Headlines

එජාපයේ ලූම්පන් පිබිදීම සහ මංගල සමරවීර

Posted by Sri Lanka Guardian | Tuesday, October 21, 2014 | Posted in , , ,

සමන් ආර්. සිල්වා


1977 සිට 1994 දක්වා දිව ගිය එක්සත් ජාතික පක්‍ෂ පාලන සමය ජනතාවට ගෙන දුන් අමිහිරි අත්දැකීම් රාශියකි. 1977 විවෘත ආර්ථික ක‍්‍රමයේ අහිතකර ප‍්‍රතිඵල සේම විධායක ජනාධිපති ක‍්‍රමය ඇතුළු අනෙක් හිංසාකාරී අණපනත්, නීති විධි විධානද, 1983 කළු ජූලියේ සිට 88-90 භීෂණ සමය පුරාවට මුදාහල රාජ්‍ය සහ නොනිල මට්ටමේ ත‍්‍රස්තවාදයද සමග දේශපාලන පලිගැනීම්, 80 වැඩ වර්ජනය මර්ධනය කරමින් රාජ්‍ය සේවයට කල අකටයුතුකම්, නීතිය අවඥාවට ලක්කිරීම් ආදිය 1990 දශකයට පෙර උපන් අයට නම් තවමත් මතක තිබේ. රටේ දේශපාලන-ආර්ථික සදාචාරය පිරිහීමට සමානුපාතිකව එක්සත් ජාතික පක්‍ෂ අභ්‍යන්තරයද අශීලාචාර සමාජ විරෝධීන්ගෙන් පිරී තිබිණි. එම යුගයේ දී සොත්ති උපාලි පවා එජාප කෘත්‍යාධිකාරී මණ්ඩලයට පත් විය. ජනතාවට පීඩා ගෙන දුන් තත්වය යම්තරමක් හෝ පහව ගියේ විජේතුංග ජනාධිපතිවරයාගේ අවදියේදීය. 1994 දී නව පිබිදීමකින් සහ ජවයකින් පොදු පෙරමුණ බලයට පත්කරන්නට ජනතාව පෙලගැසුනි. චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක විසින් ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය ප‍්‍රමුඛව වාමාංශික බලවේග, සිවිල් සංවිධාන, විකල්ප ධාරාවේ මාධ්‍යවේදීන් එක් රැුස් කොට තැනූ නැවුම් සිතුවිලි සමුදායකින් මහජනතාව පිබිදෙන්නට විය. ආශ්වාදජනක දේශපාලන මෝහනයකින් බලය ලබාගන්නට සමත් වූ චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක රජයද බැද්දගාන සංජීවලාගෙන් පිරෙන්නට විය. ජනතා බලාපොරොත්තු සුන් කරමින් ගතවූ වසර 11ක ඇවෑමෙන්, මහින්ද රාජපක්‍ෂද තමන්ට චින්තනයක් ඇතැයි පවසා ජනතා අපේක්‍ෂාවන් ගසා කෑවේය. වර්තමානය වන විට ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂ අභ්‍යන්තරය ¥ෂකයන්ගෙන්, හොරුන්ගෙන්, තක්කඩියන්ගෙන් සහ චන්ඩින්ගෙන්ද, මැරයන්ගෙන්ද පිරී ඇත. අද එය සාරුවා සුනිල්ගේ සිට, තංගල්ලේ සම්පත් දක්වාද, දුමින්ද සිල්වාගේ සිට සරණ ගුණවර්ධන දක්වා වන මැරයන්ට - ¥ෂකයන්ට - කුඩුකාරයන් ස`දහා වෙන්වූ අභය භූමියකි. එසේම සජින් වාස් වැනි නාගරික ලූම්පන් පැලැන්තියේ අයට කල්ප වෘක්ෂයකි. රටේ ගෞරවය කෙලෙසමින් හිතෙන හිතෙන තක්කඩියන් සහ නූගතුන් තානාපතිවරුන් බවට පත්කරන්නේ ඔහුය. එමතුද නොව තානාපතිවරුන්ට පහර දෙන්නේය. විපක්‍ෂ නායකයාට පහර දෙන්නට මැරයන් යවන්නේය. මේ අන්තනෝමතික පාලනය එජාප පාලන සමයටත් වඩා දස දහස් වරක් රට අගතියට ගෙන ගොස් ඇත.

විදග්ධ කතිකාවක මගපෙන්වීම

දේශපාලන පක්‍ෂයක න්‍යායාත්මක කාරණා කෙසේ වෙතත් එම පක්‍ෂය මෙහෙයවන පුද්ගල සාධකය ඉතා සුවිශේෂී තත්වයක් උසුලන බව අතීත අත්දැකීම් විමසා බැලීමේදී පැහැදිලිව දැකිය හැකිය. විධායකය හෙබැවූ පුද්ගල චරිත එම තනතුර දැරූ සමයේ ඔවුනගේ පුද්ගල මතිමතාන්තර පමණක් නොව දුර්වලකම් ඔවුන්ගේ පක්‍ෂයේ ප‍්‍රතිපත්තින් පරයමින් ඉහලට පැමිණි බව අපි කවුරුත් අත්දැක ඇත්තෙමු. සියලූ බලතල එක් පුද්ගලයෙක් මත ඌණනය වීම රටකට අහිතකර ප‍්‍රතිඵල අයිතිකර දෙන්නේය. එය ගැන නැවත නැවතත් ලිවීම පලක් නැත. දැන් කල යුතුව ඇත්තේ විධායකයේ ඇති සර්වබලධාරීත්වය ඉවත්කොට ජනහිතකාමී නව ව්‍යවස්ථාවක් නිර්මාණය කර ගැනීමයි. නැතහොත් මීල`ගට පත්වන තැනැත්තාද බලයෙන් මත්ව නොමග යනු නියතය. එම නව ව්‍යාවස්ථාවක් උදෙසා වන කතිකාව දැනටමත් ඇරඹී ඇත. සිවිල් සංවිධාන, නීති විශාරදයින් සමාජ ක‍්‍රියාකාරීන් සහ විදග්ධ සමාජයද එහි කොටස්කරුවන් වී හමාරය. එම එකමුතුව තවත් පුළුල් කරමින් බොදු බලය නියෝජනය කරන පුද්ගලයන්ද එම කතිකාව පෝෂණය කරමින් සිටියි. වාමාංශික බලවේගද මේ ස`දහා එක්කරගත යුතුව ඇත. මේ අවස්ථාව ම`ග හැරිය නොයුතු ස්වර්ණමය අවස්ථාවකි. එහෙත් රටේ අවාසනාවකට මෙම කතිකාව රටේ ප‍්‍රධාන විපක්‍ෂය විසින් හිතාමතාම මගහරිමින් සිටින බවක් පෙනී යයි. එජාපය විදග්ධ දේශපාලන කතිකාව සමග කවදත් සංවාදයේ යෙදුනු මංගල සමරවීර වැනි ලිබරල් මතවාදීන් ඈත්කොට සජිත් පේ‍්‍රමදාස වැනි ලූම්පන් ධාරාවේ චරිත ඉහළට ඔසවමින් සිටියි. මෙය රටේ අනාගතය නැවත වරක් විනාශය කරා දැක්වීමක් බවට වර්ධනය විය හැකිය. එජාපයද එයින්ම අහෝසි වනු නියතය.

රටේ දේශපාලන ගමන්මග වෙනස් කරන්නට තිබූ එක් හැරවුම් ලක්‍ෂයක් වූයේ 1994 මහ මැතිවරණයයි. එහිදී පොදුපෙරමුණ එලි දැක්වූ මැතිවරණ ප‍්‍රකාශණය තුල විධායකය අහෝසි කිරීම, ජාතික සමගිය, ලිබරල් ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය, විවෘත ආර්ථිකයේ මානුෂිය මුහුණුවර, මැතිවරණ ක‍්‍රමයේ සංශෝධන ආදී ප‍්‍රගතිශීලි යෝජනා රැුසක් විය.(දශක දෙකකට අධික කාලයක් ගතවී ඇති මුත් පෙර කී මැතිවරණ ප‍්‍රකාශණය තවමත් ඉටු වී නැත.* මෙම යහපාලනය ස`දහා වන යෝජනා පොදු පෙරමුණු දේශපාලනයට නව ලිබරල්වාදී අත්තිවාරමක් විය. එම මොහොතේදීත් විදග්ධ සිවිල් සමාජය ඇතුළු සමාජ ක‍්‍රියාධරයන් පොදු පෙරමුණ උදෙසා කොන්දේසි විරහිතව පෙනී සිටියහ. විදග්ධ සමාජය සහ පොදු පෙරමුණ යා කල පාලම ඉ`දිවූයේ මංගල සමරවීර හරහාය.  එතෙක් ජාතිකවාදී මුහුණුවරක් ගත් ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය නව ලිබරල්වාදී මාවතකට අවතීර්ණ වුයේ ඔහුගේද ආභාෂය නිසාය. ඔහු ලිබරල්වාදී නිදහස් මතධාරියෙකි. අනෙක් අතින් මැතිවරණ දේශපාලනයටද උපන් හපන්කම් ඇත්තෙකි. ඒ වාගේම නූල් සූත්තරකාරයෙකි. 1994 සිට පැවති සියලූ මැතිවරණ වල ප‍්‍රධාන පෙලේ භූමිකාවක් ඔහුට හිමි වූයේ එනිසාමය. වාමාංශික බලවේග සහ දියුණු ධනවාදී බලවේග සමගද සබ`දතා පවත්වන්නෙකි. බටහිර සහ යුරෝපීය කලා නිර්මාණ, සාහිත්‍යය සහ මතවාද ඇසුරු කරන්නෙකි. බොහෝ ඇසූ පිරූ තැන් ඇති දේශපාලන චරිතයකි. ඔහු දැරූ ඇමති ධූර සියල්ලේම වගකීම හරිහැටි ඉටු කල අයෙකි. විශේෂයෙන්ම විදේශ අමාත්‍ය ධූරය දරමින් ඔහු කල සේවය අති සුවිශේෂය. එසේම දේශපාලනයේ පෙර දැක්මක් ඇත්තෙකි. 2008 වසරේ ඔහු ශ‍්‍රීලනිපයෙන් වෙන්ව ”ම” පාර්ශවය ගොඩනගන්නේ ශ‍්‍රීලනිපය ග‍්‍රාමීය නොදියුණු චින්තයක් කරා තල්ලූවෙමින් සිටි බව වටහා ගෙනය. අද එය තහවුරු වී ඇත. අනතුරුව ඔහු එජාපයට එක්වන්නේ රනිල් වික‍්‍රමසිංහ ලිබරල්වාදී අදහස් රැුසක් එජාපය තුල රෝපණය කරමින් සිටියදීය. ලිබරල්වාදී විදග්ධ ධාරාව සමග ඇයි හො`දයිකම් ඇති මංගල සමරවීර එජාපයට එක්වීම පක්‍ෂය තුල ලිබරල් මතවාදයට තවත් තහවුරු වන්නට ඉඩ හසර සැලසුවේය. කවදත් තමා නියෝජනය කරන පක්‍ෂයේ නායකත්වය රැුකගැනීම වෙනුවෙන් පෙනී සිටින මංගල එජාප අභ්‍යන්තර කැරළි හමුවේ රනිල් වික‍්‍රමසිංහ වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේය. ඒ ඔහුගේ ගති ස්වභාවයයි.

පේ‍්‍රමදාසවාදී ලූම්පන්වරු

එහෙත් අද එජාපය තුළ පේ‍්‍රමදාසවාදී ලූම්පන් ධාරාව නැවත පිබිදෙමින් සිටියි. ඌව පලාත් සභා ඡුන්ද ප‍්‍රතිඵල විසින් බිහිකල ආශ්වාදය මෙම තත්වයට හේතුවිය. සිරස මාධ්‍ය ජාලය හිමි ලූම්පන් පන්තික මහරාජා සමාගමේ හිමිකරුවාගේ ඉත්තකු ලෙස ක‍්‍රියාකරන සජිත් පේ‍්‍රමදාස නැවත වතාවක් සිය පියාගේ ග‍්‍රාම්‍ය විලාශය එජාපය තුල ප‍්‍රති නිර්මාණය කරමින් සිටියි. ඔහුගේ නායකත්වය ඇතිව ක‍්‍රියාත්මක මෙම අභ්‍යන්තර කැරලිකරුවන් බහුතරය ලූම්පන් පන්තියෙන්ම බිහිව එජාපය තුල සිය අනන්‍යතාවය තහවුරු කරගත් අයවේ. එනිසා මෙය එජාපයේ ලූම්පන් ධාරාව යැයි හ`දුන්වමි. ලූම්පන් පන්තිය මතවාදයන්ට කොහෙත්ම කැමති නැත. බුද්ධිමය සංවාදයන්ට ඔවුන්ට පිලිකුල්ය. රටේ යහපාලනය උදෙසා වන සමාජ කතිකාව මහින්දටත් වඩා ඔවුන්ට වහකදුරුය. ඔවුනගේ එකම අරමුණ මහින්දගෙන් පසුව බලය ඩැහැගෙන මහින්දගේ භූමිකාවම තම හිතවතුන් සමග පවත්වාගෙන යාමය. එනම් පවතින ජරාජීර්ණ දේශපාලන රාමුව තවදුරටත් පවත්වාගෙන යෑමය. සජිත් පේ‍්‍රමදාස වැනි ලූම්පන් දේශපාලන චරිතයක් තම පියාගෙන් විධායකයේ රස ඉගෙනගන්නට ඇත. රටේ ජනමනස පවා විකල් කරන සිරස මාධ්‍යජාලය විසින් මෙහෙයවනු ලබන ඔහුට එජාපය ඇදගෙන යා හැක්කේ සිය පියාගේ අඩිපාරේ පමණකි. ඔහු දන්නා වෙනත් යමක් නැත.

පොදු අපේක්‍ෂක කතිකාව පරාජය කොට විධායකය එජාපයට තනිවම බුක්ති වි`දිය හැකි යැයිි මෙම ලූම්පන් ධාරාවේ අය සිතති. මෙහිදී ඔවුන් සිය ප‍්‍රධාන ප‍්‍රතිවාදියා ලෙස හදුනාගන්නේ මංගල සමරවීරවය. ආණ්ඩුවද පහරදෙන්නේ මංගලටය. ආණ්ඩුව ඔහු ඉලක්ක කරමින් මඩ ව්‍යාපාර මුදාහරින්නේ ඔහුගේ ශක්තිය හො`දින්ම දන්නා නිසාය. අවාසනාවට එජාපය ඔහුගේ ශක්තිය අවතක්සේරු කර ඇත. ඔවුන්ට අනුව, එජාපයට යහපත එන්නත් කල මංගල අදවන විට සතුරු කදවුරෙන් එවූ පිල්ලියකි. නායකයා වෙනුවෙන් කොන්දේසි විරහිතව පෙනී සිටි මංගල අද ද්‍රෝහියෙකි. එජාප නායකයාද මේ මොහොතේ ලූම්පන් බැරිනම් සාතන් සමග හෝ බලය සදහාම සන්ධාන ගතවන බවක් පෙන්නුම් කරමින් සිටියි. යම් ආකාරයකින් එජාපය ලූම්පන් ධාරාවේ පිහිටෙන් තනිවම බලය ඩැහැගත්තද(අපහසු ඉලක්කයකි* ඉටුවනු ඇත්තේ ජනතා අපේක්‍ෂාවන් නොව ජාවාරම්කාර පැලැන්තියේ අවශ්‍යතාවයන් පමණකි.  ලූම්පන් ධාරාව රටේ බලය හොබවන පක්‍ෂයේ ගාමක බලවේගය වන්නේ නම් නැවත වරක් එකම චක‍්‍රය කැරකෙනු ඇත. රටේ අවාසනාවට එජාප නායකයාද විශ්වාසය තබා ඇත්තේ රට විනාශයට පත්කල, පත්කරන්නට කැස කවන ලූම්පන් ධාරාවයි. දැනට එජාපය තුල ලූම්පන් ධාරාව ජයගෙන ඇත. එහෙත් එම ජය එජාපයේ ගාමක බලවේගය බවට පත්වන්නේ නම් එය රටේත් ජනතාවගේත් අවාසනාවකි. මෙම තත්වය එජාපයේ නීතිවේදීන් - බුද්ධිමතුන් - සංඝ බලවේගය, සිවිල් ජනතාව සහ මාධ්‍යවේදීන් විසින් එජාප නායකත්වයට ඒත්තු ගැන්විය යුතුය. මංගල සමරවීර වැනි ප‍්‍රබල චරිතයක් එජාපය තුල තහවුරු නොවේ නම් රට ගෙනයන මග එළිපෙහෙලි නොවනු ඇත. මංගල සමග අත්වැල් බැ`දගත් සිවිල් බුද්ධිමතුන්ගේ සහය එජාප මතවාදය පෝෂණය ස`දහා යොදාගත යුතුම මොහොතක එජාපය එම අවස්ථාව ගත යුතුය. රටේ දේශපාලන ගමන් මග තීන්දු කල යුත්තේ විදග්ධ දේශපාලන කතිකාවකින් මිස, ලූම්පන් පන්තියේ කෑදර අවශ්‍යතාවයන්ගෙන් නොවේ. රටේ උගත් සිවිල් ජනතාව විසින් එජාපයට මේ පාඩම කියා දිය යුතුව ඇත. මංගල - කරූ වැනි පුද්ගලික ඉලක්ක නැති පුද්ගලයන් තව තවත් එජාපය අභ්‍යන්තරය පිරවිය යුතුව ඇත. සුබවාදී දේශපාලන වටපිටාවක සිහිනය ඉටුකර ගැනීමට දරන්නට වන වෙහෙස අපමණය.

රනිල්ට පුලුවන් ද?

Posted by Sri Lanka Guardian | Friday, October 17, 2014 | Posted in , , ,

| සුනන්ද දේශප්‍රිය

ලබන වසර මුලදී ජනාධිපතිවරණයක් පැවැත්වෙන බවට කැරෙන ඉඟි දිනක් පාසා වැඩිවෙයි. ආන්ඩු පක්ෂයේ අවිවාදිත ජනාධිපති අපේක්ෂකයා මහින්ද රාජපක්ෂ ය. කොතරම් නීති තර්ක ගෙන ආවද අවසානයේ ආන්ඩු බලය ඇතිව ජනාධිපතිවරණයට එලඹෙනු ඇත්තේ මහින්ද රාජපක්ෂම ය. 


රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරණයට  එළඹෙන්නට පිට පොට ගසන්නේ කිසිදු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අවකාශයක් ඉතිරි කරමින් නොවේ. ඔහුගේ දේශපාලනයේ මූලෝපාය මර්දනය යි. උතුරුකරයේ දෙමළ ජනයා දිනා ගැනීමේ අරමුනින් එහි සංචාරයක යෙදෙන අතරතුර ම රාජපක්ෂ උතුර සහ නැගෙනහිර විදේශික සංචාරකයින්ට තහනම් කලාපයක් බවට නොනිල වශයෙන් පත් කළේ ය. දැන් ප්‍රකාශයට පත් කර ඇති පරිදි ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයේ අවසර නැතිව උතුරට සහ නැගෙනහිරට විදෙස් සංචාරකයිනට යෑමට නොහැකි ය. එහි සමාජ ආර්ථික එලවිපාක යාල් දේවී දුම්රිය යාපනයට ගමන් කරවීමට වඩා බලගතු වනු ඇත. එය රාජපක්ෂගේ ජන්ද ව්‍යාපෘතියට හානිකර වනු ඇති බව නිසැක ය. එනමුත් ඔහුගේ මර්දනකාරී දේශපාලන මූලෝපාය ජන්ද ව්‍යාපෘතියට ඉහළින් ඇති එකකි.

ඒ උතුරේ ය. පසුගිය 14 දා කොළඹ පැවැති ජනමාධ්‍ය උළෙලක් මර්දනය කිරීම පිනිස රාජපක්ෂගේ යුද යාන්ත්‍රණය වික්ටර් අයිවන් ඇතුළු ජනමාධ්‍යවේදීන් විශාල පිරිසකට මරණ තර්ජන එල්ල කළහ. බීබීසී සිංහල සේවය වාර්තා කළ පරිදි ‘වික්ටර් අයිවන් සහ අමල් ජයසිංහ ජ්‍යෙෂ්ඨ මාධ්‍යවේදීන්ගේ ප්‍රධානත්වයෙන් කොළඹ ජානකී හෝටලයේ පැවැත්වීමට නියමිතව තිබුණ ගවේෂණාත්මක මාධ්‍යවේදය පිළිබඳ පුහුණු වැඩසටහනට සහභාගිවීමට නියමිතව සිටි මාධ්‍යවේදීන්ට සහ එහි සංවිධායකයන්ට අඟහරුවාදා සවස සිට දුරකථනයෙන් මරණ තර්ජන එල්ල වූ අතර, ඇතැම් සංවිධායකයන්ගේ අඹු දරුවන්ට පවා මරණ තර්ජන එල්ල කොට තිබුණි.."මට කතාකරල කිව්වා සහභාගි වුනොත් අඬු කඩලා මරල එල්ලනවා කියලා.," යනුවෙන් වැඩසටහනට සහභාගි වූ වයඹ ජනමාධ්‍යවේදීන්ගේ සංගමයේ සභාපති ජනූර් කිචිලාන් කියා සිටියේය. ’  අවසානයේ දී උළෙල පැවැත්වීමට නියමිත වූ හෝටලයට තර්ජනය කරන ලදුව රහසිගත ස්ථානයක එය පැවැත්වීමට සිදු විය.

ජන්ද ව්‍යාපෘතිය පරයා යන මෙම මර්දන ව්‍යාපෘතිය කොතරම් ව්‍යාප්තද යත් කොළඹ කිසිදු සිංහල හෝ ඉංග්‍රිසි පුවත්පතක් මෙම සිදුවීම එසැන පුවතක් ලෙස වාර්තා කළේ නැත.

එළඹෙන ජනාධිපතිවරණය කිසිසේත්ම සාධාරණ එකක් නොවනු ඇතැයි දේශපාලන රචිකාවක වන දරීශා බැසිටියන් ලියුවේ ද පසුගිය සතියේ ය. එය ප්‍රචන්ඩ සහ අශෝභන එකක් වනු ඇති බවත් ජනාධිපති රාජපක්ෂ රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණය ද එහි අසීමිත ධන සම මානව සම්පත් ද ඒ සඳහා යෙදවෙනු ඇති බවත් ඇය සඳහන් කළා ය. ජනාධිපතිවරණය පිළිබඳව කැරෙන විවිධ දේශපාලන විශ්ලේශණයන්හි දක්නට ඇති මහා පොදු සාධක ගණනාවක්  තිබේ.

ඒ මෙසේ ය: රාජපක්ෂ විරෝධී ජනාධිපතිවරණ සටනක නිහඩ නමුත් තිරණාත්මක සාධකය වනු ඇත්තේ සුලුතර ප්‍රජාවන්ගේ ජන්ද යයි. පශ්චාත් යුද්ධ මර්දනකාරී රාජපක්ෂ පාලනය දෙමළ සහ මුස්ලිම් ප්‍රජාවන් සහමුලින්ම වාගේ දුරස් කර ගෙන ඇත. එබැබින් සිංහල ජන්දදායකයින් සියයට 60කට වඩා දිනා ගත නොහැකි නම් රාජපක්ෂවරැන් පරදිනු ඇත. නමුත්  සම්ප්‍රදායික ශ්‍රි ලංකා නිදහස් පක්ෂ නායකත්වය සිය ඥාති ඝනයාට පැවරීම සහ සම්පත් මංකොල්ලය විසින් සිය පක්ෂය තුළම විරෝධයක් නිර්මානය කර ගෙන තිබේ. එබැවින් එන්න එන්නමදුෂ්කර වන ජනාධිපති සටනින් ජය ගැනීම පිනිස තමන් සතු සියළු තුරුම්පු රාජපක්ෂවරැන් විසින් පාවිච්චි කරනවා ඇත. මෙම ජනාධිපතිවරණය රාජපක්ෂවරුනට තිරණාත්මක ය. ඉන් පරාජයවීම රාජපක්ෂවරැන්ට සිතිය නොහැකි සමාජ දේශපාලන ව්‍යසනයකි.  එවැනි සටනකින් විපක්ෂයට ජය ගත හැක්කේ එකම එක කොන්දේසියක් උඩ පමනි. එනම් එක්සත් ජනාධිපතිවරණ දේශපාලන ව්‍යාපාරයකි.
දැන් අප හමුවේ ඇති ප්‍රශ්ණය නම් එවැනි එක්සත් විපාක්ෂික ජනාධිපතිවරණ ව්‍යාපාරයක් එලඹෙන සති කිහිපය තුළ ගොඩ නැගිය හැකිද යන්නත් එවැන්නක සංකේතය ලෙස පොදු ජනාධිපති අපේක්ෂකයකු ඉදිරිපත් කළ හැකි ද යන්නත් ය.

ඊට පිළිතුර ලෙස රනිල් වික්‍රමසිංහ කිසිදු පුළුල් සාකච්ජාවකින් තොරව තමාම එම විපාක්ෂික අපේක්ෂකයා ලෙස නම් කර ගෙන තිබේ. එපමනක් නොව ඔහු තවමත් කතා කරන්නේ පොදු විපක්ෂයේ ආන්ඩුවක් ගැන නොවේ. පසුගිය 14 දා ජනමාධ්‍ය විසින් වාර්තා කර තිබූ පරිදි රනිල් වික්‍රමසිංහ කියා සිටින්නේ බලයට පත්වන එක්සත් ජාතික පක්ෂ ආන්ඩුව විසින් විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කරනු ඇති බව ය. තව ද එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ නායකයින් අපට කියන්නේ පොදු අපේක්ෂකයා එක්සත් ජාතික පක්ෂයෙන් ඉදිරිපත් කරන බවයි. එක්සත් ජාතික පක්ෂ නිල වෙබ් අඩවිය තර්ක කරන්නේ එක්සත් ජාතික පක්ෂයට තනිව ජනාධිපතිවරණය ජය ගත හැකි බවට ය. වැට පනිනින්නත් පෙර කෙසෙල් කැන කා හමාර ය!

පුද්ගලයකු වශයෙන් කුමණ යහපත් ගුණාංග තිබුණ ද රනිල් විකුමසිංහ මහා ජනයා දිරි ගැන්විය හැකි දේශපාලනඥයකු නොවේ. ඔහු ජනතාවාදී දේශපාලනඤයකු නොව තාක්ෂනිකවාදී දේශපාලනඥයෙකි. එසේ නමුත් දැන් මර්දනකාරී රාජපක්ෂ පාලනයට එරෙහිව හනි හනිකට එළඹෙනු ඇති ජනාධිපතිවරනයේ දී  විපක්ෂයේ ප්‍රබලතම අපේක්ෂකයා වනු ඇත්තේ රනිල් වික්‍රමසිංහ බව සහතික ය‍.

පෙනෙන්නට ඇති පරිදි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අපේක්ෂාවන්ගේ ඉරණම එළඹෙන ජනාධිපතිවරණයෙහි දී තීන්දු වන්නට යන්නේ රනිල් වික්‍රමසිංහ සහ එක්සත් ජාතික පක්ෂය කොතරම් නිහතමානී ලෙස අනෙක් විපාක්ෂික බලවේග සමඟ කටයුතු කරන්නේ ද යන්න  මත ය‍.

ඇත්ත වශයෙන්ම නම් රාජපක්ෂවරැන්ගේ පරාජයට මඟ කපා ගෙන ඇත්තේ ඔවුන්ම විසිනි. රාජපක්ෂවරැන්ගේ මර්දනකාරී සහ දූෂිත දේශපාලනය සුලුතර ප්‍රජාවන් පමණක් නොව ශ්‍රීලනිපය තුළ ද සිංහල ප්‍රජාව තුළ ද මහත් අප්‍රසාදයකට පාර කපා තිබේ. 

අත ළඟ පෙනෙන ජයග්‍රහණය යථාර්තයක් බවට පත්කිරීමට  නම් රනිල් වික්‍රමසිංහ විසින් ප්‍රථමයෙන්ම ස්වකීය කී  මං  පොර වීමේ අහංකාර දේශපාලනය පරාජය කළ යුතු ය. සංඛ්‍යාලේඛන විජ්ජා හෝ නූල් සූත්තර මගින් හෝ දේශපාලන සටන් දිනිය නොහැකි ය. මැතිවරණ අරගල භුමිය මහා ජනයා ය. මහා ජනයා කරා ගමන් කැරෙන දැවැන්ත ඒකාබද්ධ මැතිවරණ ව්‍යාපාරයකින් තොරව රජපක්ෂ මර්දනය පැරදවිය නොහැකි ය.
ජනාධිපතිවරණයක් පෙනෙන්නටවත් නොතිබුණු   වසර දෙකක පමණ කාලයක සිට ජනාධිපතිවරණයේ පොදු විපාක්ෂික සටන්පාඨය ගොඩ නැගුවේ මාදුළුවාවේ සොභිත හිමි ප්‍රම්‍රඛ සිවිල් ක්‍රියාකාරින් පිරිසක් විසිනි. එනම් විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කිරීමයි. එකළ රනිල් වික්‍රමසිංහ සිටියේ දේශපාලන අඩ නින්දේ ය.  සිය පක්ෂය එක්රැස් කර ගනිමින් රාජපක්ෂ පාලනයේ මානව විරෝධී සහ ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී දේශපාලනය පරාජය කිරීමට ඔහු කිසිදු උනන්දුවක් පෙන්නුම් කළේ නැත.

අවාසනාවකට මෙන් ඔහු තවමත් පෙන්නුම් කරන්නේ ඉබේ බලය සිය අතර වැටෙනු ඇතැයි යන සංකල්පයේ සිහින දකිමින් සිටින බවය. 

මර්දනකාරී රාජපක්ෂ පාලනය පරාජය කළ හැක්කේ රනිල් වික්‍රමසිංහට නොවේ. ඒකාබද්ධ විපාක්ෂික ව්‍යාපාරයකට ය. එවැනි ව්‍යාපාරයක් සංකේතවත් කැරෙන සාමුහික නායකත්වයක්, පොදුවේ එකඟ වූ වැඩ සටහනක් මගින් සමස්ත ශ්‍රී ලාංකික පුරවැසියන් බල ගන්වන්නේ නැතිව අංක ගනිතයෙන්ජනාධිපති වීම මුලාවක් බව දැන් තබා තේරුම් ගැනීමත් ඒ අනුව වහ වහා වැඩට බැසිමත් අද පොදු විපක්ෂයේ ප්‍රථම අභියෝගය යි.  දෙවැනි නොවන ඊළඟ අභියෝගය වනු ඇත්තේ එවැනි පොදු ව්‍යාපාරයක් විසින් සැබෑ  මානව සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී වෙනස්කම් ඇති කරනු ඇති බවට වග බලා ගැනීම යි.

ලංකාට ගැසූ කම්මුල් පහරක්

Posted by Sri Lanka Guardian | Thursday, October 16, 2014 | Posted in ,

මා ආදරණීය ක‍්‍රිස්,

මා මෙය ඔබට ලියන්ට හිතුවේ, රටේ කිහිප දෙනෙක් විතරක් දැනං හිටිය ඔබේ නම, පහුගිය දහ දොළොස් දොහේ හැම දාම වගේ අපේ පත්තර සිරස්තලවල දකින්ට ලැබුණු නිසා. ඇත්තෙන්ම එය මුළු රටටම ගහපු කම්මුල් පාරක් වුණත්, මොන තරං නං කීර්තියක් ද කම්මුල් පාරක තියෙන්නේ.

අපේ රටේ තානාපති විදිහට ලන්ඩන් නුවර ඔබට අහවල් දෙයක්ද කරන්න තිබුණේ කියලා අහන අයත් ඉන්නවා. ඒකට හේතුව, ඔබ වෛද්‍යවරයෙකු වීම සහ වෘත්තීයමය රාජ්‍ය තාන්ත‍්‍රිකයෙකු නොවීම. ඒත් අනිත් අතට ඒකේ පුදුමෙකුත් නැහැ. මොකද, පවුලේ සේවයක් බවට පත්වෙලා තියෙන අපේ විදේශ සේවයට වෘත්තීය රාජ්‍ය තාන්ත‍්‍රිකයෝ කියන අය අද වහකදුරු වගේ නිසා.

ලන්ඩන් නුවර අපේ නියෝජිතයා විදිහට ඔබව තෝරගත්තේ, මහාචාර්ය ‘ජිනීවා ලොසිං’ (ජී.ඇල්-ජිනීවා පරදින මහාචාර්ය) ගේ ඕනෑ කමට කියලා මං අහලා තියෙනවා. ඒ ගැන මං ඔබට දොස් කියන්නේ නැහැ. ඒත් ඒ යෝධයා ඒ වගේම තෝරා ගැනීම් කරන්නේ ඇයි කියලා මට තේරෙන්නේ නැහැ. මොකද, මිනිහා තෝරාගත්ත හැම එකෙක්ම මොකක් හරි වින්නැහියක් කරගත්ත නිසා.

දැන් බලන්න. එයා විශ්ව විද්‍යාල මහාචාර්ය පදවියේ ඉන්න කාලේ ඒ දෙපාර්තමේන්තුවේ වැඩ කරපු අර ගැටිස්සිව පස්සේ අර ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ පුටුවක වාඩි කොරෝපු හැටි? ටික කාලයක් ඒ පත්වීම හොඳට ගියා තමයි. ඒත්, ඒ නෝනා ස්වාධීන වෙන්න පටන් ගත්තා විතරයි, හරවලා ගෙදර ඇරියා ඔබට මතක ඇති. ඒක මොන තරං නං ආන්දෝලනයක් වුණා ද, ඇත්තටම.

ක‍්‍රිස්, දැන් මේ ‘කම්මුල් පාර’ ගැන ‘පරීක්ෂණයක්’ පවත්වන්ට යනවා කියලා අපිට ආරංචියි. ඒත් ඒ පරීක්ෂණෙන් හොයාගන්න යන්නේ මොනවද කියන එක නං පැහැදිළි නැහැ. මොකද, කම්මුල් පාරක් දුන්නු බව කවුරුවත් නැහැ කියන්නේ නැති නිසා. ඒ හින්දා, ඔය පරීක්ෂණේ අරමුණ වෙනවා ඇත්තේ, කම්මුලට ගහන්න තරං සාධාරණ හේතු තිබුණා ද කියලා හොයන එක වෙන්න ඇති. අන්න ඒක, මට පොඩි පරහක්.

මං දන්නවා, වාස් ගැටයා මොකක් හරි නිදහසට කාරණයක් කියාගෙන එයි. ක‍්‍රිස් දන්නවද, ‘සත්තයි, අත්දුටුවයි’ නිදහසට කාරණා සෑහෙන්න දැන් තියෙන විත්තිය? ඒක නිසා ඒවා ගැන ඔයාට ලෑස්ති වෙලා ඉන්න කියන්නයි මට ඕනේ කරන්නේ. හැබැයි, අවාසනාවකට වගේ, ඒ සමාවට කාරණා හුඟාක් තියෙන්නේ ඔයාගේ අවාසියට.

ඒවයින් කවුරුත් දන්න, ප‍්‍රසිද්ධම එක තමයි, ‘මර්වින්’ සමාභජනේ. ඒ අනුව ඒගොල්ලෝ කියන්න පුලූවන්, රාජ්‍ය තාන්ත‍්‍රිකත්වය හරි විදේශ සේවාව හරි කටයුතු කරන්න ඕනේ කොහොමද කියන එක ගැන ජනතාව දැනුවත් කිරීමේ රංගනයක් විදිහට ඔයා ඔයාටම ගහගත්තා කියලා. මර්වින් තාමත් ඇමති කෙනෙක්. ඒක නිසා හිතන්න එපා, වාස් ගැටයට රස්සාව නැති වෙයි කියලා.

ඒ වගේම, ‘මාලක’ සමාවත් ගේන්න පුලූවන්. එහෙම වුණොත් වැදගත් වෙන්නේ, ඔයාට කම්මුලට ගැහැව්වද නැද්ද කියන එක නෙවෙයි, ඒ කම්මුලට ගහන වෙලාවේ එතන ඉන්න ඔයාට අයිතියක් තිබුණද නැද්ද කියන එකයි. දැනටමත් කෙහෙලිය අපිට කියලා තියෙනවා, ඔයා ඒ පාටියට ගියේ අනාරාධිතව කියලා. මතක තියාගන්න, අන්න ඒ වරදට ඔයාගෙන් නිදහසට කරුණු අහන්නත් ඉඩ තියෙනවා.

එතකොට, එච්චර පැටලිලලක් නැති, ‘දුමින්ද’ දහංගැටෙත් තියෙනවා. ඒක පාවිච්චි කරලා තියෙන්නේ මොනිටර් හාදයෙක් නිසා, ඒක ජනප‍්‍රිය වෙන්නත් පුලූවන්, ඒ අනුව, වාස් ගැටයා කියන්න පුලූවන්, ‘මට මතක නැහැ’ කියලා. එතකොට අපි ඔක්කොම ඒක බාර අරං, කිසි දෙයක් සිද්ධ නොවිච්ච ගාණට ඉන්නවා. අනිත් ඒවට වැඩිය ඒක වැඩ කරන්නත් බැරි නැහැ. මොකද, ඒ වෙලාවේ වාස් ගැටයා ඉඳලා තියෙන්නේ ‘දෙකක්’ දාගෙන.

ඊළඟට තියෙනවා, ‘හම්බන්තොට නගරාධිපතිගේ’ නිදහසට කාරණේ. ඔයා ගුටිකාපු එක ගැන මොන තරං හාහෝවක් ගියත්, අන්තිමට කියන්න පුලූවන්, ඔයාගේ කම්මුලට ගැහැව්වේ සෙල්ලම් අතකින්, ඔයාට රිද්දන්න නෙවෙයි කියලා. මං දන්නවා, එච්චරම ගොං කතාවක් කියන එක තරමක් අමාරුයි තමයි. ඒත් ඉතිං, අපේ මේ ‘පාරාදීස රටේ’ එහෙම දෙයක් වුණත් වෙන්න බැරි කමක් නැහැනේ, ක‍්‍රිස්.

මීට වඩා තරමක් පැටලිලිකාරී නිදහසට කාරණේකුත් තියෙනවා. ඒ තමයි, ‘රිෂාඞ්’ නිදහසට කාරණය. ඒ අනුව කියන්න පුලූවන්, අර වාස් ගැටයා ඔයාට ගැහැව්වා කියලා කිව්වට, ඒක එයාගේ වරදක් නෙවෙයි. මොකද, එයාගේ අත එයා දන්නෙම නැතුව වෙන කෙනෙක් පාවිච්චි කරලයි ඔයාට ගහලා තියෙන්නේ කියලා. ඒකත් රිෂාඞ්ට හොඳට වැඩ කළා. ඒක නිසා, වාස් ගැටයටත් ඒක හරි යන්න පුලූවන්.

අන්තිමට ගත්තොත් තියෙනවා, ‘රමිත්’ නිදහසට කාරණේ. කාටද කියන්න පුලූවන්, සමහර විට වෛද්‍ය විශේෂඥයෝ ගෙන්නලා පෙන්නන්න ඉඩ තියෙනවා, මේ සිද්ධිය වෙන වෙලාවේ වාස් හිටියේ නින්දෙන් ඇවිදිමින් කියලා. ඒක නිසයි, තමන් කරන්නේ මොනවද කියලා එයා දැනං හිටියේ නැත්තේ. නින්දෙන් ඇවිදින ක‍්‍රිකට් කී‍්‍රඩකයෝ ඉන්න රටේ, නින්දෙන් ඇවිදින මොනිටර් මන්ත‍්‍රීවරු ඉන්න බැරි මොකෝ?

ක‍්‍රිස්, මං දන්නවා දැනටමත් ඔයා ඉල්ලා අස්වෙලා කියලා. ඒත් බය වෙන්න එපා. ඔයාගේ නම ඉතිහාසෙට ලියවිලයි තියෙන්නේ, කම්මුල් පාරක් කාපු ලංකාවේ මුල්ම තානාපති කියලා. අපේ මහාචාර්ය ‘ජිනීවා ලොසිං’ (ජී. ඇල්.) කියන්න බැරි නැහැ, ‘ප‍්‍රකාශනයේ නිදහස’ අපේ විදේශ සේවාවේ තියෙන බවට ඒකත් සාක්ෂියක් කියලා.

ඔබේ විශ්වාසවන්ත,
පුංචි පුතා

ප.ලි:
දුමින්ද ‘නිදහසට කාරණේ’ ගැන හිතන කොට, ක‍්‍රිස්, ඔයා ඉල්ලා අස්වුණේ අපරාදේ. ඔයාට තිබුණේ හිරුනිකාගේ ක‍්‍රමේ පාවිච්චි කරන්න: ඔයාට තියෙන්නේ, යුක්තිය සහ සාධාරණත්වය ඉල්ලලා මාධ්‍ය කැමරා ඉස්සරහ මාස ගාණක් බෙරිහන් දෙන්න. මේ ‘පට්ට ක‍්‍රමය’ තුළ නීතියක් සහ ක‍්‍රමවේදයක් නැහැ කියලා රටටම කියලා දෙන්න. මෙන්න බොලේ, ඊට පස්සේ ගහෙන් ගෙඩි එන්නා වගේ, ඔයා දන්නෙම නැහැ, ඔයා පළාත් සභා මන්ත‍්‍රීවරයෙක් වෙලා. ඊට පස්සේ, මහින්ද මාමාව මුරුංගා අත්තේ තියනවා. කොටින්ම, ඒ මාමා ඔයාට තාත්තා කෙනෙක් වගේ කියලා ඔයාම අපිට ආපහු කියනවා

*2014 ඔක්තෝබර් 12 වැනි දා ‘ද සන්ඬේ ටයිම්ස්’ පුවත්පතේ ‘ෆිෆ්ත් කොලම්’ නැමැති තීරුවේ A Slap In The Face Of Mother Lanka නමින් පළවූ ලිපියේ සිංහල පරිවර්තනය යහපාලනය ලංකා’ අනුග‍්‍රහයෙනි

ඉබෝලා බරපතලයි - සතියකට ආසාදිතයන් 10,000ක්

Posted by Sri Lanka Guardian | | Posted in ,

මාස දෙකක් ඇතුළත සතියකට නව ඉබෝලා ආසාදිතයන් 10,000ක් පමණ හමු වන බව ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධාන නිලධාරීහු පවසති.

දින 60ක් ඇතුළත ඉබෝලා අර්බුදයට නිසි පියවර නොගතහොත් තවත් විශාල සංඛ්‍යාවක් මිය යාමේ අවදානමක් පවතින බව ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධාන සහකාර අධ්‍යක්ෂක ජෙනරාල් බ්රූස් අයිල්වෝඩ් (Bruce Aylward) මහතා ප්‍රකාශ කර තිබේ.

පසුගිය සති 04ක් ඇතුළත සතියකට නව ඉබෝලා ආසාදිතයන් 1,000ක් පමණ හමුවන බවත් එම ගණනය කිරීම් මෙතෙක් හෙළිදරවූ ඉබෝලා තත්ත්ව පමණක් බවත් අයිල්වෝඩ් (Bruce Aylward) මහතා අවධාරණය කරයි.

ඉදිරි මාස දෙක ඇතුළත ඉබෝලා වෛරසය පැතිරීම 70%කින් පහත හෙළීමට ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය අරමුණු කරන බව ද ඒ මහතා වැඩිදුරටත් සඳහන් කරයි.

රාජපක්ෂ ආන්ඩුවේ අය-වැයෙන් පොලිස් රාජ්‍ය සැලසුම් කිරීමට මුල් තැන

Posted by Sri Lanka Guardian | | Posted in , , ,

| සමන් ගුනදාස විසිනි

පසුගිය සැප්තැම්බර් 26 දින පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කල විසර්ජන පනත් කෙටුම්පතට අනුව මහින්ද රාජපක්ෂ ආන්ඩුව පාබල, නාවික, ගුවන්, සිවිල් ආරක්ෂක හමුදා හා පොලිසිය සඳහා රුපියල් බිලියන 290ක් වෙන් කර ඇත. පසුගිය වසරට වඩා සියයට 7ක, එනම් රුපියල් බිලියන 19ක වැඩි වීමක් වන මෙය දෙමල ඊලම් විමුක්ති කොටි සංවිධානයට එරෙහි යුද්ධය පැවති 2009 වසරේ ආරක්ෂක අංශ සඳහා වෙන් කල මුදලට වඩා රුපියල් බිලියන 90කින් වැඩිය. එය 2015 හි ඇස්තමේන්තුගත සමස්ත වියදමෙන් සියයට 16කි.

උතුරු නැගෙනහිර ප‍්‍රදේශ වල මිලිටරි වාඩිලා ගැනීම දිගටම පවත්වා ගෙන යන අතරතුරම රටෙහි දිස්ත‍්‍රික්ක 25 තුලම හමුදා සීරුවෙන් තබමින් ආන්ඩුවේ කප්පාදු වැඩ පිලිවෙලට එරෙහිව අරගලයට පිවිසෙන කම්කරුවන්, ගොවීන් හා සිසුන් ඇතුලු පීඩිත ජනයා මැඞීම සඳහා පොලිස් රාජ්‍යයක්් තහවුරු කිරීමේ සැලසුම්, ආරක්ෂක අංශ සඳහා මෙලෙස පිම්මේ ඉහල නංවන මුදල් වෙන්කිරීම් වලින් ඇඟවුම් කෙරෙයි.

මෑතදී වැඩ වර්ජිත සෞඛ්‍ය සේවකයන්ට එරෙහිව මිලිටරිය යෙදවීම, පිරිසිදු ජලය ඉල්ලා උද්ඝෝෂනයේ නියැලුනු රතුපස්වල ජනයාට මිලිටරිය යොදවා පහර දී තිදෙනෙකු ඝාතනය කිරීම, පරිසර දූෂනයට එරෙහිව උද්ඝෝෂනය කල තුන්නාන ප‍්‍රදේශවාසීන්ට පොලීසිය යොදවා අමානුෂික ලෙස පහර දීම, නාගරික පෙදෙස්වල ඉඩම් මහා ව්‍යාපාරයන්ට විකිනීම සඳහා ඒවායේ නිවැසියන් මිලිටරිය යොදවා පලවා හැරීම හා ශිෂ්‍ය උද්ඝෝෂනයන්ට නිරතුරුව එල්ල කරන පොලිස් ප‍්‍රහාරයන් මගින් ආන්ඩුවේ මෙම පොලිස් රාජ්‍ය සැලසුම් ඉස්මතු වී ඇත.

මෙම අය‐වැය විසර්ජන පනත කලින් ඉදිරිපත් කර ඇත්තේ මසකට කලින් ඔක්තෝබර් අයවැය ඉදිරිපත් කිරීම සඳහා ය. ඊට හේතුව, ලබන ජනවාරියේ ජනාධිපති වරනයක් හා ඒ ආසන්නයේ මහ මැතිවරනයක් පවත්වා ආන්ඩුවේ අත් ශක්තිමත් කර ගැනීමට ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ ඉලක්ක කර ගෙන සිටීම යි. බොහෝ විට ඇස්බැන්දුම් අයවැයක් ඉදිරිපත් කර ඡන්දය ගසා කා ඡන්ද වලින් පසුව ඉදිරි බරපතල ප‍්‍රහාරයන් කම්කරුවන්ගේ හා දුගීන්ගේ ජීවන තත්වයන්ට හා සමාජ කොන්දේසිවලට එල්ල කිරීමට ආන්ඩුව ගනන් බලන බව පෙනේ. මෑතක දී විදුලි බිල, ගෑස් හා තෙල් මිල සොච්චමකින් අඩු කර ඇත්තේ ද ඒ අනුවය.

කෙසේ නමුත් ඉදිරිපත්කොට ඇති විසර්ජන පනතෙන් පවා එල්ල කිරීමට සූදානම් වන ප‍්‍රහාරයේ පරිමාව පිලිබඳ පෙර ඇඟවුම් සම්පාදනය කෙරේ. ආරක්ෂාව සඳහා ආන්ඩුව වෙන්කර ඇති රුපියල් බිලියන 290 සමග සසඳන විට රටෙහි ජනයාගේ සෞඛ්‍ය හා රටෙහි ශිෂ්‍ය ප‍්‍රජාවේ අධ්‍යාපනය සඳහා ආන්ඩුව ඇස්තමේන්තු කරන්නේ පිලිවෙලින් රුපියල් බිලියන 139ක් හා 88ක් පමනි. සෞඛ්‍යය සහ අධ්‍යාපනය සඳහා යථා වශයෙන් වියදම් කෙරෙන්නේ අය‐වැයෙන් සංඛ්‍යාත්මකව වෙන් කෙරෙන මුදලට වඩා අඩු අගයක් බව පසුගිය වසර කීපය තුල ආන්ඩුවේ සංඛ්‍යා ලේඛන මගින්ම සනාථවේ.

මීට අමතරව 2015 සඳහා කෘෂිකර්ම අමාත්‍යාංශයේ ප‍්‍රතිපාදන 2014ට වඩා බිලියන දෙකකින් කපා හැර බිලියන 42 කර ඇත. ඉන් හැඟවෙන්නේ පොහොර සහනාධාරය වැනි දැනට පවතින ගොවි සහනාධාරයන් කප්පාදු කිරීම සඳහා ආන්ඩුව පියවර ගනිමින් සිටින බවයි.

මෙම වසරේ පැවති සියයට 7.3 වර්ධන රේට්ටුව ලබන වසරේදී සියයට 8.2 ක් දක්වා වර්ධනය කිරීමට ආන්ඩුව ඇස්තමේන්තු කර ඇත. වර්ධන රේට්ටුව පිලිබඳව ආන්ඩුව කෙතරම් කයිවාරු ගැසුවත් මෙම වර්ධනය පාදක වී ඇත්තේ නිෂ්පාදනය මත නොව පොදු කාර්ය ව්‍යුහය ගොඩ නැගීම සඳහා වන ඉහල පොලී නය, නගර-අලංකරන ව්‍යාපෘති හා අනෙකුත් සුපිරි වියදම් හා සේවාවන්ගෙනි. මේවා එල්ලවී ඇත්තේ මහ ජන සුභ සිද්ධියට නොව මහා ව්‍යාපාරික ආයෝජනයන් හා ඉහල වියදම් මට්ටමේ සංචාරකයන් ආකර්ෂනය කිරීමට ය.

2015 වසර සඳහා ඇස්තමේන්තු කර ඇති මුදල වන රුපියල් බිලියන 1,812 මෙම වසර සඳහා වෙන් කල මුදලට වඩා සියයට 13 ක වැඩිවීමකි. අය වැය හිඟය පියවීම සඳහා මෙම වසර තුලදී අවකාශ ලබාදී තිබුනේ රුපියල් ටි‍්‍රලියන 1.1ක් නය ගැනීම සඳහා වන අතර 2015 සඳහා එම ප‍්‍රමානය රුපියල් ටි‍්‍රලියන 1.34ක් දක්වා ඉහල දමා ඇත.

කාර්මික රටවල සිට නොදියුනු රටවල් දක්වා පැතිර යමින් පවතින, අධික ලෙස නය ඉහල යාමෙන් ඇතිවන ආර්ථික අර්බුදය මෙරට ද අතිශය තියුනු ලෙස වෙලා ගෙන තිබේ. රටෙහි විශාලතම වියදම වන්නේ නය වාරික හා පොලී ගෙවීම වුවද එය වෙනම මූල්‍ය නීතියකට අනුව සිදු කෙරෙන බැවින් විසර්ජන පනතින් එම සංඛ්‍යාවන් ඉවත් කර ඇත. රටෙහි සමස්ත නය ප‍්‍රමානය රුපියල් ටි‍්‍රලියන 7.18 ඉක්මවන අතර ඉන් සියයට 44 ක්ම ඉහල පොලී අනුපාත සහිත විදේශ නය වේ. මෙම පිම්මේ ඉහල යන නය ප‍්‍රමානය පිලිබඳව ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල මෙන්ම ගෝලීය වර්ගීකරන ඒජන්සි අනතුරු අඟවා තිබේ.

රටෙහි ගෙවුම් ශේෂය ප‍්‍රධාන වශයෙන්ම රඳා පවතින්නේ නය හා විදේශගත කම්කරුවන් විසින් එවනු ලබන මුදල් වලිනි. මෙම කම්කරුවන් විශාල වශයෙන් සංකේන්ද්‍රනය වී සිටින්නේ අර්බුදග‍්‍රස්ත මැද පෙරදිග කලාපය තුලය. විදේශ මුදල් ලැබෙන අනෙක් මූලාශ‍්‍රය වන්නේ ආර්ථික අර්බුදයෙන් දරුනු ලෙස බැට කන ඇමරිකාවට හා යුරෝපයට කරනු ලබන අපනයනයන්ගෙන් ලැබෙන ආදායම ය. ජාමූඅ මෑතදී පිට කල “වර්ල්ඩ් ඉකොනොමික් අවුට්ලුක්” වාර්ෂික අධ්‍යන වාර්තාව මගින් ඉඟි කර ඇත්තේ ඇමරිකාව හා යුරෝපය ප‍්‍රධාන කර ගත් ගෝලීය ආර්ථික පද්ධතියේ අර්බුදය තව තවත් උග‍්‍ර වන බවයි. මෙම තත්වය ලංකාවේ අපනයන සඳහා අහිතකර ලෙස බලපානු ඇත.

අනෙක් අතට ආන්ඩුව මූල්‍ය අරමුදලේ නියෝගයන්ට අවනතව ලබන වසරේ අය වැය පරතරය සියයට 4.4 දක්වා පහත හෙලීමට බලාපොරොත්තු වෙයි. එම නියෝගයන්ට අනුව 2016 වසරේදී අය වැය පරතරය 3.8 දක්වා පහල දැමිය යුතුවේ.

ආරක්ෂක වියදම් ඉහල නංවන අතර තුර අය වැය පරතරය පහත හෙලීම යනු වැඩ කරන ජනයා මත තව තවත් බර පැටවීමය. ඉතිරිව ඇති යම් සහනාධාර වේද ඒවා කප්පාදු කිරීමත් රාජ්‍ය අංශයේ වැටුප් තව දුරටත් කැටිකර තබා ගැනීමත් අත්‍යවශ්‍ය ද්‍රව්‍ය සඳහා අය කරන බදු මුදල් තව තවත් ඉහල දමා ආන්ඩුවේ ආදායම ඉහල දමා ගැනීමත් මීට අයත්ය.

රාජපක්ෂ ආන්ඩුවේ තවත් එල්ලයක් වී ඇත්තේ රාජ්‍ය අංශයේ හා පුද්ගලික අංශයේ සේවකයන් සඳහා වන විශ‍්‍රාම දීමනා කපා හැරීමයි. රාජ්‍ය සේවකයන්ගේ විශ‍්‍රාම පාරිතෝෂිකය බැංකු නය මුදලක් බවට පත් කර එම මුදල ගෙවීම රජයේ වියදම් වලින් කපා හැරීම මෑතදී එල්ල කෙරුනු එවන් ප‍්‍රහාරයකි.

ආන්ඩුව දැන් උත්සාහ දරමින් සිටින්නේ පුද්ගලික අංශයේ හා රාජ්‍ය සංස්ථා ආදියේ සේවකයන්ගේ විශ‍්‍රාම අර්ථසාධක අරමුදල් විශ‍්‍රාම අරමුදලක් බවට පරිවර්තනය කොට මාසික දිමනාවක් ලබා දීමෙන් එක්වර මුලු මුදල ලබා දීම අත්හිටුවීමට ය. මෙමගින් මෙම සේවකයන්ගේ අර්ථසාධක මුදල් තමන්ට රිසිසේ පරිහරනය කිරීමට ආන්ඩුවට අවකාශ ලැබෙනු ඇත.

පසුගිය සන්ඩේ ටයිම්ස් පුවත් පතේ වාර්තාවකට අනුව ආන්ඩුව ආනයනික භාන්ඩ ගනනාවක් සඳහා සියයට 10 සිට 25 දක්වා බදු ඉහල දැමීමට ක‍්‍රියාත්මක වෙමින් සිටියි. ආනයනික මධ්‍යසාර හා දුම්කොල මීට අයත්ය. මෝටර් වාහන සඳහා වන ආදායම් බලපත‍්‍ර, සුපිරි වෙලද සැල්, සාප්පු සංකීර්න, හෝටල් හා ආපන ශාලා සඳහා ජාතිය ගොඩ නැංවීමේ බද්ද ඉහල දැමීමට නියමිතය. දේශිය නිෂ්පාදකයන් ආරක්ෂා කිරිම නමැති වහන්තරාව යොදා ගනිමින් ආනයනික සම්, ප්ලාස්ටික්, ලෝහ, වානේ භාන්ඩ, ලී බඩු, බෙහෙත් ද්‍රව්‍ය, බිස්කට්, චොක්ලට් හා පැනිරස, රෙදිපිලි ආදිය සඳහා බදු වැඩි කිරීමට නියමිත ය.

රාජපක්ෂ ආන්ඩුවේ ප‍්‍රධාන ආදායම වන්නේ වැඩ කරන ජනයාගේ එදිනෙදා අවශ්‍ය භාන්ඩ හා සේවා මත වක‍්‍ර බදු පැනවීමයි. ආනයනය කෙරෙන ලොකු ලූනු හා අර්තාපල් මිල මසකට පමන පෙර ඉහල දැම්මේ ගොවීන්ට සෙත සලසන බවට ප්‍රෝඩාවක් කරමිනි.

කම්කරුවන්ගේ ජීවන කොන්දේසිවලට ආන්ඩුව අතොරක් නැතිව ප‍්‍රහාර එල්ල කරන්නේ ලෝක ධනවාදයේ අර්බුදය තුල ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල නියෝග කර ඇති කොන්දේසි කි‍්‍රයාවට දමමිනි. එහෙත් වෘත්තීය සමිති ආන්ඩුවෙන් සහන ඉල්ලීමේ ව්‍යාපාරයක් තුල කම්කරුවන් කොටුකර තම අයිතීන් සඳහා ඔවුන් අරගලවලට ඒම වැලැක්වීමේ දැනුවත් කි‍්‍රයාවල නිරතව සිටියි.

සමසමාජ පක්ෂයේ මහා පාවාදීම

Posted by Sri Lanka Guardian | | Posted in , ,

| නන්ද වික‍්‍රමසිංහ හා කේ. රත්නායක විසිනි


1964 ජූනි මස සිරිමා බන්ඩාරනායක මැතිනියගේ ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ (ශ‍්‍රීලනිප) ආන්ඩුවට එක් වෙමින්, ලංකා සමසමාජ පක්ෂය සිදුකල (ලසසප) මහා පාවාදීමේ දේශපාලන පාඩම් පිලිබඳ ලිපි හතරක පලමු වැන්න මෙය යි. ජාත්‍යන්තර සමාජවාදයේ ප‍්‍රමුඛතම මූලධර්ම විවෘතව ප‍්‍රතික්ෂේප කරමින්, ට්‍රොට්ස්කිවාදී යැයි කියා ගන්නා පක්ෂයක් පලමු වතාවට ධනේශ්වර ආන්ඩුවකට ඇතුලු වීම එමගින් සනිටුහන් විය.

ලසසප පාවාදීම ජාත්‍යන්තර ට්‍රොට්ස්කිවාදී ව්‍යාපාරය කෙරෙහි බරපතල අර්ථභාරයක් දැරූ සිද්ධියක් විය. මයිකල් පැබ්ලෝ හා අර්නස්ට් මැන්ඩෙල් නායකත්වය දුන් දේශපාලන ප‍්‍රවනතාවේ අවස්ථාවාදී ස්වභාවය එමගින් තහවුරු කල අතර 1953දී සම්මතධාරී ට්‍රොට්ස්කිවාදීහු මෙම ප‍්‍රවනතාවෙන් බිඳී, හතරවැනි ජාත්‍යන්තරයේ ජාත්‍යන්තර කමිටුව පිහිටුවා ගත්හ. සෑම අවස්ථාවක දී ම පැබ්ලෝවාදීහු, ලසසපයේ දේශපාලන පල්ලම් බැසීම ඉවසා වදාරමින්, බන්ඩාරනායක ආන්ඩුවට ඇතුලුවීම සඳහා එයට පාර කපා පාවඩ එලූහ.

මෙම පලමු ලිපිය සාකච්ඡා කරන්නේ, 1942දී හතරවැනි ජාත්‍යන්තරයේ ශාඛාවක් ලෙස ඉන්දියානු බෝල්ෂෙවික් ලෙනින්වාදී පක්ෂය (බීඑල්පීඅයි) පිහිටුවීම සහ ආසියාවේ හා ලෝකය පුරා කම්කරු පන්තියට බැරෑරුම් ප‍්‍රතිවිපාක ජනිත කල එහි තදනන්තර දේශපාලන දිය කර හැරීම පිලිබඳ ව ය.

දෙවැනි ලෝක යුද්ධය මධ්‍යයේ 1942දී, ඉන්දියානු බෝල්ෂෙවික් ලෙනින්වාදී පක්ෂය පිහිටුවීම, ඉන්දියානු උප මහාද්වීපය පුරා විසිරී සිටින කම්කරු පන්තිය වෙනුවෙන් තැබූ, වැදගත් පියවරක් සනිටුහන් කලේ ය. නව පක්ෂය ආරම්භ කිරීමට පුරෝගාමී වූ මෙරට ලංකා සම සමාජ පක්ෂ නායකයෝ, 1935දී ලසසප පදනම් කරගත් රැඩිකල් ජාතිකවාදී ඉදිරිදර්ශනයෙන් බෙදී වෙන්වූහ. ඔවුහු නාසි ජර්මනියට එරෙහි යුද්ධයේදී කම්කරුවන්, බි‍්‍රතාන්‍ය වැනි ඊනියා ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයන්ට සහාය දැක්විය යුතු ව ඇතැ යි මොස්කෝව විසින් අන කරන ලද පිලිවෙත අනුගමනය කල ස්ටැලින්වාදීන්, ලසසප සාමාජිකත්වයෙන් නෙරපා හැරියෝ ය.

“ඉතිහාසය පිලිබඳ සමුච්චිත අත්දැකීම් හා විශේෂයෙන් ම නො නවතින විප්ලව න්‍යාය මත පදනම් වූ, විප්ලවවාදී මූලෝපායක් සහිත හතරවැනි ජාත්‍යන්තරයේ මෙම ඉන්දියානු (විප්ලවවාදී) පක්ෂයට” පමනක්, “ඉන්දියානු කම්කරු පන්තිය විප්ලවවාදී ජයග‍්‍රහනය කරා මෙහෙය විය හැකි” යයි බීඑල්පීඅයි කෙටුම්පත් වැඩ පිලිවෙල තහවුරු කලේ ය. ඉන්දියාවේ හා ලංකාවේ ට්‍රොට්ස්කිවාදීන් එක්සත් කල බීඑල්පීඅයි, ඉන්දීය ධනපති පන්තියේ දේශපාලන නියෝජිතයා වන ඉන්දියානු ජාතික කොංග‍්‍රසය (කොංග‍්‍රස්) ඇතුලු ධනේශ්වරයේ සියලු ම කොටස් වලින්, කම්කරු පන්තිය දේශපාලනිකව ස්වාධීන විය යුතු බව දැඩිව අවධාරනය කලේ ය.

ස්ටැලින්වාදී ඉන්දීය කොමියුනිස්ට් පක්ෂයට (සීපීඅයි) ප‍්‍රතිපක්ෂව බීඑල්පීඅයි, අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධයට හා බි‍්‍රතාන්‍ය යටත් විජිත ආධිපත්‍යයට එරෙහිව අඛන්ඩ අරගලයක් ගෙන ගියේ ය. 1942 අගෝස්තුවේ සංවිධානය පිහිටුවීමෙන් ක්ෂනික ඉක්බිත්තේ බීඑල්පීඅයි, ක්විට් ඉන්දියා ව්‍යාපාරයේ (ඉන්දියාවෙන් දොට්ට බසිනු) මධ්‍යයට කඩා වැදුනි. බි‍්‍රතාන්‍යය වෙතින් සහන දිනා ගැනීමේ ව්‍යායාමයක් ලෙස කොංග‍්‍රසය ආරම්භ කල මෙම ව්‍යාපාරය, බි‍්‍රතාන්‍ය යටත් විජිතවාදයට එරෙහි සටන්කාමී අරගලය තුලට, ලක්ෂ ගනනින් තරුනයන්, කම්කරුවන් හා ගොවීන් ඇද ගැනීමට සමත් විය. කොංග‍්‍රසය උත්සාහ කලේ “සිවිල් නීති කඩකිරීමේ” දුබල විරෝධතා තුලට අරගලය කොටු කර තැබීමට ය. යුද ව්‍යායාමයට හානිකර බව පවසමින් සීපීඅයිය, රුදුරු ලෙස එම ව්‍යාපාරය හෙලා දකිමින්, කම්කරුවන්ගේ වර්ජන මර්දනය කිරීමට උත්සාහ කල අතර බි‍්‍රතාන්‍ය යටත්විජිත පාලකයින් වෙනුවෙන් ඔත්තුකරුවන් හා ප‍්‍රකෝපකාරීන් ලෙස ක‍්‍රියා කලේ ය.

කොංග‍්‍රසයට කිසිදු දේශපාලන සහනයක් නොදුන් බීඑල්පීඅයි, මෙම මහජන ව්‍යාපාරය තුල මැදිහත්වූ අතර ස්ටැලින්වාදී ද්‍රෝහිත්වය හෙලා දුටුවේ ය. සමාජවාදී විප්ලවය සඳහා සටන තුලින් අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධයට විරුද්ධවන ලෙස එය කම්කරුවන් හා පීඩිතයින්ගෙන් ඉල්ලා සිටියේය. අගෝස්තු 9දා මහජන අරගලය පිපිරී යාමට පෙර දිනයේ, බොම්බායේ දී නිකුත් කල පක්ෂ අත් පත‍්‍රිකාවක්, “අධිරාජ්‍යවාදී පාලනාධිකාරියේ යාන්ත‍්‍රනය අඩපන කිරීමට හා නැවත්වීමට, දේශපාලන මහා වැඩවර්ජනයක් මගින්” කම්කරු පන්තියේ මැදිහත්වීම ඉල්ලා සිටියේ ය. “ගොවිජන කමිටු හරහා ඉඩම් අත් පත් කර ගැනීම කරා ගොවීන් මෙහෙයවන” ඉල්ලීම් සහිත, කැරලිකාරී ගොවි ව්‍යාපාරයට නායකත්වය සපයන ලෙස එය කම්කරු පන්තිය දිරි ගැන්වූයේ ය.

දහසක් තරම් මිනිසුන් මරා දමමින් හා බොහෝ බීඑල්පීඅයි නායකයින් ඇතුලු සිය දහස් ගනන් අත්අඩංගුවට ගනිමින්, බි‍්‍රතාන්‍ය යටත් විජිත පාලනාධිකාරය ම්ලේච්ඡ පොලිස් රාජ්‍ය මර්දනයකින් ප‍්‍රතිචාර දැක්වීය. මහජන නැගිටීම බැසයාමත් සමග බීඑල්පීඅයි පසුපෙල සාමාජිකයින් තුල අවස්ථාවාදී ප‍්‍රවනතාවක් මතු වූ අතර එය ඉදිරියේදී එලඹීමට නියමිත දේ පිලිබඳ පෙරනිමිත්තක් විය. “බලගතු වාම සංවිධානයක්, රට පුරා විප්ලවවාදී මනෝගතියට උත්තේජනයක් සපයනු ඇතැ” යි ප‍්‍රකාශ කරමින්, බන්ධනාගාර ගතකර සිටි එන්.එම්. පෙරේරා හා පිලිප් ගුනවර්ධන 1943 දී, කොංග‍්‍රස් සමාජවාදී පක්ෂය (සීඑස්පී) හා තවත් සුලුධනේශ්වර කන්ඬායම් ගනනාවක් සමග ප‍්‍රතිපත්ති විරහිත සභාගයක් යෝජනා කලේය.

මෙම යෝජනාව, ලසසපයේ මධ්‍යම පන්තික රැඩිකල් දේශපාලනය කරා පල්ලම් බැසීමක් විය. සීඑස්පී ද එයට සම්මාදම් විය. 1944 බීඑල්පීඅයි සම්මේලනය, එම සන්ධානය ප‍්‍රතික්ෂේප කරමින් යෝජනාවක් සම්මත කලේය. එම යෝජනාවේ “ප‍්‍රතිඵලය වනු ඇත්තේ, පැහැදිලි විප්ලවවාදී ක‍්‍රියාමාර්ගයක් සහිත ඉන්දියාවේ ඇති එකම පක්ෂය විසුරුවා හැරීම හා ඒ වෙනුවට පුලුල් මාධ්‍යමික පක්ෂයක් නිර්මානය කිරීම” බව එම සම්මේලනය අනතුරු ඇඟවීය.

යුද්ධයේ අවසානය, බි‍්‍රතාන්‍ය යටත් විජිත පාලනයට එරෙහිව ඉන්දියානු උප මහාද්වීපය ඇතුලු ලෝකය පුරා විප්ලවවාදී අරගල පැනනැගීමට මග පෑදුවේ ය. විප්ලවවාදී පක්ෂයකට කම්කරු පන්තියේ පුලුල් කන්ඩායම් වෙත ලඟාවිය නො හැකි බවට පෙරේරා හා ගුනවර්ධන කල ප‍්‍රකාශ බොරු කරමින් බීඑල්පීඅයි, කල්කටා, මදුරාසිය හා බොම්බායේ කම්කරුවන් අතර සැලකිය යුතු පදනමක් දිනා ගත්තේය.

නැගී එන මෙම පන්ති අරගල මධ්‍යයේ කොංග‍්‍රසය හා ඉන්දියාවේ මුස්ලිම් ප‍්‍රභූ පක්ෂයවූ මුස්ලිම් ලීගය, නිදහස් ව්‍යාපාරයේ හිස ගසා දැමීම සඳහා බි‍්‍රතාන්‍ය පාලකයින් සමග එකඟත්වයක් ඇතිකර ගැනීමේ දිසාවට වේගයෙන් තල්ලුවී ගියේය. ස්ටැලින්වාදී සීපීඅයි මෙම ධනේශ්වර පක්ෂවලට හා 1947දී වාර්ගික රේඛා ඔස්සේ ඉන්දියාව හා පකිස්තානය ලෙස බි‍්‍රතාන්‍ය ඉන්දියාව බෙදීමට සහාය දුන්නේ ය. තවදුරටත් දකුනට මාරුවූ සීඑස්පී, ඡන්දය දීමෙන් වැලකී සිටීම මගින් බි‍්‍රතාන්‍ය සමග ඇතිකරගත් කොංග‍්‍රස් ගිවිසුමට නිහඬව සහාය දුන්නේ ය.

පශ්චාත් යුද සමතයට විරුද්ධවූයේ බීඑල්පීඅයි පමනකි. 1947 මැයි මස සම්මේලනයක දී බීඑල්පීඅයි, ඉන්දියාව ගුනාංගීකරනය කල, “දේශපාලන නිදහස භුක්තිවිඳින අර්ධ - යටත්විජිතයක් ලෙස ඉස්මතු විය හැකි නමුත් පෙර මෙන් ම බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදී උත්සුකයන්ගේ ආර්ථික ආධිපත්‍යයට යටත්වන්නා වූ” රටක් ලෙස ය. මතුවන අනතුරු පිලිබඳව සඳහන් කරමින් යෝජනාව, සමතයට විරුද්ධ වන ලෙස කම්කරුවන්ගෙන් ඉල්ලා සිටියේ ය. යන්තම් මාස කීපයකට පසුව 1947 අගෝස්තුවේ දී හින්දු අධිපති ඉන්දියාව හා මුස්ලිම් පකිස්තානය වශයෙන් ඉන්දියාව බෙදා වෙන් කිරීම, මිලියනයක් පමන ජීවිත හානි වලට තුඩු දුන් වාර්ගික සංහාරයක් ඇවිලවී ය.

ඊ ලඟ වසරේ දී බෙංගාලයේ ශිෂ්‍ය රැස්වීමක් අමතමින් බීඑල්පීඅයි නායක කොල්වින් ආර්.ද සිල්වා මෙසේ පැහැදිලි කලේ ය. “බි‍්‍රතාන්‍ය දිගට ම ඉන්දියානු ආර්ථිකයේ මුදුන හා ඉන්දියාවේ වෙරල සිපගන්නා මුහුදේ ආධිපත්‍යය දරනු ඇත... ඒ අනුව ඉන්දියාවේ සිදුව ඇත්තේ, නිදහස කරා සංක‍්‍රමනයක් නොව, ඉන්දියානු ධනේශ්වරය සමග සිය සන්ධානය ප‍්‍රති-සංවිධානය කිරීම හරහා, ඍජු පාලන රූපාකාරයන්ගේ සිට වක‍්‍ර පාලනය කරා අධිරාජ්‍යවාදයේ මාරුවීමකි.”

ඉන්දියානු බන්ධනාගාරයෙන් නිදහස් කරන ලදුව පෙරලා ලංකාවට පැමිනි පෙරේරා හා ගුනවර්ධන, 1943දී ඔවුන් දේශනා කල අවස්ථාවදී දේශපාලනයට යලි පිවිසියේය. සමසමාජ නාමය යලි පන ගන්වමින් තමන්ගේ ම පක්ෂයක් සංවිධානය කිරීමට ඔවුහු බීඑල්පීයෙන් බිඳී වෙන් වූහ. ඔවුන්ගේ ද්‍රෝහිත්වය හෙලා දුටු බීඑල්පීඅයි ඔවුන්ගේ බෙදීම “කම්කරු පන්තික නොවන ප‍්‍රවනතාවක ප‍්‍රකාශනයක්” බවට ද පාලනය නො කල හොත් “පූර්න අවස්ථාවාදී දේශපාලනයක් කරා” වර්ධනය විය හැකි බවට ද අනතුරු ඇඟවූයේ ය.

දේශීය ධනේශ්වරය සමග කුමන්ත‍්‍රනයකින් ලංකාවට “නිදහස” පිරිනැමීම සඳහා බි‍්‍රතාන්‍ය ඉදිරිපත් වීමත් සමග බොල්ෂෙවික් සමසමාජ පක්ෂයක් ^බීඑස්පී& යන නමින් ප‍්‍රකටව තිබුනු ලංකාවේ බීඑල්පීඅයි ඒකකය ද යලි සංවිධානය කල ලසසප ද අතර දේශපාලන අගාධය එලිමහනට පැමිනියේය. බීඑස්පීය 1947 ලංකා නිදහස් පනතට විරුද්ධ විය. බීඑස්පී නායක ඩොරික් ද සූසා එය හැඳින්වූයේ “ජනතාවට එරෙහි කුමන්ත‍්‍රනයක් ලෙස ය.” බීඑස්පීය 1948 නිල නිදහස පැවරීමේ උත්සවය වර්ජනය කල අතර “ව්‍යාජ නිදහසට” එරෙහිව දසදහස් ගනනක් කම්කරුවන් කොලඹට රැස් කලේ ය.

ඊට පටහැනි ලෙස ලසසප, බි‍්‍රතාන්‍ය නිදහස ප‍්‍රදානය කිරීම හැඳින්වූයේ ඉදිරි පියවරක් ලෙස හැඳින් වී ය. නිදහස් ව්‍යවස්ථාවට ඡන්දය දීමෙන් වැලකී සිටි ඔවුන්, විරෝධතා රැලියක් සඳහා වූ බීඑස්පීයේ පියවර “ප‍්‍රදර්ශනවාදී” ව්‍යායාමයක් ලෙස හෙලා දුටුවේ ය. ලසසප වේගයෙන් දකුනට තල්ලු වී ගිය අතර පාලන බලය අතට ගැනීම සඳහා එක්සත් ජාතික පක්ෂය (එජාප) පිහිට වූ ලංකා ජාතික කොංග‍්‍රස් නායකයින් සමග ධනපති සභාග ආන්ඩු සාකච්ඡාවන්ට සහභාගි වීමට පවා එකඟත්වය පල කලේය.

නව එජාප ආන්ඩුවේ පලමු තීන්දු වලින් එකකදී: එනම් මිලියනයක් පමන දෙමල වතු කම්කරුවන්ගේ පුරවැසි භාවය හා ඡන්දය අයිතිය අහෝසි කිරීමේ තීරනයෙන්, “නිදහසේ” ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විරෝධී ස්වභාවය වහාම හෙලිදරව් විය. බීඑස්පී නායක කොල්වින් ආර්. ද සිල්වා, එම තීරනය හෙලා දුටුවේ ෆැසිස්ට්වාදය පුරවැසිභාවය තීන්දු කලේ, වර්ගවාදී පදනම මත බව පෙන්වා දෙමිනි. දුබල ධනේශ්වර පාලනය නගා සිටුවීම සඳහා කම්කරු පන්තිය බෙදා දුර්වල කිරීමට, මෙම වර්ගවාදී ව්‍යවස්ථාව ප‍්‍රයෝජනයට ගනු ඇතැයි ඔහු අනතුරු ඇඟවී ය.

එක්සත් ජනපද අධිරාජ්‍යවාදයේ ආධිපත්‍යය යටතේ ජාත්‍යන්තරව ධනවාදය යලි ස්ථායීකරනයත් සමග සම්පාත වූ ඉන්දියානු උපමහාද්වීපයේ නිල නිදහස, බීඑල්පීය මත ඉමහත් පීඩනයක් යෙදී ය. ව්‍යාපාර, රාජ්‍ය සංස්ථාපිතය, පාර්ලිමේන්තු ක්ෂේත‍්‍රය හා වෘත්තීය සමිති තුල දේශීය ධනේශ්වරයේ හා සුලුධනේශ්වරයේ කොටස් සඳහා නව අවස්ථා විවෘත වුනි.

මෙම පීඩනයන් ක්ෂනිකව ම පිලිබිඹු වූයේ, ඉන්දීය බෝල්ෂෙවික් පක්ෂය, ඉන්දියාව තුල අධිරාජ්‍යවාදී විසඳුමට ඍජුව විරුද්ධ නො වූ, කොංග‍්‍රස් සමාජවාදීන් විසින් 1948දී පිහිටුවාගත් සමාජවාදී පක්ෂයට ඇතුලුවීමට ගත් තීන්දුව තුල ය. 1948 ඔක්තෝබරයේ බීඑල්පීඅයි සම්මේලනය, ඇතුලුවීම අනුමත කල යෝජනාවක් ඒකමතිකව සම්මත කලේ ය. 1943දී පෙරේරා හා ගුනවර්ධන විසින් යෝජනා කරන ලද අවස්ථාවේ දී පක්ෂය මෙම පියවර ප‍්‍රතික්ෂේප කර තිබුනි. ගැඹුරු සාකච්ඡාවකට ඉඩකඩ සලසනු පිනිස ඇතුල්වීම කල් දමන්නැ යි හතරවන ජාත්‍යන්තරයේ ජාත්‍යන්තර ලේකම් මන්ඩලය වෙනුවෙන් මයිකල් පැබ්ලෝ විසින් කරන ලද ඉල්ලීම, බීඑල්පීඅයිය නො සලකා හැරියේ ය.

සමාජවාදී පක්ෂයට ඇතුලුවීමට ගත් තීන්දුව සහ, 1930 ගනන් වල ට්‍රොට්ස්කි විසින් යෝජනා කරන ලද ඇතුල් වීමේ උපක‍්‍රමය අතර කිසිම පොදු බවක් නො තිබුනි. ඇතුලුවීමට මූලිකත්වය ගත් අය විශ්වාස කල පරිදි වුවත් සමාජවාදී පක්ෂය වමට ගමන් කල සංවිධානයක් නො වී ය. එය වේගයෙන් දකුනට තල්ලුවී ගිය පක්ෂයක් විය. පක්ෂ නායකත්වය, අභ්‍යන්තර ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය හා ඒ අනුව විප්ලවවාදී දේශපාලනය සඳහා සටන් කිරීමට බීඑල්පීඅයි සාමාජිකයින්ට තිබූ අවස්ථාව ද නැති කර දැමී ය.

බීඑල්පීඅයිහි මාරුව, පැබ්ලෝ හා අර්නස්ට් මැන්ඩෙල් න්‍යායිකව ප‍්‍රකාශයට පත් කල, හතරවැනි ජාත්‍යන්තරය මත යෙදුනු පීඩනයට දන නැමූ වඩා පුලුල් අනුගතවීමක කොටසක් වූ බව ඉක්මනින් ම පැහදිලි විය. සාපේක්ෂ පශ්චාත් - යුද ස්ථාවරත්වයේ පීඩනයට යටත් වෙමින් පැබ්ලෝ හා මැන්ඩෙල්, ජාත්‍යන්තර සමාජවාදයේ ඉදිර්දර්ශනය අත හැර දැමූහ. ඔවුහු, විප්ලවවාදී පක්ෂ ගොඩනැගීම ප‍්‍රතික්ෂේප කරමින් හතරවැනි ජාත්‍යන්තරයේ ශාඛා, ස්ටැලින්වාදී හෝ සමාජ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී පක්ෂ වලට ඇතුලු විය යුතු යයි ද ධනේශ්වර ජාතික සංවිධාන සමග සන්ධාන ගොඩනැගිය යුතු යයි ද යෝජනා කලහ.

1950දී බීඑල්පීඅයි සාමාජිකයින් කන්ඩායමක් ඉන්දියාවේ සමාජවාදී පක්ෂයෙන් ඉවත්වීමට උත්සාහ කල අවස්ථාවේ දී පැබ්ලෝ, ඔවුන් එය තුලම රැඳී සිටිය යතු යයි උපදෙස් දුන්නේය. සමාජවාදී පක්ෂය තුලට බීඑල්පීඅයි දිය කර හැරීමෙන් පසුව ලංකාව තුල, 1950 ජූනි 4වැනිදා පැවති “එක්සත් සම්මේලනයක” දී, බීඑල්පීඅයි, ලසසප සමග එක් වීමට තීන්දු කලේය.

1960දී ලියන ලද ලංකා සම සමාජ පක්ෂයේ කෙටි ඉතිහාසය තුල ලසසප ලේකම් ලෙස්ලි ගුනවර්ධන ප‍්‍රකාශ කලේ, “සංවිධාන දෙක අතර ඒකාන්තයෙන් ම මූලධර්මාත්මක දේශපාලන වෙනස්කම් නො වූ” බව යි. බීඑස්පීය හා ලසසප අතර එදිරිවාදිකම, 1949 ගම්පහ අතුරු මැතිවරනය ජය ගැනීමට දක්ෂිනාංශික යූඇන්පීයට හැකියාව ලබා දුන් බව සඳහන් කරමින් ඔහු පෙන්නුම් කලේ, එක්වීමට ගතිකය සැපයූ යටින් පැවති පාර්ලිමේන්තු ඉදිරිදර්ශනය යි.

ප‍්‍රතිපත්ති සහගත වෙනස්කම් නො වී යැයි ප‍්‍රකාශ කිරීම ව්‍යාජ ප‍්‍රකාශයකි. බීඑස්පී හා ලසසප අවස්ථාවාදය අතර බෙදීම, නිදහස මුල්කරගෙන පැවති විවාදය හා යූඑන්පී නායකත්වයේ කන්ඩායම් දෙසට ලසසපය ගැසූ කරනම් වලට එරෙහි බීඑස්පීය පලකල විරුධත්වය තුල ඒ වන විටත් පැහදිලිව තිබුනි. බීඑස්පී නායකයෝ එක්සත්කමේ නාමයෙන් දේශපාලන මතභේද, නිකම්ම කුනුකූඩයට දැමූහ.

හතරවැනි ජාත්‍යන්තරයේ ජාත්‍යන්තර කමිටුවේ ශ‍්‍රී ලංකා ශාඛාව වන සමාජවාදී සමානතා පක්ෂයේ (සසප) ඓතිහාසික හා ජාත්‍යන්තර පදනම් ලියවිල්ල තුල පැහදිලි කල පරිදි: “මෙම ‘එකමුතුව’ සමසමාජවාදය කරා එනම්, ලංකා රැඩිකල්වාදයේ ජාතික සම්ප‍්‍රදාය වෙත ආපසු හැරීමට සමාන විය. මෙම ප‍්‍රශ්න සාකච්ඡා කිරීමට අසමත් වීම, නව පක්ෂය තුල සම්බන්ධතාවන්ගේ සැබෑ ස්වරූපය එලිදරව් කලේ ය. බලය හිමිකරගෙන සිටි දක්ෂිනාංශය එන්.එම්. පෙරේරාගේ නායකත්වය යටතේ පැවති අතර පැරනි බීඑල්පීඅයි නායකයෝ ඔහුට ‘ට්‍රොට්ස්කිවාදී’ අක්තපත‍්‍ර පිලිගැන්වූහ. මෙම අප‍්‍රතිපත්තික එකමුතුවට විරුද්ධ වීමට සහ ඒ ගැන දේශපාලන පැහදිලි කිරීමක් කල යුතු යැයි බල කිරීමට මැදිහත් වනවා වෙනුවට, මයිකල් පැබ්ලෝ යටතේ වූ ජාත්‍යන්තර ලේකම් මන්ඩලය කලේ, එයට සිය ආශිර්වාදය ලබාදී, ලංකා සමසමාජ පක්ෂය හතරවැනි ජාත්‍යන්තරයේ ලංකා ශාඛාව ලෙස පිලිගැනීම ය.”

ඉන්දික උඩුගම්පොළගේ La Nuit est encore Jeune ප්‍රංශය නියෝජනය කරමින් මුම්බායි සිනමා උළෙලට

Posted by Sri Lanka Guardian | Wednesday, October 15, 2014 | Posted in , , ,

La Nuit est encore Jeune(රැය තවම තරුණයි) මැයෙන් නිර්මිත ඉන්දික උඩුගම්පොළගේ ප‍්‍රථම වෘතාන්ත චිත‍්‍රපටයෙ මංගල ලෝක දැක්ම මුම්බායි අන්තර්ජාතික සිනමා උළෙලෙදි තිරගතවිමට නියමිතය. ශි‍්‍ර ලාංකිකයෙකු විසින් අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද ප‍්‍රථම ප‍්‍රංශ චිත‍්‍රපටය වශයෙන් ඉතිහාසයේ සනිටුහන් La Nuit est encore Jeune ඉන්දික උඩුගම්පොළගේම තිර රචනයකි. ප‍්‍රංශයේ EICAR සිනමා අධ්‍යයන ආයතනයේ සිනමා අධ්‍යක්ෂණය හැදැරු ඉන්දිකගේ මෙම චිත‍්‍රපටය මුම්බායිහිදි ප‍්‍රංශය නියෝජනය කරමින් තිරගත වීම විශේෂත්වයකි. මෙහි තවත් විශේෂත්වයක් වන්නේ, ශි‍්‍ර ලාංකීය සිනමා අධ්‍යක්ෂකවරයෙකු විසින් සිනමා සහෘදයන්ගේ මුල්‍යමය දායකත්වයෙන් නිර්මාණය කෙරුණු පළමු ‘‘සමුහ දායක‘‘ (Crowd Funding)චිත‍්‍රපටය වීමයි.

ඔක්තෝබර් මස 14 සිට 21 දක්වා ඉන්දියාවෙ පැවැත්වෙන මුම්බායි අන්තර්ජාතික සිනමා උළෙල සදහා රටවල් 65 ක් නියෝජනය කරමින් චිත‍්‍රපට 185 ක් තිරගත විමට නියමිතය.

මෙම චිත‍්‍රපටය සදහා රංගනයෙන් දායක වන්නේ පැස්කලින් බෙල්ග‍්‍රාඞ්, ඇනා ලෙමොනාකි සහ ලක්ෂාන් අබේනායකයි. චන්න දේශප‍්‍රිය කැමරාකරණයෙන්ද, පියෙර් එම්මෑනුවෙල් ශ‍්‍රව්‍ය සංකලනයෙන්ද දායක වුණු මෙම චිත‍්‍රපටයේ සංස්කරණය ෂයිලේශ් මැක්වාන්ගෙනි. නදීක ගුරුගේගෙ පසුබිම් සංගීතයෙන් සහ ගි තනු නිර්මාණයේන් ඔපවත් වුනු La Nuit est encore Jeune  සදහා  ඉන්දික උඩුගම්පොළ විසින් රචනා කරන ලද The night is still young ගීතයට ගායනයෙන් දායක වි ඇත්තේ දිලීකා සෙව්වන්දියි.

ඔන්ද්‍රෙ ජීද් ගේ la Symphonie pastorale නවකතාව ඇසුරින් 2003 දි ‘‘කෝකිළ සංධ්වනිය‘‘ ටෙලිවෘතාන්තය නිර්මාණය කළ ඉන්දික ඉන් අනතුරුව ‘‘රති විරති‘‘ නමින් ටෙලි චිත‍්‍රපට මාලාවක් නිර්මාණය කළේය. ඔහු විසින් නිර්මාණය කරන ලද කෙටි චිත‍්‍රපට සහ වාර්තා චිත‍්‍රපට රැසක් අන්තර්ජාතික චිත‍්‍රපට උළෙල නියෝජනය කර ඇත.

ජනමාධ්‍යවේදියෙකු සහ සාහිත්‍ය කලා විචාරකයෙකු වන ඉන්දික 2003 වසරේ සිග්නිස් සිනමා උළෙළදි ජයවිලල් විලේගොඩ සිනමා විවාරක සම්මානයෙන් පිදුම් ලැබිය. යුනෙස්කෝ සංස්කෘතික අංශය විසින් සිනමා මාධ්‍යය සදහා පිරිනැමෙන ඇමරිකානු නේවාසික ශිෂ්‍යත්වය 2007 වසරේදි හිමි කරගත්තේද ඉන්දික උඩුගම්පොළය. ඉන්දික උඩුගම්පොළ ප‍්‍රංශයේ ජීවත්වන විප‍්‍රවාසයේ සිනමාකරුවෙකි.


VIDEO

OUR POPULAR STORIES

Archive

Powered by Blogger.