරන්නේ මෙම යථාර්තයි.

නේත්‍රා :.......අනික විජය බිහි වෙන්නෙ අයියගෙයි නංගිගෙයි සංවාසය ඇතුළෙ. එතැනිනුත් කියවෙන්නෙ කලවම් වෙලා නෑ කියන එක.
මම : කලවම් නොවීමෙන් පටන් ගත්තයි කියන ඔය පරම්පරාවෙ අයගෙ පොඩි මොංගෝලියානු පෙනුමක් තියෙන්නෙ මේ ලේ ඥාතිකම හින්දා වෙන්නත් පුළුවන්. 

නේත්‍රා : වෙන්න පුළුවන් එහෙම හිතන් ඉන්න අයගෙ. මං කිව්වෙ ඒ පරම්පරාවෙ කියලා හිතන් ඉන්න අයගෙ. අපේ නෙවෙයි
මම : ඔන්න දැන් එතකොට ආර්ය සංකල්පෙට කෙළවෙන්න ගන්නවා. සිංහයා කියන්නෙ ආර්ය මූලයන් සහිත සතෙක්ද? සාමාන්‍යයෙන් අපි කියන්නෙ  ‘සිංහයා වනාහි තාල වර්ගයට අයත් සතෙකි‘ කියල. මගේ ආදරණීය යක්ෂණී- පිටුව 256

ජාතියක ශුද්ධවරභාවය කියන්නේම මිත්‍යාවක්. කිසියම් ජාතියක් තවත් ජාතියකට වඩා උසස් වන්නේවත් කිසියම් ආගමක් තවත් ආගමකට වඩා නිර්මල වන්නේවත් නැතිවා මෙන්ම, කෙනෙක් එසේ සිතනවානම් එය සායනික ප්‍රතිකාර ලැබිය යුතු තරමේම උග්‍ර මානසික ව්‍යාධියක්. මෙවැනි මානසික රෝගීන් වීදි බැස ජාතියක හෝ ආගමක ශුද්ධවරභාවය සමාජගතකිරිමට දරන වෑයම ඉතා බැරැරුම්ව ගෙන, කොන්දේසි විරහිතව පරාජය කළයුතු වන්නේ මේවා හුදු අහඹු ක්‍රියා නොව සැලසුම් සහගත කූට දේශපාලනික ව්‍යාපෘතියක ඍජු ප්‍රකාශනයන් වන බැවිනුයි. තම ජාතිය හෝ ආගම උසස්යැයි ඝෝෂා කරමින් මෙම උන්මත්තකයින් කැසකවන්නේ වෙනත් ජාතියක් හෝ ආගමක් මර්ධනයට මිස අන් දෙයකට නොවේ. එල්.ටී.ටී.ඊ. මර්ධනය නාමයෙන් දෙමළා පරාජය කිරිමේ මෙහෙයුමේදිත් උපක්‍රමයක් ලෙස උත්කර ගැන්වු මෙම ආර්ය සංකල්පය,  ලැබු ජයග්‍රහණයත් සමඟ පශ්චාත් නන්දිකඩාල් ශ්‍රි ලංකාව තුල අධිනිශ්චය වෙන්නේ  සිංහල බෞද්ධ සංකල්පයම එකම ගැලවුම් මාර්ගය වු රෙජීමයක ආරක්ෂිත පලිහ ලෙසයි. ජාතියක ශුද්ධවරභාවය දේශපාලනික ව්‍යාපෘතියක් ලෙස සමාජගත කරමින් හිට්ලර් වැනි උන්මත්තකයින් තම ඉලක්ක ජන කණ්ඩායමට එරෙහිවත්, පොදුවේ සමස්ත මානව වර්ගයාටම  එරෙහිවත් කළ ව්‍යසනයෙන්වත් පාඩම් ඉගෙන නොගැනීම ජාතියක් ලෙස අප මුහුණ දෙන ඉතාමත් ඛේදනීය තත්වයක්. යක්ෂණි ප්‍රශ්න කරන්නේ එවන් ජාතියක හෘදය සාක්ෂියයි.

අනිත් පැත්තෙන් විජය කියන මූදු මංපහරන්නව, කුදිරමලේ කන්දටත් වඩා උස්සලා තියන අයට ඕන කරන්නෙ ජාතියක ශුද්ධවර බව, එහෙම නැත්තං රාජකීය බව තමන්ට ආදේශ කරගන්න. අන්න ආර්ය සංකල්පෙ ඉස්සරහට එනවා. හරියට හිට්ලර් වගේ. කොටින්ම හිට්ලර් කියන්නෙ හෙළයෙක් කියලා බය නැතුව ලියන තැනට මිනිස්සු අද පිස්සු වැටිලා ඉන්නෙ. මට තියෙන ප්‍රශ්නෙ මේකයි. හිට්ලර් ගැන කතා කරන කිසි එකෙක් සිංහල භාෂාවෙ තියෙන පර්යයා පද කියන වචන ගැන මෙලෝ දෙයක් දන්නෑ. මගේ ආදරණීය යක්ෂණී- පිටුව 284

මගේ ආදරණීය යක්ෂණීට කේන්ද්‍ර වී ඇත්තේ ප්‍රබන්ධය තම ඉතිහාසය ලෙස වැලඳගත් සමාජයකදී විකෘතියක් සේ පොලා පනින මානව අර්බුදයයි. යක්ෂණී ප්‍රශ්න කරමින්, පුපුරුවා හරින්නේ මෙම ඉතිහාසයේ සුජාතභාවයි. යක්ෂණි දත් නියවමින්, උපහාසයෙන් විමසන්නේ ඉතිහාසය ලේඛනගතවීමේදි ‘දෙන ලද තත්වයන්’ යන්න කෙතරම් බලපැම් සහගත මැදිහත්වීමක් කෙරෙයිද යන්නයි. වඩාත් සරලව කිවහොත් රාජපක්ෂ රෙජීමය යටතේ ලේඛනගතවන ඉතිහාසයේදි 2009 යුද ජයග්‍රහණයේ සරත් ෆොන්සේකා නැමැති හමුදාපතිවරයෙක් හමු නොවන ආකාරයට මෙම ‘දෙන ලද තත්වයන්’ අධිනිශ්චය වී සැබෑ දත්තයන් අතික්‍රමණය කර නව ‘සත්‍යය’ ලෙස අනාගතයේ හමුවන ඉතිහාසයේ යථාර්තයයි.
සාලිය විතරක් ම ගත්තත්, එයා හිටියෙ තාත්තගෙ වැඩ ගැන කළකිරිලා. තාත්තා අරහන් වෙලා. එයා තාත්තව ප්‍රතික්ෂේප කළා. තාත්තම්මත් එක්ක කරපු සංවාදෙක එයා ශාර්වරී දේවියගෙන් කෙලින්ම අහනවා, බුදුන්ට අනුව පීඩිතයව පාගලා වෙහෙර විහාර හදන එක නිවැරදි වෙන්නෙ කොහොමද කියලා? මිනිහා මාලිගාවෙන් එළියට බැහැල පීඩාවට පත්වුණු මිනිස්සු සංවිධානය කරන්න පටන් ගත්තා, අතේ තියන රජකම බල්ලට දාලා. අන්න එතනයි ඉතිහාසෙදි හංගල දාපු ඇත්ත මනුස්සකම තියෙන්නෙ. රාජ පුත්‍රයන්ගෙ ඇත්ත හෘදය සාක්ෂිය තියෙන්නෙ එතන. නමුත් ඒක හැංගුවා.

ඒකට හේතුව සාලිය අන්තිමේ තාත්තට විරුද්ධව යුද්ධ ප්‍රකාශ කරපු එක, මාලිගාවෙම කෑම මේසෙදි. මිනිස්සු එළියෙ බලං හිටිය තමන්ගෙ ගැලවුම්කාරය එනකල්. නමුත් ආයෙ කැරැල්ලක් ගහන්න කෙනෙක්, ඊට නායකත්වය දෙන කෙනෙක් මිනිස්සු අතරට ගියේ නෑ. චැප්ටර් ක්ලෝස්. තාමත් එයාකාරෙන්ම සිද්ධ වෙන ඉතිහාසෙ තියෙන පළමු රාජකීය අතුරුදහන් කෙරිල්ල සිද්ධ වෙන්නෙ එහෙමයි.

නමුත් කෑම මේසෙ ඇකිළුව වගේ මේක වහල දාන්න බෑ. ඒක වහගන්න තරම් ලස්සන කතාවක් ඕන වෙනවා. ඔක්කම කූණු බේරෙ වැවට වගේ ඒ කොන්තරාත්තුවත් මහානාම හාමුදූරුවන්ට. පව්.... අහිංසකයා. හැබැයි මේකෙදි උන්නාන්සෙ එක කොන්දේසියක් දානවා, කිසිම සංශෝධනයක් නොකරනව නම් මං වැඩේ බාර ගන්නම් කියලා.

උන්වහන්සෙ මහා වනයක් මැද්දෙ අශෝක මල් මවල... ඒකට අශෝක වනය කියල නමකුත් මවල... ඒක මැද්දෙ මාලා කියල නිර්වස්ත්‍ර සුරංගනාවකුත් මවල... ඇයට කැරළි කැරළි කොණ්ඩයකුත් මවල... ඒ කොණ්ඩෙට අශෝක මල් මාලයකුත් මවල... අතුරුදහන් කරවපු සාලියවත් ඒ කෙල්ල ඉස්සරහ මවල... ඔන්න ඔය විදිහට මවාගෙන මවාගෙන ගිහිල්ල... ඔන්න ඉතිහාසෙ. ඔන්න ඔයාකාරව ප්‍රේමයට පුළුවන් ඕනම ඛේදවාචකයක් වහගෙන ඉහළ මතු වෙන්න. ඕකට ඉතිහාසෙ නෙවෙයි සාහිත්‍ය කියල නම් කියන්න පුළුවන්- මගේ ආදරණීය යක්ෂණී- පිටුව 288 /289

ශ්‍රී ලාංකීය ඉතිහාසය අලුතින් අර්ථකතනය කරන්නට උත්සහ කිරීමේ පාපයට පිටුවහල උරුමවු මේඝවන්න නැමති ඉතිහාස ගවේෂකයගේ දෘෂ්ටියෙනුත්, ඔහුගේ සංසාරීය පෙම්වතිය වන නේත්‍ර බිමිබාගේ දෘෂ්ටියෙනුත් වෙන් වෙන්ව  ද්විත්ව උත්තම පුරුෂ ආඛ්‍යනයකින් දිගහැරෙන කෘතියේ පිටුවහල් මේඝාට නේත්‍රා මුණ ගැසෙන ආදරණිය නිමේෂයදී ප්‍රේමයට පර්යායව දෙදෙනා අතර හුවමාරු වන ඓතිහාසික තොරතුරු ඔස්සේ ඇතිවන විසංවාදය යක්ෂණිගේ දේශපාලනික දෘශ්‍යමානය බවට පත්වෙනවා. අතීතයේ ජීවත් වූ නේත්‍ර බිමිබා ප්‍රත්‍යක්ෂයෙන් දන්නා කරුණු ලෙස මතුකරන කල්පිතයත්, විද්‍යානුකුල හැදැරීමකින් මේඝවන්නා ගවේශනය කරගත් ඓතිහාසික තොරතුරුත් අතර ප්‍රතිපක්ෂයන්හි දෝලනය වු දත්ත දේශපාලනික තර්කය සමග සමපාත වෙමින් කෘතිය පරිසමාප්තියට පත් වෙනවා.
කුවන්නා කියන්නෙ දෙමළ ගෑණියෙක්ට - මගේ ආදරණීය යක්ෂණී- පිටුව 399

මංජුල වෙඩිවර්ධන මගේ ආදරණිය යක්ෂණි හරහා කරන්නේ පාර ප්‍රබන්ධයක් (Metafiction) හදන එක. පාර ප්‍රබන්ධයක් කියන්නේ ප්‍රබන්ධයක් මත තවත් ප්‍රබන්ධයක් ගොඩනැඟීමක්. පවතින දේ මත නොපවතින දේ ගොඩ නැඟෙන, භෞතික දේ ඇසුරේ කල්පිතය විමසෙන, මෙතැනදී සිදූවන්නේ පැරණි ප්‍රබන්ධය ගොඩනගන මතවාදය දෘෂ්ටිමය වශයෙන් අභියෝගයට ලක්කොට නව ප්‍රබන්ධය හරහා පැරණි කතිකාව නව මානයක් කරා යොමු කිරීමක්. වෙනත් මිත්‍යාවක් විසින් අධිනිශ්චය කරන ලද සමාජ ප්‍රපංචයක් දෘෂ්ටිමය වශයෙන් අභියෝගයට ලක් කොට නව විද්‍යාවක් ඔස්සේ නූතන කතිකාවක් ගොඩනැංවීමක්. පූජනීයත්වයෙන් ආරක්ෂා කරන ලද ඵෙතිහාසික ප්‍රබන්ධයකට මගේ ආදරණිය යක්ෂණි නැමැති නූතන ප්‍රබන්ධය මෙලෙස පර්යායව පිහිටුවීමෙන් මතුවන විසංවාදය තුළ  එක්කො ලේඛන දෙකම ප්‍රබන්ධ වෙනවා. නැතිනම් ලේඛන දෙකම සත්‍ය වෙනවා.

පසු සටහන

තමන් ආර්යයන් යැයි පාරම්බාමින්, දෙමළ මාංශයෙන් කුස පුරාවාගෙන, මුසල්මානු රුහිරු අනුපානයට ගන්නා, සිංහයින්ගේ ශුද්ධවරභාවය උත්කර්ෂයට නැංවූ මහාවංශයට ආදරණිය යක්ෂණි අභිමුඛ කරමින් එම ශුද්ධවරභාවය අභියෝගයට ලක්කිරිම දේශපාලනිකව යක්ෂ වැඩක්
.

දෙමළ ජනයාට දකුනෙන් දෙන පණිවිඩය

Posted by Sri Lanka Guardian | Friday, August 15, 2014 | Posted in , ,

| සුන්නද දේශප්‍රිය
1977, 1979, 1981 සහ අවසානයේ දී 1983 යනාදී වශයෙන් මෙරට දෙමළ ජනයා ඉලක්ක කර ගනිමින් පැන නැගුණ වාර්ගික ගැටුම්හි දී දක්නට ලැබුණූ  මහා පොදු සාධකයක් තිබුණි. එනම් ප්‍රහාරයන්ට ලක්වන දෙමළ ජනයා  තාවකාලික හෝ සදාකාලික වශයෙන් උතුරු නැගෙනහිර පලාත් කරා පිටත් කර යැවීමයි. කුප්‍රසිද්ධ 1983 කළු ජූලියෙහි දීඑම පිළිවෙත ඉස්මත්තටම ගියේ ය. ජීවිතාරක්ෂාව පතා දකුණු පෙදෙස්හි සරණාගත කඳවුරු ගත වූ දෙමළ ජනයා විශේෂ දුම්රිය සහ නැව් මගින් පිටත් කර යවන ලද්දේ උතුරු නැගෙනහිර බලා ය.

එම පිළිවෙත මගින් ලංකාන්ඩුව පිළිගත් එක් සත්‍යයක් විය. එනම් වර්ගවාදී ප්‍රහාරයන්ගෙන් ගැලවී ජීවත්වීම පිණිස දෙමළ ජනයා උතුරු නැගෙනහිරට යා යුතු බවයි.  වෙනත් වචනයෙන් කියන්නේ නම් දෙමළ ජනයාගේ ආරක්ෂා සහිත වාසස්ථානය උතුරු නැගෙනහිර බවය.

දැන් 1983 කළු ජූලියෙන් තිස් දෙවසරකට පසු යලිත් එම පිළිවෙතම එපමණ පරිමානයෙන් නොවෙතත් පණ ගැන් වී තිබේ.

පසුගිය දෙතුන් මස තුළ සිදුවුනු කරුණු ගණනාවක් මගින් දෙමළ ජනයාට පැහැදිළි පනිවිඩයක් ලංකාන්ඩුව, එහි ආරක්ෂක අංශ  සහ එහි බළල් අත් විසින් ලබා දි තිබේ.

දේශපාලන උනන්දුවක් සහිත බොහෝ දෙනා දැනටමත් අසා තිබෙන්නට ඉඩ ඇති පරිදි සිය වෘත්තීමය තත්වය වැඩි දියුණු කර ගැනීම පිණිස පසුගිය තෙමස තුළ දකුණට පැමිණි උතුරෙහි දෙමළ ජනමාධ්‍යවේදීන් තෙවතාවක්ම ආපසු උතුරට බලහාත්කායෙන් පළවා හරින ලදී.

දෙමසතට පෙර පොළොන්නරුව 'ඩියර් පාක්' හෝටලයේ පැවැත්වීමට නියමිත වූ දෙමළ ජනමාධ්‍යවේදීන්ගේ වැඩ මුළුවට තර්ජනය තරන ලද්දේ යුද හමුදා ප්‍රධානින් විසින් බව හෝටල‍‍යේ කළමනාකරුගේ සාක්ෂියෙන් තහවුරු වියත එම තර්ජනය එල්ල කරන ලද්දේ මඩකළපුවේ යුද හමුදා ප්‍රධානියා විසිනි. ශ්‍රී ලංකාවේ යුද හමුදාව අන්තර් ජාතික වශයෙන් මුහුණ දෙමින් සිටින මානව හිමිකම් චෝදනා පසුබිමෙහි ප්‍රාදේශීය හමුදා නායකයකු එවැනි බිය ගැන්වීමක් සිය උවමනාවට කරනු ඇතැයි සිතිය නොහැකි ය.  ඉහළින් ලද අනුබලය සහ ආරක්ෂාව පිළිබඳ සහතිකය නොවන්නට මඩකළපුවේ හමුදා නායකයා මෙවැනි තීරණයක් ගන්නේ නැත.

ආරක්ෂක අංශයන්හි ඉහළ යනු එකම එක පුද්ගලයෙකි. ඒ ගොඨාභය රාජපක්ෂ ය. ඔහුගේ අනුදැනුම නොමැතිව  මෙවැනි ක්‍රියාදාමයකට ආරක්ෂක අංශ පිරිස් යොමුවනු ඇතැයි සිතීම උගහට ය.

පොළොන්නරුවෙන් පසු මීගමුවේ දී ද ඉන් පසු මහ රැයෙහි කොළඹ ගලධාරී හෝටලයේ දී ද උතුරෙන් ආ දෙමළ ජනමාධ්‍යවේදීහු පසු පසු පොළොන්නරුවෙන් පටන් ගත් අවතාර පැන්නූහ.

මෙම ප්‍රචන්ඩකාරී බියවැද්දවිම් සම්බන්ධයෙන් ලංකාන්ඩුව කිසිදු පියවරක් ගත්තේ නැත. වාර්ගික සමගිය බිදවැටෙන ජංගම දුරකථන කෙටි පණිවිඩ යැවී යැයි මුස්ලිම් තරුණයින් අත් අඩංඟුවට ගන්නා ආන්ඩුව අඩුම වශයෙන් එම කළ කළඑළියේ දෙමළ ජනමාධ්‍යවේදීන්ට එරෙහිව සිදු වූ  එකී ප්‍රචන්ඩකාරී ක්‍රියා හෙළා දැක්කේ හෝ නැත. ජනමාධ්‍ය ඇමැති රඹුක්වැල්ල උතුරෙහි ජනමාධ්‍යවේදීන්ට සිදු වූ හිර හැර ගැන කටක් ඇරියේ නැත. එමගින් පෙන්නුම් කරන ලද්දේ ලංකාන්ඩුව සහ ප්‍රචන්ඩකාරීන් අතර ඇති සම්බන්ධය යි.  ඔවුන්ට ඇති ආන්ඩුවේ අනුබලය යි.

පොළොන්නරුව ජනමාධ්‍ය වැඩමුළුවට එල්ල වූ  හමුදා තර්ජනයෙන් කියැවුනේ වැඩ මුළුව නතර නොකළ හොත් බෞද්ධ භික්ෂුන් පැමින එයට පහර දෙනු ඇති බවයි. මේ ඊනියා ‍බෞද්ධ භික්ෂුන් යනු නානසාර නිකායේ ප්‍රහාරක බලකායන් බව නොදන්නා අයකු සිටිය නොහැකි ය. එම ප්‍රකාශයෙන් පෙනී ගියේ නානාසාර නිකාය සහ ආරක්ෂක අංශ අතර ඇති අනොන්‍ය අවබෝධය යි.

මෙයට පෙර ද මෙම තීරුවෙහිම සාකච්ජා කර ඇති නමුත් මෙම වැඩමුළු කඩාකප්පල් කර දෙමළ ජනමාධ්‍යවේදීන් ආපසු පළවා හැරීමෙහි ආරක්ෂක හමුදා භුමිකාව තේරුම් ගැනීම දැන් වඩාත් වැදගත්කමක් ගෙන තිබේ. මන් ද යත්  ජූලි අගදී ශ්‍රී ලංකා ජනමාධ්‍ය ආයතනයෙහි පැවැත් වීමට නියමිතව තිබූ යාපන ජනමාධ්‍යවේදීන්ගේ වැඩමුළුව බියගැන්වීමත් ඊයේ පෙරේදා උතුරෙහි සිට පැමිණි අතුරුදහන්වූවන්ගේ ඥතීන් බිය ගැන්වීමත් යන සියළු සිදුවීම්  එකම ක්‍රියා දාමයක් බව දැන් පැහැදිළි නිසා ය.

ජූලි අග  දී කොළඹ ශ්‍රී ලංකා ජනමාධ්‍ය ආයතනය ඉදිරිපිටට පැමිණ, උතුරෙන් පැමිණි ජනමාධ්‍යවේදීන්ගේ වැඩමුළුව පැවැත් වුවහොත් 'තමන් නරක ළමයින් කියන්නට එපා' යැයි මෙගෆෝනයකින් තර්ජනය කර කළහකාරි පිරිස අතර දෙමළ ජනමාධ්‍යවේදීන්ගේ මීගමුවේ වැඩමුළුව බිය ගැන්වීමට ආ පිරිස් වූහ. මීගමුවේ වැඩ මුළුව යනු හමුදා තර්ජනයෙන් නතර කරන්නට සිදු වූ පොළොන්නරුවේ වැඩමුළුව ම ය.  සාමාන්‍ය දැනිමට අනුව වුව පෙනී යනු ඇත්තේ මළකළපු හමුදා නායකයා කළ තර්ජනය මීගමුවෙහි  දී ක්‍රියාත්මක කළ පිරිස් දැන් ශ්‍රී ලංකා ජනමාධ්‍ය ආයතනය කරා ද පැමිණ ඇති බවයි.

ජූලි අග සතියෙහි එම වැඩමුළුව කරා පැමිනෙමින් සිටි යාපන ජනමාධ්‍යවේදීන් පසු පස  හඹා එමින් දිගින් දිගට ම බිය ගැන්වීම් සහ බාධා කළේ ද ආරක්ෂක අංශ පිරිස් ය.

පොළොන්නරුවෙහි සිට ශ්‍රී ලංකා ජනමාධ්‍ය ආයතනය දක්වා සිය වෘත්තීය සුදුසුකම් වැඩි දියුණු කර ගැනීමට පැමිණි දෙමළ ජනමාධ්‍යවේදීන්ට ආරක්ෂක අංශ සහ ඊට සම්බන්ධ බව පෙනෙන පිරිස් විසින් දෙන ලද පනිවිඩය කුමක් ද? ඒ අන් කිසිවක් නොව 1983 දී දෙන ලද පනිවිඩයම ය.  එනම් දෙමළ ජනමාධ්‍යවේදීන්ට දකුනෙහි ආරක්ෂාවක් නැති බව ය. පොළොන්නරුව, මීගමුව සහ ගලධාරී හෝටලය මෙන්ම ශ්‍රී ලංකා පුවත් පත් ආයතනය යන සියළු තන්හිදීම තර්ජනයට ලක්වූ දෙමළ ජනමාධ්‍යවේදීන් වහාම යාපනයට යැවීම හැර වෙනත් විකල්පයක් නොතිබුණි.

දෙමළ ජනයාට විමුක්තිය ගෙනෙන බව කී යුද්ධය අවසන් වී පස් වසරකට පසුත් ඇසෙන්නේ 1983 දෝංකාරයම ය‍.

කතාව අවසන් නැත.

දෙමළ ජනයාගේ අයිතීන් ගැන කතා කරන පිරිස්වලට ‍දකුණෙහි ආරක්ෂාවක් නැති බව පෙන්නුම් කළ  මෑතම සිදුවීම නම් සමාජ සහ සාමයික කේන්ද්‍රයහි රැස්ව සිටි උතුරුකරයෙහි අතුරුදහන්වූවන්ගේ ඥාතීන්ට ලංකාන්ඩුව විසින් දෙන ලද භයානක පණිවිඩ ය යි.

එම රුස්වීමට බලයෙන් ඇතුළු වූ නානාසාර නිකායේ සංඝයා සහ ආවතේවකරුවන් පිළිබඳව දැන් ඇති තරම් ලියැවී තිබේ. ජායාරුපමය සාක්ෂි විසින් ‍‍එම සංඝයාගේ මැරවර දාමරික  හැසිරීම මොනවට පෙන්නුම් කරයි.

ඊටත් වඩා වැදගත් වන්නේ එම සංඝයා විසින් නායකත්වය දෙන ලද දාමරික පිරිස් සාධාරණ කරමින් ශ්‍රී ලංකාන්ඩුව විසින් නිකුත් කරන ලද නිවේදනය යි. ජී.එල්. පීරිස් ගේ විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශය නමින් නිකුත් කරන ලද එම නිවේදනය කියා සිටියේ නානාසාර නිකායේ සංඝයා සහ දාමරිකයින් එම රුස්වීමට පැමිණ ඇත්තේ 'අතුරුදහන්වූවන්' සම්බන්ධ සංවිධානයක් ලෙස බවයි. එම නිවේදනය සංඝයා ප්‍රමුක දාමරික පිරිස පිළිබඳව සදහන් කරන්නේ සඟවා ගත් ආඩම්බරයකිනි. එපමණක් නොව එම නිවේදනය උතුරෙහි ජනයාට කොළඹට පැමිණ සිය දුක්ගැනවිළි සාකච්ජා කිරීමට ඇති අයිතිය පිළිගන්නේ ද නැත.

අවසානයේ දී එම දෙමළ ජනයාට ද සිය ආරක්ෂාව පතා ආපසු උතුරටම යාමට සිදු විය.

ශ්‍රී ලංකා පුවත්පත් ආයතනයට අතින්ම ලිපියක් බාර දුන් ආරක්ෂක හමුදා පෙනුමැති මැර හමුදාව එහි කියා තිබුණේ දෙමළ ජනමාධ්‍යවේදීන්ගේ වැඩමුළුව පැවැත්වුව හොත් එයට ප්‍රහාරයක් එල්ල කරන බව ය. එම දාමරික පිරිස තවදුරටත් කියා සිටියේ  ඊළඟ වතාවේ දකුණට පැමිණිය හොත් දෙමළ ක්‍රියාධරයින්ට 'අබ සරණ' බව ය.

ඉතින් පනිවිඩය පැහැදිළි නැත් ද? සිය  අයිතීන් ගැන කතා කිරීම‍ට දෙමළ ජනයාට දකුණෙහි අවසරයක් නැත. යුද්ධාවසානයෙන් පස් වසරකට පසු දෙමළ ජනයා ලබා ඇති විමුක්තියේ තරම ය.

රාජපක්ෂගේ අලුත් එකත් කුමන්ත්‍රණයක්

Posted by Sri Lanka Guardian | Wednesday, August 13, 2014 | Posted in , ,

උතුරේ යුද්ධයේදී අතුරුදහන් වුවන් සොයා බැලීමට  යයි කියමින් රාජපක්‍ෂ රෙජිමය ජනාධිපති කොමිෂමක්  පත්කලෙත්, එය නිරීක්ෂණ කටයුතු සඳහා විශේෂඥයින් තිදෙනෙක් පත් කලෙත්, ආරක්‍ෂක ඇමතිවරයාටත් ආරක්‍ෂක ලේකම්වරයාටත් එරෙහිව ඇති බරපතළ චෝදනාවලින් ඔහු බේරා, එහි වගකීම හමුදා ජ්‍යෙෂ්ඨයින් කිහිප දෙනෙකු මත පැටවීම  සඳහා බව එක්සත් ජාතික පක්ෂය අවධාරණය කර සිටියි.

අප රටේ අභ්‍යන්තර කටයුතුවලට ජාත්‍යන්තර මැදිහත් වීම් නතර කරගත හැකි එකම මාර්ගය පිළිගත් ස්වාධීන දේශීය පරීක්‍ෂණයක් පැවැත්වීම බව තම පක්‍ෂයේ ස්ථාවරය බව පසුගිය කාලයේ දිගින් දිගටම ප්‍රකාශ කර  ඇතැයි ද එජාපය පවසයි.

අද (13) දහවල් 'සිරිකොත' එජාප මුලස්ථානයේ පැවති මාධ්‍ය හමුවකදී, එම පක්ෂයේ නායකත්ව මණ්ඩල සාමාජික මංගල සමරවීර මහතා ඒ බව සඳහන් කළේය.

ජනාධිපතිවරයා පත්කර ඇති විශේෂඥයින් තිදෙනා ගේ පක්ෂග්‍රාහී අතීත ක්‍රියාකාරකම් පැහැදිලි කල සමරවීර මහතා, ඔවුන් පැහැදිලිවම ජනාධිපතිවරයා හා ආරක්ෂක ලේකම් වරයා බේරා හමුදා සාමාජිකයින් කිහිප දෙනෙකුට වරදකරුවන් කරමින් වාර්තාවක් ලබාදෙන බව සහතික යයි ද අවධාරණය කර සිටියේය.

අණ දෙන ඉහළ අය බේරා ගනිමින් හමුදාවේ පහළ අයව පාවා දෙන ඉතිහාසයක් මොහුට ද පැහැදිලිව තියනවා යයි ද මන්ත්‍රීවරයා පැවසිය.

එහිදී ඔහු මෙසේද කියා සිටියේය.

'' පසුගිය පෙබරවාරි මාසයේ දී පවා එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය තම ස්ථාවරය පැහැදිලි කරමින් විශේෂ නිවේදනයක් නිකුත් කළා.  එහි මෙසේ සඳහන් වෙනවා.. 

“වගකිවයුතු විපක්‍ෂයක් ලෙස යුද්ධයේ අවසන් සමයේ සිදුවූවා යැයි චෝදනා එල්ල වන සිදුවීම් පිළිබඳ දේශීය පරීක්‍ෂණයක් පැවැත්වීම සඳහා අවශ්‍ය සම්පූර්ණ සහය ලබාදීමට එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය සුදානම් ය. එබඳු පරීක්‍ෂණයක් 2009 ජනවාරි මාසයේ සිට මැයි මාසය වනතෙක් කෙටි කාල පරාශයකට සීමා නොකර තවත් ගැඹුරට නොඑසේනම් පසු පසට ගෙන යමින් එල්ටීටීඊය සිදුකළ තිරස්චීන ම්ලේච්ඡ ක්‍රියා පිළිබඳව ද සොයා බැලිය යුතු බව එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ විශ්වාසයයි. විශේෂයෙන්ම එහිදී අපරාධ සඳහා වගකිව යුතු එල්ටීටීඊයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ සමාජිකයන් හඳුනා ගත්තේ නම් ඔවුන් සම්බන්ධව අනිවාර්යයෙන්ම නීතිය ක්‍රියාත්මක කළ යුතුය.”

එපමණක් නොව ජුනි මස 18 වෙනිදා එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය විසින් පත්කරන ලද කොමිසමට එරෙහිව රජය ඉදිරිපත් කරන ලද යෝජනාව ඡන්දයට ඉදිරිපත් කළ අවස්ථාවේ දී, මම අප පක්‍ෂය වෙනුවෙන් එම පනතට සංශෝධනයක් ඉදිරිපත් කරමින් කියා සිටියේ ද ජාත්‍යන්තර පරීක්‍ෂණයක් ප්‍රතික්‍ෂේප කළ යුත්තේ පිළිගත් ජාතික යාන්ත්‍රණයකින් පමණක් බවයි. එසේ කිරීමට නම් අපගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ආයතන ගැන ඇති විශ්වාසනීයභාවය තහවුරු කළ යුතු බවයි.

කෙසේ වෙතත් මෙම යෝජනාව ඉදිරියේ, පාර්ලිමේන්තුවේ සභා ගර්භයට වඩා බයිස්කෝප් ශාලාවක ගැලරියට ගැළපෙන සමහර ආණ්ඩු පක්‍ෂයේ මන්ත්‍රීවරු සුපුරුදු පරිදි ‘ද්‍රෝහියා’ යැයි කෑකෝ ගසමින් තම යෝජනාව වැඩි ඡන්ද විශාල ප්‍රමාණයකින් සම්මත කර ගත්තා.

මේ ආකාරයට විදේශීය ඇඟිලි  ගැසීම්වලට තදබල ලෙස ප්‍රසිද්ධියේ විරුද්ධ වූ රාජපක්‍ෂ රෙජිමය, ඉන් මසකට පසුව එනම් ජූලි 17 වෙනිදා ජනාධිපතිවරයා විශේෂ ගැසට් ප්‍රකාශයකින් යුද්ධයේ අවසන් දින කිහිපය තුළ සිදුවූවා යැයි කියන, යුද අපරාධ ගැන සොයා බැලීමටත් ත්‍රිවිධ හමුදාවේ ක්‍රියා කලාපය ගැන සොයා බැලීමටත් දේශීය පරීක්‍ෂණයක් පවත්වන බවට ප්‍රකාශ කළා.

එම පරීක්‍ෂණයට උපදෙස් දීම සඳහා විදේශීය උපදේශකවරු තිදෙනෙක්ද පත් කළා.

මේ අය කව්ද ?

ලෝකයේ ඉහළම ගණයේ නීතිඥවරුන් වශයෙන් සැලකෙන ශ්‍රීමත් ඩෙස්මන් ද සිල්වා, ශ්‍රීමත් ජෙෆ්රි නයිස් සහා ආචාර්ය ඬේවිඞ් මයිකල් ක්‍රේන් යන නීතිඥවරු තිදෙනා එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය වෙනුවෙන් මීට පෙර ද මානව අයිතීන් කඩවීම් සම්බන්ධයෙන් වාර්තා ලබා දී තියනවා.

මෑතක දීද සිල්වා - ක්‍රේම් හවුල සිරියාවේ දේශපාලන සිරකරුවන් 11,000කට ආසන්න ප්‍රමාණයක් මරා දැමීම සම්බන්ධයෙන් ද වාර්තාවක් ඉදිරිපත් කර තියනවා.

බැලූ බැල්මට මේ නීතිඥවරුන් තිදෙනා අතිවිශිෂ්ඨ ගණයේ නීතිඥවරු ලෙස පෙනුනත් ඔවුන්ගේ පසුබිම වඩාත් ගැඹුරින් සොයා බැලීමේ දී රාජපක්‍ෂ රෙජිමය මේ තිදෙනා පත් කිරීමේ සැබෑ අරමුණ වඩා පැහැදිලි වෙනවා.

රාජපක්ෂලට 'සුදු හුණුගාන' සිල්වා 

ශ්‍රීමත් ඩෙස්මන් ද සිල්වා කියන්නේ ජෝජර් ඊ. ද සිල්වා මහතාගේ (නිදහස් ලංකාවේ පළමු කැබිනට් මණ්ඩලයේ සිටි) ගේ මුණුපුරෙක්.

ශ්‍රීමත් ඩෙස්මන් ද සිල්වා පසුගිය යුද්ධයෙන් පසුව ප්‍රසිද්ධ දේශන කිහිපයකදී ම රාජපක්‍ෂ රෙජිමයට සුදුහුණු ගෑමට කටයුතු කළ බව ප්‍රසිද්ධ රහසක්.

මොහු බ්‍රිතාන්‍ය රජය විසින් කරන ලද මානව අයිතීන් උල්ලංඝනය කිරීමේ චෝදනා ඉදිරියේ ද එම රජය බේරා ගැනීමට සුදුහුණු ගෑම සම්බන්ධයෙන් ද චෝදනා ඇති පුද්ගලයෙක්.

1989 උතුරු අයර්ලන්තයේ සිදුවූ ප්‍රසිද්ධ මිනී මැරීමක් සම්බන්ධයෙන් ස්වාධීන පරීක්‍ෂණයක් කරන්නට බ්‍රිතාන්‍ය රජය බාර දී තිබුනේ  ශ්‍රීමත් ද සිල්වාට.

එංගලන්තයේ 12/20/12 ගාර්ඩියන් පුවත්පතට අනුව ජෙරල්ඞීන් ෆිනුකේන් මහත්මිය තම ස්වාමිපුරුෂයාගේ මිනීමැරුම සම්බන්ධයෙන් ද සිල්වාගේ වාර්තාව සම්පූර්ණ බොරුවක් හා සුදුහුණු ගෑමක් ලෙස ප්‍රතික්‍ෂේප කර තියනවා.

රජයත් ඇමතිවරුනුත් බේරා ගැනීම සඳහා කරන ලද මහා වංචාවක් ලෙස මෙම වාර්තාව හඳුන්වා දී තියනවා.

ජෙෆ්රි නයිස්:ගඩාපිගේ නීතිඥයා

ජෙෆ්රි නයිස් නීතිය සම්බන්ධයෙන් මහාචාර්යවරයෙක් වන අතර රාජ්‍ය නායක මුක්තිය සම්බන්ධයෙන් විශේෂඥයෙක්.

ලිබියාවේ මොහොමඞ් ගඩාෆි ජාත්‍යන්තර අපරාධ උසාවියට යොමු කිරීමට තීන්දු කළ අවස්ථාවේ තමන් වෙනුවෙන් පෙනීසිටීමට ගඩාෆි තෝරා ගත්තේ නයිස් මහතාවයි.

ඊට ප්‍රථම ගඩාෆි එම රටේ ජනාතාව විසින් ඝාතනය කරන ලද නිසා එසේ පෙනී සිටීමට නයිස්ට අවස්ථාවක් නොලැබුණ ද ගඩාෆිගේ පුත් සයිෆ් ගඩාෆි වෙනුවෙන් පෙනී සිටින්නේ ද මෙම නයිස් මහතා යි.

ඒකාධිපතීන් බේරා ගැනීමේ විශේෂඥයෙක්

ආචාර්ය ක්‍රේන් මහතාගේ පසුබිම දෙස බැලූ විට ද ඔහු යුද අපරාධ චෝදනාවලට ලක් වූ ඒකාධිපතීන් බේරා ගැනීමේ විශේෂඥයෙක්.

2009 සැප්තැම්බර් 28 දින ගිනී රටේ ඒකාධිපති වශයෙන් කටයුතු කළ ජනාධිපති මූසා ඩඩිස් කමාරා විසින් සාමකාමී විරෝධතාවයක් පවත්වන ලද විපක්‍ෂයේ ක්‍රියාකාරීන් 156කට වඩා වැඩි ප්‍රමාණයක් ඝාතනය කළා. මේ සම්බන්ධයෙන් ඇති වූ ජාත්‍යන්තර විරෝධය මධ්‍යයේ මූසා රජය විසින් ම යුද අපරාධ පරීක්‍ෂණයක් 2010 දී පත්කළා.  එම පරීක්‍ෂණයේ වාර්තාව සකස් කලේ  ආචාර්ය ක්‍රේන් .

එම පරීක්‍ෂණයේ දී එම අපරාධවල සම්පූර්ණ වගකීම පහළ මට්ටමේ හමුදා නිලධාරියෙක් මත පටවා, මොහු  ජනාධිපති කමාරා ව චෝදනාවලින් නිදහස් කර වාර්තාවක් ලබාදුන්නා.

ජනාධිපතිවරයා හමුදාවට විරුද්ධ පාක්‍ෂිකයන් සිටින ස්ථානයට ඇතුළුවීමට පවා එපා කියද්දීත් එම හමුදා ඒකකයේ ප්‍රධානියා ඒ ඉල්ලීම උල්ලංඝනය කරමින් කටයුතු කළ බවට පෙන්වමින් ඒකාධිපතිවරයා අපරාධවලින් නිදහස් කර ගන්නට මොහු කටයුතු කළා.

මේ අනුව අණ දෙන ඉහළ අය බේරා ගනිමින් හමුදාවේ පහළ අයව පාවා දෙන ඉතිහාසයක් මොහුට ද පැහැදිලිව තියනවා.

මේ අනුව කිසිම රණවිරුවෙකුට කරදරයක් වීමට ඉඩ නොදෙන බවටත් රණවිරුවන් වෙනුවෙන් විදුලි පුටුවට පවා යන්නට සුදානම් යැයි කියමින් වේදිකාවක් වේදිකාවක් ගානේ රඟන  රාජපක්‍ෂ ජනාධිපතිවරයාත්, ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ ආරක්‍ෂක ලේකම්වරයාත්,  හමුදාව පාවා දීමේ මහා කුමන්ත්‍රණයක් දියත් කරමින් සිටින බවට රටේ ජනතාව දැන්වත් වටහා ගත යුතුව තියනවා....''

උම්මා දේශපාලනය

Posted by Sri Lanka Guardian | Saturday, August 9, 2014 | Posted in , ,

| නිලන්ත ඉලංගමුව

අපේ ජීවිත වලට ඇති වටිනාකම රාජපක්ෂ විසින් නැති කොට ඇත. ඔහු මෙම කරුමක්කාරී දීර්ඝ කාලීන වැඩපිළිවෙලේ වර්තමාන භූමිකාවය. රනිල් වික්‍රමසිංහ, අනුර කුමාර දිසානායක සහ සජිත් ප්‍රේමදාස නිරත වී සිටින යුටෝපියානු මෙන්ම ගූඪ ආත්මාර්ථකාමී දේශපාලනය මඟින් රාජපක්ෂ තවත් වසර හයකට තම ධූරකාලය දීර්ඝ කරගන්නේ නැතැයි කිසිවෙකුට කිව නොහැකිය. කළ යුතු ඉටිගෙඩියක් කිරීම සඳහා ඇත්තේ තවත් මාස හයක් වැනි ඉතා සුළු කාලයක් පමණි.

තත්වය හරි හැටි අවබෝධ කර ගෙන ඇත්තේ නම්, මෙම කාලය තුළ නව ව්‍යවස්ථා ලිවිය නොහැකිය. මෙම කාලය තුළ විප්ලව කළ නොහැකිය. මෙම කාලය තුළ බඩ පිනුම් ගැසිය නොහැකිය. නමුත් ඔවුහු ව්‍යවස්ථා ලියන බව කියති. විපලවයක් හෙවත් නව ලිබරල්වාදයට එරෙහි න්‍යායික දේශපාලන අරගලයක් ඇති කිරීම සඳහා සිහින මන්දීර හදමින් සිටිති. ඔවුන්ගේ හැසිරීම මඟින්  රටත් , රාජපක්ෂට එරෙහි පිරිසේ ශක්තියත් දීන කරමින් සිටිති. ඔවුහු බඩ පිනුම් ගසමින් සිටින්නේ තනි තනිව තම බලය ලබා ගැනීමට දක්වන කෑදර කම නිසා මිස රටේ සුගතියට නොවේ. එසේම රටේ සාමන්‍ය ජන ජීවිතය තව දුරටත් ලැජ්ජාවේ නිදසුනක් බවට පත් වෙමින් තිබේ. කෙටි කාලීන වාසී සඳහා විකෘතිය භාවිතා කොට එම විකෘතිය මඟින් සමස්ථය ගිල ගැනීමේ ශාපය මෙයයි. 

Photo by Manoj Ratnayake

විදෙස් රටකට යෑම සඳහා රාජ්‍ය ආයතනයක කටයුතු කරණ නිලධාරියෙක් විශ්ව විද්‍යාලයක වැඩබලන උප කුලපතිවරයෙක් ලෙස වෙස වලා ගන්නේය. එසේම විභාගය ලියමින් සිටින විශ්ව විද්‍යාල සිසුවෙක් පොලිසිය පැමිණ කුදලාගෙන යන්නේය. ඊට එරෙහි වීමට එක කොන්දක් ඇති ගුරුවරයෙක් එහි නැත.  එසේම රටක පාසලකට ගොස් “උම්මා දේශපාලනය” කොට තම ස්වයං වින්දනීය ප්‍රමෝදය රිසි සේ ලබා ගත හැකිය. පාසලක වැඩසටහනක් කිරීම සඳහා මෙන්ම පාසල්වල ළමුන්ගේ මානසික තත්වයට සරිලන පරිදි කතා කිරීම සඳහා දියුණු මනසක් තිබිය යුත්තේය. නමුත් බලය තිබේනම් තම අමනකම ප්‍රදර්ශණය කරමින් ළමුන් විකෘති කළ හැකිය. මෙවැනි දෑ සිදුවෙන තරමට රට මෙන්ම රටේ පෞද්ගලික ජීවිත බයාදු කොට ඇත. ආඩම්බරකාරයාගේ ආසියාවේ ආශ්චර්ය මෙයයි.

චීන ණය මඟින් ඉදි කරනු ලැබූ ලස්සන මංමාවත් තුළ අභ්‍යන්තරයෙන් දිව යන දුර්ගන්ධ ඛේදවාචකය මෙයයි. මෙය ගමන් කරමින් සිටින්නේ මතුවෙමින් පවතින බුද්ධිමය කෞශල්‍ය යළිත් නැති කිරීම සඳහාය.  මේ කිසිඳු පාලකයෙකුට හෝ දේශපාලන පක්ෂ නායකයෙකුට තම කුහකත්වයෙන් මිදී කටයුතු කිරීමට නොහැකිය. මන්ද ඔවුන්ගේ බලය රඳා පවතින්නේ මෙම කුහකත්වය නිසාය.

71, 88-89 මෙන්ම 75 -2009 කාල වල ඇති වූ “ විමුක්ති” අරගල වලින් සිදු වූයේ රටේ සාමාන්‍ය පුරවැසියා දුක් මහන්සියෙන් තනනු ලැබූ ඔහුන්ගේ සිහින පරම්පාරව සමූල ලෙස ඝාතනය වීමය.

 රටක විශ්ව විද්‍යාලයක උප -කුලපතිවරයෙකු ලෙස හොරෙකුට වෙස් වලාගෙන පිට රට යෑමට හැක්කේ මේ නිසාය. එසේම තම පෞද්ගලික වැසී තකා සැබෑ උපකුලපතිවරයෙකුට ඕනෑම තකතීරුවෙකු වෙනුවෙන් පෙනී සිට ඔහුව විභාගයෙන් සමත් කිරීමට හැක්කේ මේ නිසාය. භූගෝල විද්‍යාව පිලිබඳ විශේෂඥයෙකුට, අපරාධ විද්‍යාවට අදාළ ශාස්ත්‍රපති විභාග අපේක්ෂකයෙකුගේ නිරීක්ෂකයෙකු වීමට හැක්කේ මේ නිසාය. එසේම විභාගය ලියමින් සිටින ශිෂ්‍යකු අත්අඩංගුවට ගැනීමට හැක්කේ මේ නිසාය.

විනයක් සහ අභිමානයක් මෙන්ම සැබෑ දේශප්‍රේමයක් ඇති රටක මෙවැනි දෑ සිදු වන්නේ නැත. සැබෑ මිනිසුන් රටේ ප්‍රතිරූපය වෙනුවෙන් පෙනී සිටිති. රටේ ප්‍රතිරූපය විනාශ කරනු ලබන්නේ රට තුළ විකෘතියක් ඇති කොට එම විකෘතිය තම පැවැත්මේ ආයුධය කරගන්නා හිවලුන් විසිනි.  එසේ නොමැතිව ඔබාමා, කැමරුන්, පිල්ලේ, රමෝසා ,මෝදී හෝ ජයලලිතා නොවේ. අපේ සතුරා සිටින්නේ අප අවටය. ඔහු අපේ මාතෘ භූමියේම ජන්මය ලබා එය නීච ලෙස තම ගිජුකම වෙනුවෙන් භාවිතා කරන්නේය.

අනෙකාට හැකි උපරිමයෙන් අපහාස කොට  අයුක්තියට එරෙහිව නැගී සිටින්නාගේ ශක්තිය හීන කිරීමට අපි අතරම හැදී වැඩෙන අපේම මිනිසුන් සමත්ය. ඊට හොඳම නිදසුන ලංකාව බිහි කළ අග්‍රගණ්‍ය විමුක්තිකාමියෙකු වූ තිස්ස බාලසුරිය පියතුමන් නිර්මාණය කරනු ලැබූ සමාජීය සහා ආගමික මධ්‍යස්ථානයේ පැවති වැඩමුළුව කඩාකප්පල් කළ අපේ “ දේශප්‍රේමීන්ය”. එසේම ඊට පසු දා එවැනිම “දේශප්‍රේමින්” රැසක් එකතු වී බල්ලන් විකිණීමට අති තැනක් ගැන කියා පෝස්ටර් ව්‍යාපාරයක් කළහ. එම පෝස්ටර් දෙස බලා තම ප්‍රමෝදය ලබා ගත්හ.

සැබවින්ම අදාළ පෝස්ටර් ඇලවිය යුතුව තිබුණේ ආරක්ෂක අමාත්‍යංශයේ සහ නාගරික සංවර්ධන  අධිකාරියේ ලේකම් ධූරන්දර නන්දසෙන රාජපක්ෂගේ නිවසේ තාප්පය අවටය. ( අමාත්‍යංශයක සහ අධිකාරියක ලේකම් ධූරය එක් පුද්ගලයෙක් එකම අවස්ථාවක දැරීම පැසසිය යුතු අමුතු රාජ්‍ය පරිපාලන ක්‍රමවේදයකි.)   මන්ද ඔහුගේ පවුලට “ පපියන්” අවශ්‍ය වී ඒ සඳහා ශ්‍රී ලංකන්  ගුවන් සේවයේ ගමන් වෙනස් කළ ආකාරය ගැන සිවුරු පොරවාගෙන උඩ පනින දේශප්‍රේමීන්ට මතක නැතත් ඔහුට මතකය. කෝටි ගණන් පාඩු ලබන ආයතනයක ගුවන් ගමන් තමන්ට අවශ්‍ය “බලු පැටියෙක්” නිසා වෙනස් කරනු වෙනුවට රට තුළින්ම එවැනි පපියෙක් සොයා ගත යුතුව තිබුණි. 

මෙවැනි කටයුතු දැකීමෙන්, අපේ මාතෘ භූමිය සිරවී සිටින ගුලෙහි ඇති බිහිසුණු බව තේරුම් ගැනීම අපහසු නැත.

තවත් වසර හයකට පවතින  විකෘතිය දික් වුවහොත් සිදුවිය හැකි විපාකය තේරුම් ගැනීමට කිසිවෙකුට අපහසු නැත. උම්මා දේශපාලනයෙන් අපේ දරුවන්ගේ මනස විකෘතිය කරණ විට, මිලිටරිය යොදා අපේ දරුවන්ගේ අධ්‍යාපනය විනාශ කරණ විට, විශ්ව විද්‍යාල පද්ධතිය මෙහෙයවන දුරගන්ධ දූෂිතයින් එය කාබාසිනියා කරණ විට අපි නිවටුන් සේ බලා සිටිමු. ඉන් පසු අපේ වෛරය, විමුක්ති අරගලයක් ලෙස හැඩ ගන්වා සතුරාට එරෙහිව අඥාන මෙහෙයුමක් කොට යළිත් රටේ බිහිවෙමින් පවතින බුද්ධිමය බලය සමූල ඝාතනය කිරීමට වක්‍රාකාරයෙන් උල්පන්දම් දෙමු.

අපි අපි තුළම සිරවී අපි අපෙන් නිදහස් නොකොට තම පෞද්ගලික අවුලේ වගඋත්තර කරුවා ලෙස පිටස්තරයෙකුට බැන වදිමින් සොයන තාවකාලික ප්‍රමෝදයේ ඛේදනීය මෙන්ම නින්දනීය  ප්‍රතිඵලය මෙයයි. අපි පළමුව නිදහස් විය යුත්තේ අපෙනි. අපි පළමුව වැඩි වටිනාකමක් දිය යුත්තේ වත්මන් ජීවිතයටය. අපි පළමුව ඉලක්ක කළ යුත්තේ මෙම වත්මන් ජීවිතය හෑල්ලුවට ලක් කරණ සතුරා කෙරෙහිය. ඔහු සිටින්නේ අපි අවටය. උම්මා දේශපාලනය ඇතුළතින් දිවයන විකෘතියේ ආසාව සහ එය අයත්වන වෙළඳපොල තේරුම් නොගන්නා තාක් දුරට අපි යළිත් අපි විසින්ම සිර කර ගමිනින් සිටින්නේ අපේ බෙල්ලය. 

ගාසා තීරයේ ඛේදවාචකය සහ ශ්‍රී ලංකාවේ යුද්ධය

Posted by Sri Lanka Guardian | Friday, August 8, 2014 | Posted in , ,

| සුනන්ද දේශප්‍රිය

දෙදහසකට ආසන්න ජනයාට මසක් වැනි කෙටි කාලයක් තුළ මරු කැඳවූ ගාසා තීරයේ යුද්ධය තාවකාලික විරාමයකට පැමිණ තිබේ.  යුද්ධයෙන් මියයන දරුවන්ගේ සිරුරු දෑත්හි හොවා කදුලෙන් නැහැවූ මාපියන්ගේ වේදනා, ජීවිත කාලයක ගොඩ නැගිම එක් මෙහොතකින් දැවී යනු දුටු පරම්පරාවක සුසුම් සහ මරණ‍යේ බියතුරුළු කොටගෙන දිවා රුය ගෙවූ ගාසාහි ජනායාගේ යුද බිය නතර කරන්නට හැකි වීම කොතරම් වාසානාවක් ද?

යුද්ධය පැවැති කෙටි කාලය තුළ එළෙස මිය ගියේ  ගාසා තීරයේ ජීවත්වන පලස්තීනුවන් ය.  හරියටම ගනන 1,876 යැයි ගාසා තීරයේ නිලධාරීහු කියති.  තවත් 9,000ක් තුවාල ලැබූහ.  බෝම්බ සහ මිසයිල ප්‍රහාරයන්ගෙන් විනාශ වූ පලස්තීන නිවාස දහස ඉක්මවයි.

2007 වර්ශයේ දී පලස්තීන විමුක්ති සංවිධානය යුදමය වශයෙන් පරාජය කළ හමාස් සංවිධානය ගාසා තීරයේ බලය අල්ලා ගත්තේ ය. හමාස් යනු ඊජිප්තුවේ ජනතා නැගිටීමෙන් පසු බලයට පැමිණි 'මුස්ලිම් සහෝදරත්වය' ව්‍යාපාරයේ පලස්තීන අනුවර්ථනය යි.  

හමාස් සටන්කරුවන් ඊශ්‍රාල එල්ල කර විදින රොකට් ප්‍රහාර නතර කිරීමට යැයි කියා ගසා තීරය ආකුමණය කළ ඊශ්‍රාල‍ හමුදා එක්සත් ජාතීන්ගේ සරනාගත මධ්‍යස්ථාන ගණනාවකට ම ද පහර දී ආරක්ෂාව පතා රුදී සිටි ජනයා පවා මරා දැමූහ. ගසා තීරයේ විදුලි ජනක  සහ ජලසැපයුම් පද්දති පුපරුවා හැරියහ‍. අත දරුවන් ඝාතනය කළහ. ඊශ්‍රාල හමුදාවන්හි මෙම සැහැසි ප්‍රහාර විය යුතු පරිදිම ලොව පුරා හෙළා දැකීමට ලක් විය.

එසේ නමුත් ගාසා තීරයට එරෙහිව ඊශ්‍රාලය දියත් කළ බිය ජනක ආක්‍රමණය පලස්තීනයට ගොස්  පදක්කමක් ලබා ගෙන පැමිණි ජනාධිපති රාජපක්ෂ හෝ ඔහුගේ ආන්ඩුව විසින් හෝ එක් එල්ලේ ම හෙළා දැක්කේ නැත.  ඊශ්‍රාලයේ ශ්‍රී ලංකා තානාපතිවරයා කියා සිටියේ ගාසා හි පාලනය පවත්වා ගෙන යන හමාස් සංවිධානය ඊශ්‍රාලයට එල්ල කරන ප්‍රහාර නැවැත්වීම අත්‍යවශ්‍ය බවයි. 

ශ්‍රී ලංකාන්ඩුන්ඩුවේ හිටපු තානාපතිවරයකු වන දයාන් ජයතිලක ගාසා යුද්ධය ගැන කතා කරමින් කියා සිටියේ
ශ්‍රී ලංකා රජයේ විදේශ කටයුතු අමාත්‍යංශය සහ ආරක්‍ෂක අමාත්‍යංශය ඊශ්‍රාල රජය වෙනුවෙන් කටයුතු කරන බව ය. එමෙන්ම ශ්‍රී ලංකාවේ යුද්ධය අවසන් වූ පසු, උතුරේ ආරක්‍ෂාව තර කිරීම සම්බන්ධයෙන්, ශ්‍රී ලංකා රජයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ ආරක්ෂක කමිටුව  ඊශ්‍රාලයෙන් උපදෙස් අනුව කටයුතු කරන බවත් ය.

ඊශ්‍රාලය පශ්චාත් යුද්ධ රාජපක්ෂ පාලනයේ මර්දන යන්ත්‍රයේ හවුල් කරුවෙකි. අද උතුරු නැගෙනහිර පවත්වා ගැනෙන යුද කරණය ඊශ්‍රාලයෙන් පිටපත් කර ගන්නා ලද මූලෝපායකි.

ගසා හි  යුද්ධ ඛේදවාචකය  සම්පූර්ණයෙන් ම නැතත් යම් දුරකට ශ්‍රී ලංකාවේ යුද්ධයට සමානකම් දක්වයි. එම සමීකරණයෙහි බොහෝ අවස්ථාවන්හි දී  රාජපක්ෂ ආන්ඩුව වැ‍ටන්නේ පීඩිත පලස්තීනුවන්ගේ පැත්තට නොව ආක්‍රමණික ඊශ්‍රාලයේ පැත්තට ය‍‍.

ගාසා හි දිර්ඝතම දේශසිමාව ඇත්තේ ඊශ්‍රාලය සමඟ ය‍. ගාසාහි විදුලි සැපයුමෙන් සියයට 30ක් ලැබුනේ ඊශ්‍රාලයෙනි. ගාසාහි ආර්ථිකය ද ඊශ්‍රාලයට සම්බන්ධ ය‍.

වන්නි යුද්ධයේ සහ ගාසා හි යුද්ධයේ  ප්‍රධාන සමානත්වයක් නම් යුද්ධයේ විපාකයක් වශයෙන් සාමාන්‍ය ජනයාට විදින්නට සිදු වූ දැවැන්ත ඛේදවාචකයයි. ශ්‍රී ලංකාවේ යුද්ධයෙහි දී ශ්‍රී ලංකාන්ඩුවේ යුද්ධ ප්‍රහාරයන්  මගින් සාමන්‍ය ජනයා දහස් ගණනින් විපතට පත් වූ බව එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය කියා සිටින බව අපි දනිමු. එළෙසම  ගාසා තීරයේ දී ඊශ්‍රාලය යුද අපරාධ තරම් දුර යා හැකි තරමට සාමාන්‍ය ජනයා යුද්ධයේ ඉලක්කයක් ලෙස සැළකා ප්‍රහාර එල්ල කල බවට එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය චෝදනා කරයි.

ශ්‍රී ලංකාවෙහි යුද්ධයේ දී සිදු වූ බවට චෝදනා කැරෙන මිනිස්කමට එරෙහි අපරාධ සොයා බැලීම පිණිස ජිනීවාහි මානව හිමිකම් කොමිසම පරීක්ෂනයක් දියත්  කළ පරිදිම ගාසා තිරයේ යුද අපරාධ සොයා බැලීම පිණිස ද පරීක්ෂන කමිටුවක් පත් කර තිබේ.

( එසේ නමුත් ගාසා සම්බන්ධ අන්තර් ජාතික පරික්ෂණයට හමාස් සංවිධානයට එ‍රෙහිව එල්ල වී ඇති මානව හිමිකම් උල්ලංගන චෝදනා පරීක්ෂා කිරීමට අවසර නැත. ඊට හේතුව වූයේ එම යෝජනාව ගෙන ආ පකිස්ථානය ඇතුළු මුස්ලිම් රටවල් හමාස් දෙපාර්ශවයේ ම මානව හිමිකම් කෙළෙසීම් පරීක්ෂා කළ යුතුය යන සංසෝධනයට එකඟ නොවූ නිසා ය. එම සංසෝධනය යෝජනා කරන ලද්දේ යුරෝපා සංගමය විසිනි. )
එය බිහිවූ දිනයේ සිටම ඊශ්‍රාලය පලස්තීන ජනයාගේ අයිතීන් යුද්ධ සපත්තුවට පාගා ගෙන සිටී. එය පලස්තීන ජනයා සමානයින් ලෙස සළකන්නේ නැත. එය ආක්‍රමණික යුද්ධ රාජ්‍යකි.

ශ්‍රී ලංකාවේ යුද්ධයේ දී එල්ටීටීඊය සිංහල ප්‍රදේශයන්හි බස් බෝම්බ  පුපුරැවා හරිමින් සාමාන්‍ය ජනයා ඝාතනය කළේ ය.  එමෙන් ම එල්ටීටීඊ ය සාමනය ජනයා අතර මෙන්ම රෝහල් අසළ ද සිය කාල තුවක්කු ස්ථාන ගත කර වක්‍රාකාර‍යෙන් ජනයා සිය යුද්ධ පළිහක් වශයෙන් යොදා ගත්තේ ය.

ගාසා තීරයේ සන්නද්ධ සංවිධානය වන හමාස් නිරන්තරයෙන් ම ඊශ්‍රාලයේ සාමන්‍ය ජනයා ඉලක්ක කැරෙන රොකට් ප්‍රහාරයන්හි යෙදෙයි. එමෙන්ම ඊශ්‍රාලයේ ගම්මාන කරා පැමිණ ඝාතනයන්හි යෙදීම පිනිස සංකිර්ණ එය උමං මාර්ග පද්දතියක් ගොඩ නගා ගෙන තිබුණි.  හමාස් සංවිධානය සිය ප්‍රහාරක අවි සිය සරණාගත කඳවුරු තුළ සඟවා තිබූ බව එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය චෝදනා කළේ ය.

යුද්ධය ආරම්භ වූ  ජූලි මුල් සතියේ සිට හමාස් සටන්කරුවෝ රොකට් 3000කට වැඩි ප්‍රමාණයක් ඊශ්‍රාලයේ ජනයා ඉලක්ක කර මුදා හැරියහ. ( මෙම රොකට් මහා ජනයා ජීවත්වන ප්‍රදේශවලට පැමිනෙන්නේ නම් ඒවා අහසේ දීම විනාශ කැරෙන අධික වියදම් සහිත 'අයෝමය වැස්ම' නම් ප්‍රති-රොකට් පද්දතියක් ඊශ්‍රාලය සතු ය. එම එක් ප්‍රති- රොකට්ටුවක වැය ඇමෙරිකානු ඩොලර් එක් ලක්ෂයකි.)

ශ්‍රී ලංකාන්ඩුව මෙන්ම ඊශ්‍රාලය ද තම යුද්ධ ප්‍රහාර මගින් සාමන්‍ය ජනයාට එල්ල වන බව පිළි ගත්තේ නැත. එවැනි අවස්ථා පිළිබඳ සාධක ඉදිරිපත් වු අවස්ථාවන්හි දී එය කියා සිටියේ එම ජනයා ජීවත් වූයේ හමාස් සටන්කරුවන්ට සහාය දුන් ප්‍රදේශයක බැවින් තමන්ට කරන්නට වෙන දෙයක් නොතිබූ බවයි. හරියට මුලතිව් හි ජිවත් වු ජනයා එල්ටීටීඊ මූලස්ථාන පෙදෙසක ජිවත් වු නිසා මිය යන්නට ඇතැයි කීවා වැනි ය. ඊශ්‍රාල බෝම්බ ප්‍රහාර මගින් සිය සරණාගත කඳවුරු විනාශ වී ජනයා මිය ගිය බවට එක්සත් ජාතින්ගේ සංවිධනය සහ බැන් කී-මූන් පවා ප්‍රකාශ කළ විට ඊශ්‍රාලය ය කියා සිටියේ එම බෝම්බ එන්නට ඇත්තේ හමාස් සටන්කරුවන්ගෙන් බවයි! හරියට ම ශ්‍රී ලංකාන්ඩුවෙන් ඉගෙන ගත්තා වැනි ය.

ඊශ්‍රාල ප්‍රහාර නිසා පලස්තීන ජනයා පමණක් නොව එක්සත් ජාතීන්ගේ සරණාගත ක‍ටයුතු බාර නිලධාරීහු 11 දෙනෙක් ද මිය ගියහ. ශ්‍රී ලංකාවේ මුතූර් හිදී  'ඇක්ෂන් එගේන්ස්ට් හන්ගර්' සංවිධානයේ සහන සේවකයින් 13 දෙනෛකු එක තැන මරා දැමූ පරිදි ය. තවද යුද්ධ ප්‍රහාරයන්ගෙන් ගාසාහි එක්සත් ජාතීන්ගේ ගොඩනැගිලි 90 ක් විනාශ වූ සරණාගත පාසැල් 06කට බෝම්බ පතිත විය. 

එල්ටීටීය දෙමළ ජනයාගෙන් අධික බදු අයකල පරිද්දෙන්ම  හමාස් සංවිධානය ද ඊශ්‍රාලය විසින් පවත්වා ගෙන ගිය තහංචි නිසා පීඩා විඳි ගසාහි ජනයා උමං හරහා හොර  රහසේ ඊජිප්තුවෙන් ගෙන ආ භාන්ඩවලට බදු පණවා තිබුණි. එය ත්‍රස්තවාදී සංවිධානයක් ලෙස ඇමෙරිකාව විසින් නම් කර තිබු අතර මැද පෙරදිග රාජ්‍යන්ගෙන් එයට ඍජු සාහායක් ලබා දෙන්නේ කටාර් පමණකි. (ප්‍රභාකරන් මෙන් නොව හමාස් නායකයා ජීවත් වන්නේ ද ගාසා තීරයේ නොවේ. කටාර්හි ය.)

සහමුලින්ම හමාස්හි යුද බලය අහෝසි කරන තුරු යුද්ධය නොනවත්වමියි ඊශ්‍රාල අගමැති නෙතන්යාහුගේ කාහළ නාදය බවට පත්ව තිබුණි. කවර විනාශයක් වුවත් අවසානයක් නොකර නතර නොවෙමියි ඔහු වහසි බස් දෙඩුවේ ය. අන්තර් ජාතික වශයෙන් දරුණු විවේචනයකට හසු වෙත් දී රට තුළ නෙතන්යාහුගේ ජනප්‍රියත්වය මුදුනටම ළගා විය. ජනාධිපති රාජපක්ෂ මුහුණ දෙන තත්වයේ  සමාන්තරයක් වැන්න.

ගාසාහි යුද්ධය විවිධ දෘෂ්ඨි කෝණයන්ගෙන් සාධාරණ කරනු දැක්ක හැකි ය. ඒ කෙසේ වෙතත් අවසානයේ දී මුලු තැනට පැමිණියේ යුද්ධයෙන් ගාසාහි ජනායාට සිදු වෙමින් පැවති මහා විපත ය‍‍. මනුෂ්‍යත්වයේ වටිනාකම යුද්ධයේ තර්ක විතර්කවලට වඩා ඉහළ තැනක් අල්ලා ගත්තේ ය. හදිසිම අවශ්‍යතාවය වූයේ මහා ජනයාට සෙත සැළසීම යි. යුද්ධ විරාමයකට බල කැරුණේ අන්න ඒ නිසා ය.

වන්නි යුද්ධයේ දකුණේ සිංහලයින් නොදුටු පසුකාලීනව පමණක් ප්‍රසිද්ධියට පැමිණි රෑපමය සාක්ෂි මගින් පෙන්වන ඛේදවාචකය ගාසාහි ඛේදවාචකයට නොදෙවෙනි ය. නැත්නම් ඊටත් වඩා බිය ජනක ය. එසේ නමුත් ලෝකය ඒ ඛේදවාචකය ඒ අවස්ථාවේ දැක්කේ නැත.

මේ සියළු සමානකම් තිබිය දී එක් මූලික වෙනස්කමක් වන්නි යුද්ධයේ සහ ගාසා යුද්ධයේ තිබුණි. එනම් යුද්ධ භූමිය තුල දෙපරේශවය විසින් ම ජනමාධ්‍යවේදීන්ට සිය කටයුතු කරගෙන යෑමට දී තිබූ අවකාශය යි. ගාසාහි ඛේදවාචකය ලෝකය පුරා  රූපවාහිනී තිරය මත සජීවීව පතිත විය‍. දෙපාර්ශවයට ම සටන් විරාමයකට පැමිණ සාකච්ජා මේසයට කරා පැමිණීමට බල කෙරුණු සාධක ගොඩ නැගීමට යුද්ධයේ ජනමාධ්‍ය වාර්තාකරනය රඟපෑ භුමිකාව අති මහත් විය. එසේ ‍නොවන්නට තවමත් ගාසාහි දරුවන් ද ගැහැණුන් ද පිරිමින් ද අභාග්‍ය සම්පන්න ලෙස  මිය යමින් තිබෙන්නට ඉඩ තිබූණි.

යුද්ධයෙන් ජයගත් නමුත් ජනාධිපති රාජපක්ෂ දෙමළ ජනයාගෙන් පැරදුණි. එමෙන්ම අන්තර් ජාතික තලයෙන් ද පැරදුණි. අවසානයේ දී ශ්‍රී ලංකාව තුල ද පරදිනු නියත ය.

සාධාරණ යුද්ධයට වඩා අසාධාරණ සාමය දීර්ඝ කාලීන වශයෙන් යහපත් වන්නේ යැයි කියන්නේ එනිසා ය. ශ්‍රී ලංකාවේ යුද්ධය දෙස් විදෙස් ජනමාධ්‍යට විවර වූයේ ජනාධිපති රාජපක්ෂට පමණක් නොව  එල්ටීටීඊයට පවා තෙරපුමක් ඇති වන්නට ඉඩ තිබූ අතර වඩා මානුෂික විසඳුමක් කරා යාමට අවස්ථාව විවර වන්නට තිබුණි.

කල් පසුවී නමුත් ගාසා යුද්ධයෙන් අපට ඉගෙන ගත හැති එක් පාඩමක් එය යි.

ශ්‍රී ලංකා නාමය බිහිවීමේ ඉතිහාසය

Posted by Sri Lanka Guardian | Wednesday, August 6, 2014 | Posted in ,

|  සුමනදාස රත්නතිලක

මෙම ලිපියේ අරමුණ ඈත අතීතයේ සිට අනුරාධපුර යුගයේ මුල් භාගය දක්‌වා ශ්‍රී ලංකාව යන නාම භාවිතයේ ඉතිහාසය මූලාශ්‍ර ඇසුරෙන් සොයා බැලීමය. රාමායනයේ සඳහන් ලංකාව ශ්‍රී ලංකාව නොවේ. එසේම පුරාණ සංස්‌කෘත ග්‍රන්ථවල පාර සමුද්‍ර යනුවෙන්ද ඇතැම් ගී්‍රක - රෝම වාර්තාවල පලේසිමුන්ඩු යනුවෙන්ද ලංකාව හඳුන්වා ඇතැයි යන නූතන විද්වතුන්ගේ මතයද විවාදාත්මකය. මෙරට ප්‍රථමයෙන් හැඳින් වී ඇත්තේ තම්බපණ්‌ණි යනුවෙනි. ඉක්‌බිති සීහලදීප යනුවෙන් හැඳින් වී ඇත. අද මෙරට හැඳින්වෙන ශ්‍රී ලංකාව යන්නෙහි ලංකා ශබ්දය ඊළම් යන දෙමළ වචනයෙන් නිෂ්පන්න වූවකි. මෙසේ ලංකා යන ව්‍යවහාරය ඇති වූයේ අනුරාධපුරය කේන්ද්‍ර කොටගත් මෙරට ප්‍රධාන රාජධානිය මුල් කාලවලදී දකුණු ඉන්දීය දෙමළ ආධිපත්‍යයට යටත්ව තිබීමේ ප්‍රතිඵලයක්‌ වශයෙනි.

මෙරට අතීතයේ රාවණා නමින්, ප්‍රබල රජෙක්‌ සිටි බව විශ්වාස කරන, පිළිගන්නා සහ ඒ වෙනුවෙන් පෙනී සිටින ගිහි පැවිදි සීමිත පිරිසක්‌ කාලයක්‌ තිස්‌සේ පුවත්පත් මගින් එක්‌තරා මතවාදයක්‌ ප්‍රචලිත කිරීමෙහි යෙදී සිටින බැව් පෙනේ. මේ වූ කලී ඉතිහාසයෙන් හෝ පුරාවිද්‍යාවෙන් කිසි දිනක සනාථ කළ නොහැකි මිත්‍යාවකි. ඊට පදනම් වී ඇත්තේ ක්‍රිස්‌තු පූර්ව 7 වැනි සියවසේ දී පමණ උතුරු ඉන්දියාවේ සිටි වාල්මිකී නම් කවියා විසින් සංස්‌කෘත භාෂාවෙන් ප්‍රබන්ධ කරන ලද රාමායනය නම් මහා කාව්‍යයේ නිරූපිත ලංකාපුර වාසභවනය කරගත් රකුසන්ට අධිපති රාවණා නම් කල්පිත චරිතයයි.

රාමායනයෙහි නිරූපිත භූගෝලීය පසුබිම් ඉන්දියාවය. එහි සඳහන් රාම අතින් මැරුම් කෑ, රකුසන්ට අධිපති රාවණාගේ රකුසු නෑයින් සිටියේ දන්ඩක නම් වනාන්තරයේය. එසේ නම් රාවණාගේ ලංකාපුර නම් වාසභූමිය ද තිබිය යුත්තේ ඉන්දියාවේ ඊට අනුරූප ප්‍රදේශයකය. එය ශ්‍රී ලංකාව යෑයි සනාථ කිරීමට නම් රාමායනය ලියෑවුණු කාලයෙහි ඉන්දියානුවන් අප රට දැන සිටි බවට පිළිගත හැකි සාක්‍ෂි තිබිය යුතුය. එහෙත් එවැනි සාක්‍ෂි මෙතෙක්‌ ලැබී නැත.

දුරාතීතයේ සිට අද දක්‌වාම ලංකා යන පදය ඉන්දියාවේ භාවිත වී ඇත්තේ එක්‌තරා භූමි ප්‍රදේශයක්‌ හැඳින්වීමටය. උපනිශද් වැනි පශ්චාත් වෛදික ග්‍රන්ථවල ලංකා යන පදය යෙදී ඇත්තේ මහානදී හා ගෝදාවරී යන ගංගා ප්‍රදේශවල පිහිටි දූපත් හැඳින්වීමටය. ආරාබි මුහුදට සැතපුම් 50 ක්‌ පමණ මෙපිටින් පටන් ගන්නා ගෝදාවරී නදිය ආන්ද්‍රd ප්‍රදේශයෙන් ගලා ඇවිත් නැගෙනහිර ඝාට්‌ස්‌ පසුකර බෙංගාල බොක්‌කට වැටීමට පෙර දක්‌නට ලැබෙන පහත් දියලු දිවයින් රාශිය අදත් හැඳින්වෙන්නේ ලංකා නමිනි.

භාෂා පදනම අතින් සලකන විට මධ්‍යම ඔරිස්‌සාවේ ව්‍යවහාරයෙහි පවත්නා ද්‍රවිඩ භාෂා ගණයට අයත් උප භාෂාවක්‌ වන ගොන්ඩි බසින් ලංකා යන වචනයෙහි අර්ථය දිවයින හෝ කඳුමුදුනයි. එවැනිම අනාර්ය භාෂාවක්‌ වන මුන්ඩාරි බසින් මුහුදෙන් එතෙර දුර රටක්‌ යන අර්ථය පැවසෙන්නේ ලංකා යන වචනයෙනි. ඉන්දියාවේ හා ලංකාවේ ආර්ය භාෂා කතා කරන ජන වර්ගයා විසින් මෙම රටවල් ජනාවාස කරගැනීමට පෙර සිටි ආදිවාසී ජනතාව මානව වංශ විද්‍යාත්මකව අයත්වන්නේ ප්‍රොටෝ ඔස්‌ට්‍රොaලොයිඩ් ගණයටය. ඔවුන්ගෙන් පැවත එන මෙරට වැදි ජනතාව මුල් කාලවලදී ඉන්දියාවෙන් සංක්‍රමණය වූ විට තම නව වාසභූමිය හැඳින්වීමට ලංකා යන නම යොදා ගන්නට ඇතැයිද අදත් ඔවුන් ලංකා පො-ජ යනුවෙන් මෙරට හඳුන්වන්නේ ඒ නිසා යෑයිද මතයක්‌ ඇත. එහෙත් මේ කල්පිතය සනාථ කිරීමට ප්‍රමාණවත් සාක්‍ෂි ඉදිරිපත් කර නැත.

රාම හා රාවණා යුද වැදුණ තැන රාමායනයෙහි සඳහන් වන්නේ පාර සමුද්‍රස්‌ස්‍ය යනුවෙනි. මෞර්ය චන්ද්‍රගුප්ත රජුගේ පුරෝහිත අමාත්‍ය කෞටිල්‍ය ලියූ අර්ථශාස්‌ත්‍ර නම් ග්‍රන්ථයෙහි ලංකාව හඳුන්වා ඇත්තේ පාරසමුද්‍ර යනුවෙන් බවත් ප්ලීනි, ටොලමි වැනි රෝම ලේඛකයන් ලංකාව හඳුන්වා ඇත්තේ පලේසිමුන්ඩු යනුවෙන් බවත් එය පාරසමුද්‍ර යන සංස්‌කෘත වචනයෙහි ග්‍රීක ස්‌වරූපය බවත් මේ අනුව රාම - රාවණා යුද වැදුණු ස්‌ථානය වන පාරේ සමුද්‍රස්‌ස්‍ය යනු ලංකාව බවත් ආචාර්ය ආනන්ද ගුරුගේ පවසයි. මේ මතය පසු කාලයක එස්‌. සී. දේ නම් ඉන්දියානු ඉතිහාසඥයා ද පිළිගෙන ඇත.

මෙම තර්කය ඉදිරිපත් කර ඇත්තේ පදනම් විරහිත උපකල්පනයක්‌ මතය. දැනට පවතින සාක්‍ෂි අනුව ඉන්දියානුවන් මුලින්ම ලංකාව හඳුන්වා ඇත්තේ පාරෙ සමුද්‍රස්‌ස්‍ය හෝ පාර සමුද්‍ර යනුවෙන් නොව තම්බපණ්‌ණි යනුවෙනි. ලංකාව ගැන මුලින්ම සඳහන් කර ඇති විදේශීය ලේඛකයා වූයේ වයඹ දිග ඉන්දියාව ආක්‍රමණය කිරීමට කටයුතු කළ මහා ඇලෙක්‌සැන්ඩර්ගේ හමුදාපතියකු වූ ක්‍රි. පූ. 4 වැනි සියවසේ සිටි ඔනේසික්‍රිටස්‌ නම් ග්‍රීක්‌ ජාතිකයාය. ඔහු ලංකාව හඳුන්වා ඇත්තේ තැප්‍රොබේන් යනුවෙනි. තැප්‍රොබේන් යනු තම්බපණ්‌ණි (පාලි) හා තාම්රපර්ණි (සංස්‌කෘත) යන වචන වල ග්‍රීක ස්‌වරූපයයි. පසු කාලයක සෙල්‍යqකස්‌ නිකටාර් නම් ග්‍රීක පාලකයාගේ තානාපති ලෙස චන්ද්‍රගුප්තගේ රාජ සභාවෙහි සිටි මෙගස්‌තීනීස්‌ විසින්ද අසෝකගේ සමකාලීනයකු වූ ඉරුටොස්‌තිනීන් විසින්ද ලංකාව හඳුන්වා ඇත්තේ එම නමින්මය. චන්ද්‍රගුප්තගේ මුණුපුරු අසෝක විසින්ද තම 2 වැනි යා 13 වැනි ගිරි ලිපි වලින් ලංකාව හඳුන්වා ඇත්තේද තම්බපණ්‌ණි යනුවෙනි. නාගර්ජුන නම් සුප්‍රකට බෞද්ධ දාර්ශනිකයා විසූ කණ්‌ටකසෝලෙ හි ශ්‍රී පර්වත විහාරයේ ඇති දෙවැනි සියවසට අයත් සෙල්ලිපියකද ලංකාව හඳුන්වා ඇත්තේ තාම්රපර්ණි යනුවෙනි. එහෙත් චන්ද්‍රගුප්තගේ පුරෝහිත අමාත්‍ය කෞටිල්‍ය විසින් පමණක්‌ තම අර්ථශාස්‌ත්‍ර නම් ග්‍රන්ථයෙහි පාර සමුද්‍ර යනුවෙන් වෙනත් නමකින් ලංකාව හැඳින්වූයේ ඇයි?

කෞටිල්‍ය සිය ග්‍රන්ථයෙහි පාරසමුද්‍ර යනුවෙන් දක්‌වන ලද්දේ ඉන්දියාවට විදේශ රටවලින් ලැබෙන වෙළෙඳ ද්‍රව්‍ය ගැන සඳහන් කිරීමේදීය. එහෙත් එම රට කුමක්‌දැයි හෙතෙම නිශ්චිතව සඳහන් නොකරයි. එම රට සීහලද්වීපයයි සඳහන් කරන්නේ ඊට බොහෝ කලකට පසු එකී ග්‍රන්ථයට ටීකාවක්‌ සම්පාදනය කළ භට්‌ටස්‌වාමින් යන ටීකාකරු විසිනි. ඉන්දියාවට පාරසමුද්‍රයෙන් ලැබෙන වෙළෙඳ ද්‍රව්‍ය අතර අගරු හෙවත් අගිල් යන ද්‍රව්‍යයද අර්ථශාස්‌ත්‍ර ග්‍රන්ථයෙහි සඳහන් වේ. මෙය පුරාණ ලංකාවේ කිසිදිනක නිපදවූ ද්‍රව්‍යයක්‌ නොවේ. එය ඉන්දියාවට ගෙන්වන ලද්දේ කලාපයේ වෙනයම් රටකින් විය යුතුය. එහෙත් භට්‌ටස්‌වාමීන්ට අනුව එය ලංකාවේ නිෂ්පාදිතයකි. පාර සමුද්‍ර යනු සීහලදීපයයි භට්‌ටස්‌වාමීන් වරදවා ගත්තේ ඒ අයුරිනි.

පාරසමුද්‍ර (සංස්‌කෘත) හා පාරසමුද්ද (පාලි) යන වචනවලින් දැක්‌වෙන්නේ මුහුදෙන් එතෙර - විදේශීය පිට - රට යන අරුත්ය. මිහින්තලයට සමීප දොරමඩලාව නම් ගමට ගොස්‌ එහි සිටින, පිටරටින් ගෙන්වන වෙළෙඳ භාණ්‌ඩ ඇත්තාවූ කුණ්‌ඩලී නම් බ්‍රාහ්මණයා හමුවන ලෙස ගැමුණු කුමරු සුරනිමලට දෙන උපදෙසක්‌ මහාවංශයේ ංංසසස - 23, 24 යන ගාථාවල දැක්‌වේ. එහි සමුද්ද පාරෙ භණ්‌ඩාති යන පාඨය මහා වංශ ටීකාවේ අර්ථකථනය කරන්නේ කප්පුරා චන්දනාදිනී පාරසමුද්ද භණ්‌ඩානි ( කපුරු සඳුන් ආදී එතෙරින් ගෙන්වනු ලබන බඩු) යනුවෙනි. මින් පැහැදිලිs වන්නේ පාර සමුද්‍ර යනු මුහුදෙන් එතෙර රටක්‌ හෝ කලාපයක්‌ හැඳින්වීම සඳහා යොදාගත් වචනයක්‌ බවය. ලංකාව ගැන සඳහන් කිරීමට අවශ්‍ය වූයේ නම් එය ලියයුතුව තිබුණේ පාරසමුද්දේ ලංකායං යනුවෙනි.

ඈත අතීතයේ සිටම මෙරට තම්බපණ්‌ණි යනුවෙන් හැඳින්වීමට විශේෂ හේතුවක්‌ තිබුණි. දකුණු ඉන්දියාවේ බටහිර ඝාට්‌ස්‌ කඳු වැටියේ ඉතාම දකුණු ශිඛරයකින් පටන්ගෙන තින්නවෙලි හරහා මන්නාරම් මුහුදට ගලා බසින ගඟද ඒ අවට ප්‍රදේශයද ඉතා පුරාණ කාලයේ සිටම ව්‍යවහාර කරන ලද්දේ තාම්රපර්ණි (පාලි - තම්මබණ්‌ණි) යන නමිනි. මුලින්ම මෙරටට සංක්‍රමණය වූ ආර්ය ජන කණ්‌ඩායම කලක්‌ මේ ප්‍රදේශයේ නැවතී සිට ලංකාවේ වයඹ දිග වෙරළින් ගොඩ බැස ඉදිකරගත් ප්‍රථම ජනාවාසය තම්බපණ්‌ණි නම්වේ. පසුකලෙක අනුරාධ නම් ජනපදය රටේ අගනුවර ලෙස හැඳින්වෙන විට රටේ නම තම්බපණ්‌ණි ලෙස ව්‍යවහාර කරන්නට ඇත. මහා වංශයේ ඪසස - 42 ගාථාවෙන් දැක්‌වෙන්නේ තම්බපණ්‌ණි නගරය විජය විසින් ඉදිකරන ලද බවත් පසුව මුළු දිවයිනම එනමින් හැඳින්වූ බවත්ය.

ඇතැම් පැරැණි ගී්‍රක - රෝම ලේඛකයන් ලංකාව පලේසිමුන්ඩු යනුවෙන් හඳුන්වා ඇති බවත් එය පාරසමුද්‍ර යන්නෙහි ගී්‍රක පරිවර්තනය බවත් බොහෝ විද්වත්හු පවසති. එහෙත් ගැඹුරින් පරීක්‍ෂා කරන විට මෙය පිළිගත නොහැකිය. ක්‍රිස්‌තු පූර්ව සතර වන සියවසේ විසූ ඔනේසික්‍රිටස්‌ගේ සිට ක්‍රිස්‌තු වර්ෂ හයවන සියවසේ මැද භාගයේ සිට කොස්‌මස්‌ ඉන්ඩිකොප්ලියුස්‌ටස්‌ දක්‌වා වසර 900 ක කාලය තුළ විසූ සියලු ග්‍රීක රෝම ලේඛකයන් මෙරට හඳුන්වා ඇත්තේ තැප්‍රොබේන් (තම්බපණ්‌ණි) යන නමිනි. එහෙත් මොවුන් අතරින් තිදෙනකුගේ වාර්තාවල පමණක්‌ තැප්‍රොබේන් නමට අමතරව පලේසිමුන්ඩු යන නමද දැක්‌වේ. දැන් ඒ විස්‌තර සොයා බලමු.

ප්ලිනි (ක්‍රි. ව. 23/24 - 79) ලියූNatural History) නම් කෘතියෙහි පැහැදිලිsවම සඳහන් කරන්නේ පලේසිමුන්ඩු යනු තැප්‍රොබේන් දිවයිනෙහි හිපුරස්‌ යන වරාය අසල වූ නගරයක්‌ බවයි. ඔහු මේ විස්‌තර දැනගත්තේ රතු මුහුදේ බදු එකතු කළ ඇනියස්‌ ප්ලොකැමුස්‌ නම් ග්‍රීක ජාතිකයාගෙන් නිදහස ලැබූ වහලෙකුගෙනි. මේ තැනැත්තා රතු මුහුදේ සිට ඉන්දියානු සාගරය දෙසට යාත්‍රා කරද්දී කුණාටුවකට හසුවී හිපුරස්‌ (කුදිරමලේ) නම් වරායට සේන්දු වූ සමග බවත් එහිදී වැසියන් ඔහු අල්ලා රජතුමා වෙත ගෙන ගිය බවත් මොහු සමග කළ කතා බහේදී රජතුමා ඔහු කෙරෙහි පැහැදී හය මාසයකට පසු රෝම අධිරාජයා වෙත දූත පිරිසක්‌ යවන ලද්දේ මේ තැනැත්තා බවත් ප්ලිනිගේ වාර්තාවෙහි දැක්‌වේ. (භාතිකාභය රජු රෝම අධිරාජයා වෙත දූත පිරිසක්‌ යවන ලැදැයි මහාවංශ ටීකාවේ සඳහන් පුවත් මින් සනාථ වේ.) එහෙත් ප්ලිනිගේ වාර්තාවේ ලංකාව ගැන බොහෝ සාවද්‍ය කරුණු තිබීමෙන් පෙනී යන්නේ සිංහල දූත පිරිස කී දේ මොවුන් වරදවා තේරුම් ගෙන ඇති බවය.

පළමුවැනි සියවසේ දෙවන භාගයේ සිටි නම නොසඳහන් ලේඛකයකු විසින් ලියන ලද (Periplus of the Erithrean Sea) නම් ග්‍රන්ථයෙහි සඳහන් වන්නේ ලංකාව කලින් තැප්‍රොබේන් නමින් හැඳින්වූ අතර දැන් පලේසිමුන්ඩු යනුවෙන් හැඳින්වෙන බවය. එහෙත් ඊළඟ සියවසේ මැද භාගයේ සිටි ටොලමි නම් භූගෝල ශාස්‌ත්‍රඥයා පවසන්නේ කලින් සිමොන්ඩු (පලේසිමුන්ඩු) යනුවෙන් මෙරට හැඳින්වූ අතර දැන් තැප්‍රොබේන් නමින් හැඳින්වෙන බවයි. මෙසේ පලේසිමුන්ඩු පිළිබඳව මෙම ලේඛකයන්ගේ පරස්‌පර විරෝධී අදහස්‌ වලින් පැහැදිළි වන්නේ ඔවුන් තුළ පවා ඒ නම පිළිබඳව නිශ්චිත අදහසක්‌ නොවූ බවයි. පලේසිමුන්ඩු යනු පාරසමුද්‍ර යන්නෙහි ග්‍රීක ස්‌වරූපය බව පෙර සඳහන් කෙරිණ. පාරසමුද්‍ර යනු ලංකාව නොවේ නම් පලේසිමුන්ඩු ද ලංකාව වන්නේ කෙසේදැයි නුවණැත්තෝ සිතත්වා.

ක්‍රිස්‌තු පූර්ව දෙවැනි සියවසේ සිට මෙරට හඳුන්වා ඇත්තේ සීහලද්වීප යනුවෙන් බවට දැනට ඇති පැරැණිම පාලි ග්‍රන්ථය ලෙස සැලකෙන සීහලවත්ථු ප්‍රකරණයෙන් පෙනේ. දුටුගැමුණු, සද්ධාතිස්‌ස හා වළගම්බා යන රාජ්‍ය කාල පසුබිම්ව මෙරටට අදාළ එහි සඳහන් සියලු කතාවන්හි මෙරට දැක්‌වෙන්නේ සීහලද්වීප යනුවෙනි. ත්‍රිපිටකයේ ඇතැම් තැන් පැහැදිලිs කිරීම සඳහා මුල් කාලවලදීම සිංහල භාෂාවෙන් ලියන ලද හෙළටුවා නමින් අසන්නට ලැබෙන අටුවා පොත්වලද අදාළ තැන්වල මෙරට හැඳින්වී ඇත්තේ හෙළදිව හෙවත් සීහලදීප යනුවෙන් බව බුද්ධඝෝෂ හිමියන්ගේ අටුවා පරිවර්තනවලින් පෙනේ. සීහලද්වීපවාසීන්ගේ භාෂාවෙන් ලියා ඇති එකී අටුවා පාලියට පෙරළන්නේ දීපාන්තර වාසී භික්‍ෂූන්ගේ ප්‍රයෝජනය පිණිස යෑයි බුද්ධඝෝෂ හිමියන් සමන්ත පාසාදිකාවේ ආරම්භක ගාථාවලින් පවසා ඇත.

බුද්ධඝෝෂ හිමියන් මේ දිවයිනට පැමිණ හෙළටුවා පාලියට පරිවර්තනය කරන ලද්දේ 5 වැනි සියවසේ මුල් භාගයේදීය. මෙරට සංක්‍ෂිප්ත ශාසන ඉතිහාසය දැක්‌වෙන සමන්තපාසාදිකාවේ බාහිර නිදාන කථාවෙහි තුන් තැනක පමණක්‌ ලංකාද්වීප යනුවෙන්ද අනිත් සියලුම තැන්හි තම්බපණ්‌ණි ද්වීප යනුවෙන්ද මෙරට හඳුන්වා ඇත. මෙසේ තුන් තැනක ලංකාද්වීප යනුවෙන් සඳහන් කිරීමෙන් පෙනී යන්නේ මේ කාලයේදී මෙරට එනමින් ව්‍යවහාරයට පත්වෙමින් පැවති බවය. අටුවාවල සඳහන්ව තිබූ සීහලද්වීප යන්න බුද්ධඝෝෂ හිමියන් හිතා මතාම තම්බපණ්‌ණි ද්වීප යනුවෙන් පාලි භාෂාවට පරිවර්තනය කරන ලද්දේ එම නම දීපාන්තර වාසී භික්‍ෂූන්ට සුපුරුදු නමක්‌ වූ නිසා විය යුතුය.

5 වැනි සියවස අවසානය වන විට මේ දිවයින සම්පූර්ණයෙන්ම ලංකා යන නමින් ව්‍යවහාරයට පැමිණ තිබූ බව පෙනී යන්නේ අපේ ප්‍රධාන වංශ කථාව වන මහා වංශයෙහි හැම තැනම එය ලංකාද්වීප නමින් දැක්‌වෙන නිසාය. ලංකාද්වීපය සඳහන් වන ප්‍රථම සෙල්ලිපියද ලියෑවෙන්නේ කිතු වසින් 518 වැන්නේදීය. මහාචාර්ය පරණවිතාන සූරීන් පෙන්වා දී ඇති අයුරු එය මහාවංශ කර්තෘ මහනාම හිමියන් විසින්ම සංස්‌කෘත භාෂාවෙන් දඹදිව බුද්ධගයාවෙහි පිහිටුවන ලද්දකි.

මෙසේ 5 වැනි සියවසේ සිට ප්‍රචලිත වෙමින් පැවති ලංකාද්වීප යන්නෙහි ඇති ලංකා ශබ්දය සිංහල භාෂා ව්‍යවහාරයට පැමිණියේ රාමායනයෙහි සඳහන් ලංකා යන්නෙන් නොව ඊළම් යන දෙමළ වචනයෙන් බව පෙන්වා දිය යුතුය. දෙමළ ශබ්දකෝෂය අනුව ඊළම් යන වචනය බිඳී ඇත්තේ සීහල යන පාලි වචනයෙනි. ඊළම් යන වචනයෙන් ඉලංකෙයි යන විශේෂණය සෑදී ඇත.

මේ රටට ඊළම් යන දෙමළ ව්‍යවහාරය දැක්‌වෙන ප්‍රථම ලේඛනය හමුවන්නේ ටැමිල්නාඩුවේ මදුරෙයි ප්‍රදේශයෙනි. ක්‍රිස්‌තු පූර්ව දෙවන සියවසට අයත් බ්‍රාහ්මී ප්‍රාකෘත දෙමළ සෙල්ලිපි රාශියක්‌ මදුරෙයි, තින්නවැලි, රාමනාදන්පුරම්, ආදී තැන්වලින් හමුවී ඇති අතර මේ ලිපිවල සඳහන් වන්නේ ජෛන ශ්‍රමණයන්ට ලෙන් පරිත්‍යාග කිරීම පිළිබඳවය. මේ අතරින් තිරප්පරන්කුරම් නම් ස්‌ථානයෙහි ඇති ලිsපියට අනුව එහි ඇති ලෙන පරිත්‍යාග කර ඇත්තේ ඉලක්‌කුටුම්බින් හෙවත් ලංකාවේ ගෘහපතියකු විසිනි. ඊලම් (ලංකාව) කුටුම්බිකන් (ගෘහපතියා) යන පද දෙක සන්ධි වීමෙන් ඉලක්‌කුටුම්බිකන් යන වචනය සෑදී ඇත. මෙසේ සීහල යන පාලි වචනය ලංකා වූයේ දෙමළ භාෂාවේ ඊළම් ශබ්දය හරහා මිස වෙනත් භාෂා විද්‍යාත්මක ක්‍රමයකින් නොවේ.

සීහල යන පාලි වචනය දෙමළ බසට පිවිසියේ කෙසේ දැයි කෙනෙකුට විමතියක්‌ ඇතිවිය හැකිය. පාලි යනු බුදුදහමේ භාෂාවයි. ඉන්දියාවේ අශෝක කාලයෙහි තෙවැනි බෞද්ධ සංගායනාවෙන් පසු මිහිඳු හිමියන් මෙරට බෞද්ධ ධර්ම දූත කටයුතුවල යෙදීමට සමගාමීව දකුණු ඉන්දියාවේ උතුරු කනරාව (වනවාසි) හා මයිසූර් (මාහීස මණ්‌ඩල) යන ප්‍රදේශවල ද සමාන බෞද්ධ ධර්මදූත ව්‍යාපාර මෙහෙය වූ බව ඓතිහාසික වාර්තාවල සඳහන් වේ. මේ ධර්මදූත ව්‍යාපාරවල ප්‍රතිඵලයක්‌ ලෙස තවත් දකුණු දිග ප්‍රදේශවලට ද බුදුදහම පැතිරී ගිය අතර වත්මන් ටැමිල්නාඩුවට අයත් කාවීර පට්‌ටනම, නාගපට්‌ටනම කාංඤචියට, උරෙයිපූර් (පුරාණ උරගපුරය) ආදී ප්‍රදේශ ශතවර්ෂ කීපයක්‌ යනතෙක්‌ ප්‍රසිද්ධ බෞද්ධ මධ්‍යස්‌ථාන වශයෙන් පැවති බවත් මේ ප්‍රදේශවල හා මෙරටෙහි බෞද්ධ භික්‍ෂූන් අතර නිතර නිතර සබඳතා පැවති බවත් මූලාශ්‍රවල සඳහන් වේ. මේ බෞද්ධ මධ්‍යස්‌ථානවලින් මෙරටට පැමිණි බුද්ධඝෝෂ, බුද්ධදත්ත, ධර්මපාල වැනි භික්‍ෂූන් මේ දිවයිනේ බෞද්ධ චින්තාවේ සංවර්ධනයට සැලකිය යුතු දායකත්වයක්‌ ලබාදී ඇති බවද විශේෂයෙන් සඳහන් කළ යුතුය.

අනිත් අතින් ලංකාවේ ඉලුක්‌කුටුම්බිකන් වැනි අය මදුරෙයි අවට ප්‍රදේශවල ජෛන ශ්‍රමණයන්ට කටාරම් කෙටූ ලෙන් පුදන විට තත් කාලයෙහි මෙරට අනුරාධපුර නම් ප්‍රධාන රාජධානියෙහි පාලකයා වූයේ දකුණු ඉන්දියානු ද්‍රවිඩ ජාතික ජෛන ආගමිකයකු බවත් (එළාර) ඔහු මෙරට ආක්‍රමණය කරන ලද්දේ අලුතින් පිහිටුවන ලද බුද්ධාගම ශීඝ්‍රයෙන් පැතිර යමින් පැවති කාලයක බවත් ජෛන ආගමිකයකු වූ ඔහුට මෙහි බුදුදහම පැතිරීම වැළැක්‌වීමට හැකියාවක්‌ හෝ අවශ්‍යතාවක්‌ නොවූ බවත් පෙන්වා දිය යුතුය.

දේවානම්පියතිස්‌සගේ මරණයේ සිට (ක්‍රි. පූ. 210) ධාතුසේන රජවීම (ක්‍රි. පූ. 459) දක්‌වා ගතවූ වසර 670 ක කාලය තුළ සේන - ගුත්තික, එළාර, පංච ද්‍රවිඩ, ශඩ් ද්‍රවිඩ යනුවෙන් දකුණු ඉන්දීය ද්‍රවිඩ ආක්‍රමණිකයන් 13 දෙනකු වරින් වර අනූ වසරක්‌ මෙරට ප්‍රධාන රාජධානිය පාලනය කළ බවත් අප අමතක නොකළ යුතුය. සීහල යන පාලි නිරුක්‌තියෙන් උපන් ඊළම් යන දෙමළ වචනය ලංකාව නමින් මෙරටට ව්‍යවහාර වූයේ මෙකී මුල් කාලීන ද්‍රවිඩ ආධිපත්‍යයේ ප්‍රතිඵලයක්‌ නිසාය.

ශ්‍රී ලංකාව යන්නෙහි ශ්‍රී යන විශේෂණය අනුරාධපුර සමයේ මැද භාගයේදී ඉන්දියානු සංස්‌කෘතියෙන් කොපිකර ගත්තකි.

VIDEO

OUR POPULAR STORIES

Archive

Powered by Blogger.